Δοξαστικό των Αίνων τής Κυριακής τής Πεντηκοστής, Ήχος Πλ.β΄. Ψάλλει ο Άρχων Πρωτοψάλτης τής Μ.τ.Χ.Ε. Παναγιώτης Νεοχωρίτης. Ζωντανή ηχογράφηση από τον πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό Αγίου Γεωργίου την Κυριακή τής Πεντηκοστής (07.06.2020).
Πηγή ηχητικού: https://www.facebook.com/watch/live/?...
Οι ψυχές των κεκοιμημένων μάς βλέπουν; Ακούνε τις προσευχές μας; Αισθάνονται την αγάπη και τον πόνο μας μετά τον θάνατο; Σε αυτή τη δυνατή και αποκαλυπτική ομιλία, ο μακαριστός π. Αθανάσιος Μυτιληναίος εξηγεί τι διδάσκει η Ορθόδοξη Εκκλησία για τις ψυχές μετά θάνατον, τη μνήμη των κεκοιμημένων και τη δύναμη της προσευχής.
Στην Κεφαλλονιά την ημέρα της Πεντηκοστής φύλλα καρυδιάς στρώνονται στο δάπεδο της εκκλησίας , ο ιερέας γονατίζει πάνω στα φύλλα και προσεύχεται, ενώ σε κάποιες εκκλησίες τα φύλλα τοποθετούνται μπροστά από την ωραία πύλη και ο ιερέας βγαίνοντας τα σπρώχνει με τα πόδια του προς το μέρος των πιστών. Οι πιστοί παίρνουν τα καρυδόφυλλα και τα βάζουν στο εικονοστάσι τους, παλαιότερα, σύμφωνα με τη παράδοση , μετά την θεία λειτουργία ο κόσμος έπαιρνε τα φύλλα καρυδιάς για Ευλογία στο σπιτικό τους!
Στις περισσότερες πόλεις και χωριά του Πόντου, την Κυριακή της Πεντηκοστής, έστρωναν το δάπεδο του ναού με φύλλα καρυδιάς.
Περισσότερο συγκινείται ο Θεός, όταν προσευχόμαστε για κεκοιμημένους, παρά για ζώντες!
Γι' αυτό η Εκκλησία έχει τα κόλλυβα, μνημόσυνα!
Από τις αρχές της χρονιάς του 1453 περίεργα συμβάντα λάμβαναν χώρα στην Κωνσταντινούπολη, που προκάλεσαν την ανησυχία των κατοίκων. Αυτοί φοβόταν ότι ο Θεός τους είχε εγκαταλείψει και ότι το τέλος της Βασιλεύουσας, αλλά και το δικό τους, πλησίαζε.
Θα έπρεπε η 29 Μαΐου να είναι ημέρα αργίας – εδώ κάνουμε αργία και απεργία για το τίποτε – και περισυλλογής και πένθους και αγρυπνιών και Θείας Λειτουργίας.
Γιατί να μη βαράνε όλες οι καμπάνες από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη και μέχρι τα Γιάννενα και μέχρι τη Ζάκυνθο και δεν ξέρω πού αλλού; Γιατί να μη βαράνε πένθιμα;
ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΠΡΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου
[Από τη σειρά: «Ομιλίες εις προσκυνητάς
Θεσσαλονικείς» Δ97Α’]
[Εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 13-6-1992]
Αν ο θάνατος, αγαπητοί μου, έθετε την τελική του σφραγίδα σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, τότε, θα λέγαμε, ας αρχίσομε να θρηνούμε γι΄ αυτήν την φοβερή αιχμαλωσία μας εις τον κόσμον αυτόν. Τότε μόνιμο τραγούδι μας, μόνιμο, μάλλον, ελεγείο μας, ας είναι το «Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης». Και μάλιστα όταν σήμερα, Ψυχοσάββατο προ της Πεντηκοστής, μάς ζωντανεύει αυτή η θέσις του θανάτου, η πραγματικότητα του θανάτου για να τα πούμε αυτά, τότε θα λέγαμε: «Γιατί να έρχονται νέοι άνθρωποι στον κόσμον αυτόν αφού θα πεθάνουν;».
