Σχέδιον δυτικοποιήσεως τής Ορθοδοξίας

Το μεγαλύτερον εμπόδιον εις το σχέδιον δυτικοποιήσεως τής Ορθοδοξίας υπήρξεν ο μοναχισμός. Εις αυτόν διεσώζετο η βιβλική παράδοσις των προφητών και των Αποστόλων, οίτινες απετέλουν την καρδίαν της πατερικής παραδόσεως...

Οι Φράγκοι εγνώριζον εκ πείρας την δύναμιν του μοναχισμού, διότι ότε κατέκτησαν κατά τον 5^ον αιώνα την Γαλλικήν Ρωμανίαν, ο ορθόδοξος μοναχισμός αυτής ευρίσκετο εις την ακμήν του. Διά τούτο έπαυσαν την εκλογήν των μοναχών εις επισκόπους και μεταμόρφωσαν την ιεραρχίαν εις υπευθύνους διοικητάς του υποδούλου λαού. Τελικώς οι Καρολίγγοι Φράγκοι εξεδίωξαν τους Ρωμαίους επισκόπους και κατέστησαν οι ίδιοι επίσκοποι και ηγούμενοι, συνεργαζόμενοι δε μετά ομοεθνών των κληρικών εξελίχθησαν εις αστυνομικούς καταπιεστάς του λαού, προσπαθούντες να κρατήσουν αυτούς εις δουλικήν υπακοήν μέσω προωθήσεως μιας θρησκείας φόβου. Αυτός είναι ο λόγος διά τον οποίον οι Γαλλο – Ρωμαίοι κατέσφαξαν τόσους Φράγκους κληρικούς κατά την Γαλλικήν επανάστασιν.

“Ελληνική Νομαρχία”: Ο “δούρειος ίππος” δυτικοποίησης της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Το 1957 είναι ένα έτος σταθμός για τα Ελλαδικά Θεολογικά Γράμματα αλλά και την εν γένει Ελλαδική Ορθόδοξη Θεολογία. Δημοσιεύεται μία διδακτορική διατριβή – που εγκρίθηκε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών – με τίτλο «Το προπατορικό αμάρτημα», ενός νεαρού τότε ελληνοαμερικανού ιερέα του πατέρα Ιωάννη Ρωμανίδη...

Η διατριβή αυτή κατόρθωνε να συνοψίσει, με άξονα το θέμα της αμαρτίας και σωτηρίας του ανθρώπου, τη σύνολη Ορθόδοξη εκκλησιαστική δογματική, δίνοντας το μέτρο της «καισαρικής» διαφοράς από τη δυτική εκκλησιαστική μεταγραφή και παραποίηση των δογμάτων, σε μεταφυσικά και νομικά σχήματα. Φώτιζε ως κριτήριο Ορθοδοξίας την καθολικότητα και την συνέχεια των εμπειριών της θείας αποκάλυψης που είχαν οι προφήτες, οι απόστολοι και οι άγιοι και Πατέρες της Εκκλησίας μας. Επιπλέον αποκάλυπτε τα δάνεια και τις εξαρτήσεις της προγενέστερης ελλαδικής ακαδημαϊκής Θεολογίας από τη Δύση, καθώς επίσης και την συνολική διδασκαλία των εξωεκκλησιαστικών οργανώσεων, που είχαν απροκάλυπτα βασιστεί στα νομικά σχήματα της θεωρίας του Ανσέλμου [1] «περί ικανοποιήσεως της θείας δικαιοσύνης από τον σταυρικό θάνατο του Χριστού».

Προς τί ο διάλογος; – Από τον μακαριστό καθηγητή παπα Γεώργη Μεταλληνό

Πολλοί αδελφοί μας ρώτησαν που ακριβώς βρίσκεται η προφητική κουβέντα του παπά- Γιάννη του Ρωμανίδη για το ότι: "από δω και πέρα το πρόβλημα για την Εκκλησία θα είναι οι Δεσποτάδες πια πίστη έχουν " Αυτό το είπε ο π. Ιωάννης το 2000 περίπου. Ευχαριστούμε τον Δ.Ρόδη για την βοήθεια ,η ανάρτηση αφιερώνεται στον Μητροπολίτη Αμβρόσιο πρώην Καλαβρύτων.

 

Ό μακαριστός παπα-Γιάννης Ρωμανίδης έλεγε στά τελευταία χρόνια της ζωής του: «Από τώρα και στό εξής τό πρόβλημα θά είναι οι Δεσποτάδες μας. Ποιά πίστη έχουν»! Αυτό τό ζοϋμε όλοι μας.

 

Ο πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης για τα Ιερατικά συνέδρια

 

π. Ιωάννης Ρωμανίδης 2.3.1927 - 1.11.2001

«…Δεν πηγαίνω ποτέ σε Ιερατικά συνέδρια ως ομιλητής. Διαπίστωσα ότι οι εκασταχού Μητροπολίτες πλην ενίων εξαιρέσεων, με βλοσυρότητα Σουλτάνων προσπαθούν να κατατρομοκρατήσουν τους Ιερείς, κυρίως αυτούς που σέβονται την Ορθόδοξη Πίστη και Παράδοση και να επιβάλλουν την αθεολόγητη ιδεοληψία τους, τον αδογμάτιστο κοινωνισμό τους ή ακόμη και τα πάθη της ατιμίας τους… Με τέχνη και τρομοκρατία προσπαθούν να τα επιβάλλουν και αυτά… 

Οι γαστρίμαργοι λένε: <Δεν βλάπτουν τα φαγητά και τα ποτά! Τα εξερχόμενα βλάπτουν>. Φανερή η Δεσποτική σοφιστεία στην παρερμηνεία του Ευαγγελίου. Σε όλο το μεγαλείο της!