αρχιμ. Αθανασίου Αναστασίου,
προηγουμένου Ιεράς Μονής Μεγάλου Μετεώρου
Σεβασμιώτατε(*),
Πριν αρχίσουμε την ομιλία μας, επιτρέψατέ μας να Σας εκφράσουμε τις από καρδίας ευχαριστίες μας για τα ευγενικά Σας λόγια, καθώς και για την ιδιαίτερα τιμητική Σας πρόσκληση να μιλήσουμε ενώπιόν Σας και ενώπιον των φιλόθεων και φιλακολούθων πιστών της ακριτικής και τιμημένης πόλεως της Φλωρίνης κατά τον αποψινό Κατανυκτικό Εσπερινό.
Το θέμα που θα αναπτύξουμε, δι’ ευχών Σας, Σεβασμιώτατε, είναι: Η Εκκλησία μας ως νοσοκομείο ψυχών και θεραπευτήριο παθών.
Η είσοδός μας στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή μας γεμίζει με μια πηγαία δοξολογία, ευχαριστία και ευγνωμοσύνη προς τον Παντευεργέτη Τριαδικό Θεό μας,που μέσα στο άπειρο έλεός Του και την ανεξιχνίαστη φιλανθρωπία Του και στοργή Του, βρίσκεται πάντοτε παρών μέσα στην κιβωτό της σωτηρίας μας, την Αγία μας Εκκλησία.
Η απόπειρα να δοθεί ένας πλήρης ορισμός για την Εκκλησία δεν στάθηκε ποτέ επιτυχής, καθώς η Εκκλησία είναι «μυστήριον μέγα» και δεν κατανοείται ούτε ερμηνεύεται μέσα στα πεπερασμένα όρια της ανθρώπινης σκέψεως και λογικής.
Εκκλησία είναι το πραγματικό και ζωντανό Σώμα του Χριστού και των πιστών με κεφαλή τον ίδιο τον Κύριό μας.
«Και αυτόν έδωκε κεφαλήν υπέρ πάντα τη εκκλησία, ήτις εστί το σώμα αυτού, το πλήρωμα του τα πάντα εν πάσι πληρουμένου» (Εφ.1, 23), μας λέγει ο απόστολος Παύλος στην προς Εφεσίους επιστολή του.
Μέσα στην Εκκλησία αγωνιζόμαστε, αγιαζόμαστε και προγευόμαστε τη μέλλουσα ευφροσύνη της Βασιλείας των Ουρανών και μέσα σε αυτή, τελικά, σωζόμαστε και γευόμαστε οντολογικά την άκτιστη Χάρη και την άκτιστη δόξα του Χριστού μας.
«Μπαίνοντας στην άκτιστη Εκκλησία, -έλεγε ο μακαριστός Γέροντας Πορφύριος-, ερχόμαστε στον Χριστό, μπαίνουμε στο άκτιστον. Καλούμαστε, δηλαδή, κι εμείς οι πιστοί να γίνομε άκτιστοι κατά χάριν, να γίνομε μέτοχοι των θείων ενεργειών του Θεού, να μπούμε μέσα στο μυστήριο της θεότητος, να ξεπεράσομε το κοσμικό μας φρόνημα, να αποθάνομε κατά “τον παλαιόν άνθρωπον” και να γίνομε ένθεοι. Όταν ζούμε στην Εκκλησία, ζούμε τον Χριστό».
Η χριστοκεντρικότητα είναι το κύριο χαρακτηριστικό στην ζωή της Εκκλησίας. «Μιλώντας για Εκκλησία οι Ορθόδοξοι, παρατηρεί ο π. Γεώργιος Μεταλληνός, εννοούμε πρωταρχικά και κύρια τον Χριστό, μέσα στον Οποίο τελεσιουργείται πνευματικά η ένωσή μας. Η σύνδεση δε Χριστού και Εκκλησίας που είναι η βάση της σταυρικής θεοκοινωνίας, δεν είναι εικονική, αλλά πραγματική».