Ἡ 29η Μαΐου, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡμέρα σημαντική. Ἐὰν ἀνοίξουμε τὸ συναξάρι τῆς Ἐκκλησίας, θὰ δοῦμε ὅτι τὴν ἡμέρα αὐτὴ τελεῖται ἡ μνήμη δύο ἁγίων γυναικῶν οἱ ὁποῖες φέρουν τὸ ἴδιο ὄνομα· Θεοδοσία λέγεται ἡ μία, Θεοδοσία λέγεται καὶ ἡ ἄλλη.
ΑΛΩΣΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ: Κάθε πού ζύγωνε 29 Μαΐου ό Γερο-Ζαχαρίας δεν είχε αναπαμό. Έπρεπε να ετοιμάσει το στάρι για το κόλλυβο των «Μαρτύρων της «Άλωσης». Ξάκρινε το καθαρό σπυρί – σπυρί και το ‘βαζε να βράσει ήσυχα μέχρι ν’ ανοίξει σαν το ρόδο.
Ύστερα το στέγνωνε κι έπιανε κατόπιν να το στολίζει χωρίς βιάση. Μάστορας δουλεμένος στην Αγιογραφία, έπιανε το χέρι του. Πάνω στη χιονάτη ζάχαρη θα ‘φτιαχνε το δικέφαλο αετό μέσα σε στολίδια απίστευτα.
«Μνήσθητι Κύριε ως αγαθός των δούλων Σου…», μονολογούσε καί τα δάκρυα του τρέχανε ποτάμι.
Βιογραφία
Πνίγει θαλάσσης
Θεοδοσίαν ὕδωρ,
Τρέφει δὲ Χριστὸς εἰς ἀναψυχῆς ὕδωρ.
Εἰκάδι Θεοδοσίην ἐνάτῃ πέφνε ῥεῦμα
θαλάσσης.
«ἕως τοῦ θανάτου ἀγώνισαι περὶ τῆς ἀληθείας, καὶ Κύριος ὁ Θεὸς πολεμήσει ὑπὲρ σοῦ» (Σοφία Σειρὰχ 4, 28)
Εἰς μνήμην τῶν ἀδελφῶν Ποντίων δημοσιεύουμε τον κατωτέρω παρακλητικό κανόνα
τοῦ
Χαραλάμπους
Μ. Μπούσια Δρ. Χημικοῦ,
Μεγἀλου Ὑμνογράφου τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας
Πρέσβεως Καλῆς Θελήσεως ὑπὲρ
τοῦ τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους
ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ
ΕΙΣ ΤΟ ΑΝΩΝΥΜΟΝ ΠΛΗΘΟΣ
ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ
Ἡ μνήμη αὐτῶν τιμᾶται τῇ ΙΘ΄ Μαΐου.
Ποίημα
Δρος Χαραλάμπους Μ. Μπούσια
Πρέσβυν Καλῆς Θελήσεως Τοῦ Σωματείου οἱ Φίλοι τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους
. Ἀθήνα 1997
Τι ΔΕΝ σου είπαν για τα εμβόλια! Πρώην αξιολογητής Φαρμάκων! - Δημήτρης Κούβελας
Μαρτύρησε στις 23 Μαΐου 1996
Ο Άγιος Νεομάρτυρας Ευγένιος Ροντιόνωφ γεννήθηκε
στις 23 Μαΐου 1977 κοντά στη Μόσχα-και συγκεκριμένα στο χωριό Κουρίλοβο, στην
περιοχή της πόλεως Παντόλσκ-. Ήταν το μοναδικό παιδί της οικογένειας και
βαπτίστηκε Ορθόδοξος Χριστιανός κατά την παιδική του ηλικία. Η μητέρα του
ονομάζεται Λιουμπόβ (=αγάπη) Βασίλιεβνα.
Το 1989 η γιαγιά του πήρε τον μικρό Ευγένιο και τον πήγε στην Εκκλησία, για να εξομολογηθεί για πρώτη φορά και να μεταλάβει των αχράντων μυστηρίων. Ο ιερέας πρόσεξε ότι το παιδί δε φορούσε Σταυρό και κατά τη διάρκεια της εξομολόγησης του φόρεσε ένα Σταυρό, τον οποίο ο μικρός Ευγένιος δεν τον έβγαλε ποτέ από πάνω του· μάλιστα, έφτιαξε ένα χονδρό κορδόνι και τον πέρασε εκεί. Η μητέρα του, όταν είδε ότι φορούσε Σταυρό, τον προέτρεψε να τον βγάλει, διότι, όπως είπε, θα τον περιγελάσουν οι συμμαθητές του. Ο Ευγένιος δεν απάντησε, αλλά και δεν την υπάκουσε.
Εορτάζει στις 27 Μαΐου εκάστου έτους.
Βιογραφία
Πλήρης χαρίτων ὁ αἰχμάλωτος ὤφθη∙
Αἰχμαλωτίσας τοῦ σκότους τὸν προστάτῃν.
Ο Όσιος Ιωάννης γεννήθηκε σε ένα χωριό της λεγομένης Μικράς Ρωσίας, περί το 1690 μ.Χ., από γονείς ευλαβείς και ενάρετους. Όταν έφθασε σε νόμιμη ηλικία στρατεύθηκε, ενώ βασίλευε στη Ρωσία ο Μέγας Πέτρος. Έλαβε μέρος στον πόλεμο που έκανε εκείνος ο τολμηρός τσάρος εναντίον των Τούρκων κατά το 1711 μ.Χ., και συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Τατάρους. Οι Τάταροι τον πούλησαν σε έναν Οθωμανό αξιωματικό Ίππαρχο, που καταγόταν από το Προκόπιον της Μικράς Ασίας, το οποίο βρίσκεται πλησίον στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Ο αγάς τον πήρε μαζί του στο χωριό του. Πολλοί από τους αιχμαλώτους συμπατριώτες του αρνήθηκαν την πίστη του Χριστού και έγιναν Μουσουλμάνοι, είτε γιατί κάμφθηκαν από τις απειλές, είτε γιατί δελεάστηκαν από τις υποσχέσεις και τις προσφορές υλικών αγαθών.
Βιογραφία
Εορτάζει στις 23 Μαΐου εκάστου έτους.
Η Εθιά, η πατρίδα του Οσίου Ευμενίου, είναι ένα ορεινό χωριό στα νότια του
νομού Ηρακλείου Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 740μ. και απέχει από το Ηράκλειο
38 χλμ. Είναι πολύ άγονο μέρος, γι’ αυτό και οι κάτοικοί του μετοίκησαν σ’ ένα
χαμηλότερο μέρος, στο χωριό Ροτάσι.
Στην Εθιά υπάρχουν δύο εκκλησίες: Η κεντρική είναι αφιερωμένη στην Παναγία μας
και φυλάσσει θαυματουργό εικόνα της. Εκεί η Παναγία είχε εμφανισθεί σαν γυναίκα
ντυμένη στα μαύρα κάποια ημέρα, που ο Όσιος Ευμένιος, μικρό παιδί τότε, άναβε
τα κανδήλια του ναού, και του είπε: «Εσύ μια μέρα θα γίνεις ιερεύς». Εκεί, στον
αύλιο χώρο της, έμελλε να είναι και ο τάφος, όπου αναπαύεται το σεπτό σκήνωμα
του Οσίου Γέροντος μας. Η άλλη είναι του Προφήτου Ηλιού. Εκεί κοντά υπάρχει και
αγίασμα.
Υπάρχουν και πολλά μικρά εκκλησάκια, για την ανακαίνιση των οποίων ο Όσιος
Ευμένιος έστελνε χρήματα.
Κανόνες Α΄ Οικουμενικής Συνόδου
Κανόνες τῆς ἐν Νικαίᾳ Ἁγίας καὶ Οἰκουμενικῆς Α´Συνόδου
Συνεκλήθη ὑπὸ τοῦ Αὐτοκράτορος τῶν Ῥωμαίων
Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου ἐν Νικαίᾳ τῆς Βιθυνίας (325 μ.Χ.)
Βιογραφία
Πόλου νοητοῦ ἀστέρες σελασφόροι,
ἀκτῖσιν ὑμῶν φωτίσαιτέ μοι φρένας.
Ξένον τὸν Υἰὸν Πατρὸς οὐσίας λέγων,
Ἄρειος, ἤτω τῆς Θεοῦ δόξης ξένος.
Η έκτη κατά σειρά Κυριακή μετά το Άγιο Πάσχα είναι αφιερωμένη από την
Εκκλησία μας στην μνήμη των 318 Αγίων Πατέρων, οι οποίοι έλαβαν μέρος στην Α'
Οικουμενική Σύνοδο που συνήλθε στην Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ. Η σύνοδος
συνήλθε κατά πρόσκληση του Μέγα Κωνσταντίνου κατά το εικοστό έτος της βασιλείας
του και είχε διάρκεια 3,5 χρόνια. Διακριθείσες μορφές της συνόδου ήταν ο
Αλέξανδρος ο Κωνσταντινουπόλεως, ο Αλέξανδρος ο Αλεξανδρείας, ο Μέγας
Αθανάσιος, ο Ευστάθιος ο Αντιοχείας, ο Μακάριος ο Ιεροσολύμων, ο Παφνούτιος, ο
Σπυρίδων, ο Νικόλαος, κ.α.
Η Α' Οικουμενική Σύνοδος καταδίκασε τον Άρειο και τον Αρειανισμό. Διατύπωσε
τους πρώτους όρους ορθού Χριστιανικού δόγματος και ιδιαίτερα τα περί του
δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, τον Ιησού Χριστό, ως ομοούσιον τω Θεώ
Πατρί. Συνέταξε τα πρώτα επτά άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ & ΕΛΕΝΗΣ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΥΜΝΟΣ (Καισαρίου Δαπόντε)
Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐλέγουμουν πρότερον Κωνσταντῖνος·
λέγεται Κωνσταντῖνος δέ, καὶ ὁ πολὺς ἐκεῖνος.
Καὶ πρῶτος εἰς τοὺς εὐσεβεῖς τοὺς Βασιλεῖς καὶ μείζων·
ἄς ἀνυμνήσω καὶ αὐτόν, ἀξίως χαιρετίζων.
Χαῖρε λοιπὸν θειότατε, Ἄναξ τῆς Οἰκουμένης·
μετὰ τῆς θειοτάτης σου, ὁμοῦ μητρὸς Ἑλένης.
Χαῖρε Μέδον θεόστεπτε, κλέος τῆς ἁλουργίδος·
Πόλεως τῆς θεοστεφοῦς, κτήτωρ καὶ Βασιλίδος.
Χαῖρε ὀρθοδοξότατε, λογικόψυχε λέων·
τῶν Ὀρθοδόξων καὶ πιστῶν, Πάτερ τῶν βασιλέων.
Χαῖρε ὦ μεγαλώνυμε, μεγαλουργέ, τρισάναξ·
μεγάλως ὅν ἐδόξασε, Θεὸς μέγας παντάναξ.
Χαῖρε οὐρανοδόξαστε, ἄνθρωπε τοῦ Ὑψίστου·
ἄνθρωπε δόξα, ἄκουσμα γλυκύ, πιστοῦ, ἀπίστου.
Χαῖρε ὁ θέσει γεγονός, Υἱὸς Θεοῦ ἀξίως·
Θεοῦ Πατρὸς φύσει Υἱόν, ἠγαπηκὼς τελείως.
Χαῖρε ὁ Ἰσαπόστολος, ὁ κήρυξ ὁ μεγάλος·
Χριστοῦ τὸ Εὐαγγέλιον, κηρύξας ὡς οὐκ ἄλλος.
Χαῖρε ὁ μόνος Βασιλεύς, και ἱερεύς, συζήσας·
Θεῷ τε καὶ ἀνθρώποις τε, ὄντως εὐαρεστήσας.
Χαῖρε Χριστοῦ ὁ συνεργός, βροτῶν τῆς σωτηρίας·
τοῦ ἀμπελῶνος τοῦ Χριστοῦ, ἐργάτης εὐσεβείας.
Χαῖρε τὸ σκῆπτρον τοῦ Χριστοῦ, μετὰ Χριστὸν κρατήσας·
καὶ βασιλεύσας ἐν Χριστῷ, ὡς τὸν Χριστὸν ποθήσας.
Χαῖρε κανὼν ὁ ἀκριβής, ἀρίστης βασιλείας·
καὶ τῆς πρὸς τὸ ὑπήκοον, ἀγάπης προμηθείας.
Χαῖρε ὁ νόμους θέμενος, Χριστοῦ τῆς Ἐκκλησίας·
καὶ ὁρισμούς, θεσπίσματα, ἐν πάσῃ βασιλείᾳ.
Χαῖρε, δι’ οὗ τὸν Τίμιον Σταυρὸν μὲν προσκυνοῦμεν·
τὸν σταυρωθέντα δ’ ἐν αὐτῷ, Χριστὸν ὑπερυψοῦμεν.
Χαῖρε χαρὰ χριστιανῶν, δόξα, τιμή, καὶ γέρας·
καὶ τῶν τιμώντων σε ἀεί, ὑπέρμαχος καὶ κέρας.
Χαῖρε τὸ νῖκος πάντων ὥν, ἀξίως Κωνσταντῖνε·
τῆς νίκης χεῖρας πανταχοῦ, ἀξιωθεὶς ἐκτεῖναι.
Χαῖρε Ἁγία τοῦ Θεοῦ, Βασίλισσα Ἑλένη·
τοῦ Βασιλέως καὶ Θεοῦ, Θυγάτερ τιμημένη.
Χαίρετε Μῆτερ καὶ Υἱέ, οἱ γῆς τὴν βασιλείαν·
λαβόντες ἀψευδέστατα, διὰ τὴν οὐρανίαν.
Χαίρετε παμμακάριστοι, κἔχοντες τὴν ἀξίαν·
καὶ εἰς αὐτὴν τοῦ Οὐρανοῦ, τὴν θείαν Βασιλείαν.
Τιμώμενοι ὡς βασιλεῖς, παρὰ τῷ οὐρανίῳ·
καὶ ἀθανάτῳ Βασιλεῖ, καὶ μόνῳ αἰωνίῳ.
Μέμνησθε Ἁγιώτατοι, παντὸς τοῦ χριστωνύμου·
καὶ εὐσεβοῦς πληρώματος, κᾀμοῦ τοῦ ὁμωνύμου.
Μεγαλυνάριον.
Δεῦτε εὐφημήσωμεν οἱ πιστοί, μέγαν Κωνσταντῖνον Οἰκουμένης κλέος σεπτόν, καὶ τὴν
Βασιλίδα, Ἑλένην τὴν Ἁγίαν, Σταυρὸν ἀνευρηκότας, τὴν σωτηρίαν ἠμῶν.
Πηγή: VOUTSINASILIAS
Βιογραφία
Ὡς κοινὸν εἶχον γῆς
Βασιλεῖς τὸ στέφος,
Ἔχουσι κοινὸν καὶ τὸ τοῦ πόλου στέφος.
Ξύνθανε μητέρι εἰκάδι πρώτῃ
Κωνσταντῖνος.
Ως γενέτειρα πόλη του Μεγάλου Κωνσταντίνου αναφέρεται τόσο η Ταρσός της Κιλικίας όσο και το Δρέπανο της Βιθυνίας.
Ωστόσο η άποψη που επικρατεί φέρει τον Μέγα Κωνσταντίνο να έχει γεννηθεί στη
Ναϊσό της Άνω Μοισίας (σημερινή Νις της Σερβίας). Το ακριβές έτος της γεννήσεώς
του δεν είναι γνωστό, θεωρείται όμως ότι γεννήθηκε μεταξύ των ετών 272-288 μ.Χ.
Πατέρας του ήταν ο Κωνστάντιος, που λόγω της χλωμότητος του προσώπου του
ονομάσθηκε Χλωρός, και ήταν συγγενής του αυτοκράτορα Κλαυδίου. Μητέρα του ήταν
η Αγία Ελένη, θυγατέρα ενός πανδοχέως από το Δρέπανο της Βιθυνίας.
Βιογραφία
Ἐκ δεξιᾶς κάθισας πατρικῆς Λόγε,
Μύσταις παρασχὼν πίστιν ἀσφαλεστέραν.
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Τό Σύμβολο τῆς Πίστεως, τῆς Ἀγάπης
καί τῆς Προσδοκίας
Καθώς ἡ ἀληθινή Πίστις στόν Τριαδικό Θεό εἶχε – στίς ἀρχές τοῦ 4ου μ.Χ. αἰώνα – διαδοθεῖ σχεδόν στά πέρατα τοῦ τότε γνωστοῦ κόσμου, ἦταν φυσικό ἡ ἀκρίβεια τοῦ Εὐαγγελικοῦ κηρύγματος νά κινδυνεύει. Μέσα σὲ τόσους λαούς μέ διαφορετικές γλῶσσες, μέ ποικίλες προκαταλήψεις, μέ πλῆθος παραδοσιακῶν δοξασιῶν καί – κυρίως – μέ μηδενική δυνατότητα γιά τήν κυκλοφορία τῆς γνώσης, ὑπῆρχε φόβος τό Μήνυμα τοῦ Χριστοῦ νά φτάνει ἀλλοιωμένο.
Ταυτόχρονα, ἡ πολιτική ἐπιμέλεια τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας στό μεγαλύτερο μέρος τῆς Οἰκουμένης, ἀπαιτοῦσε ἑνότητα καί ὁμοψυχία στό ἀπέραντο κράτος.
.jpg)
Κάποιος ασκητής που κατοικούσε στο όρος Χολομώντα, όταν άκουσε πως ο Άγιος
Δημήτριος αναβλύζει μύρο άφθονο από τον τάφο, δεν το πίστευε.
Συνελογίζετο, πως στο μέρος εκείνο υπάρχουν και άλλοι Άγιοι οι οποίοι
υπέμειναν περισσότερα μαρτύρια για το όνομα του Χριστού, όμως δεν ανέβλυσαν
μύρο, και αυτός για ποιό μαρτύριο δοξάσθηκε τόσον από τον Θεόν;
Ο Θεός όμως, θέλησε να τον βεβαιώσει, ότι η μυροβλησία είναι αλήθεια.
Ο Μύρτος δεν περιγράφεται εύκολα… τον νιώθεις.
Εκεί που το τιρκουάζ της θάλασσας συναντά το βαθύ μπλε του ορίζοντα και
κάθε κύμα μοιάζει να σβήνει σκέψεις και να γεμίζει την ψυχή ηρεμία.
Εικόνες: Τίνα Σπυράτου
Παπα-Ηλίας Υφαντής
Η Κυριακή (των Πατέρων), είναι η Κυριακή των τσοπάνηδων και των λύκων. Και, για να μην πείτε ότι λέω υπερβολές, σας
διευκρινίzω ότι τα λόγια αυτά
είναι του Παύλου.
Ο Παύλος, μας λέει
η σημερινή περικοπή του αποστολικού αναγνώσματος (Πράξεων: Κ: 16-18, 28-36),
πηγαίνει στα Ιεροσόλυμα, όπου τον περιμένει, για να τον κατασπαράξει, η εβραϊκή λυκόστανη. Δεν φαίνεται ωστόσο
να τον απασχολεί τόσο η εβραϊκή λυκόστανη, που θα βρει μπροστά του, όσο η
“χριστιανική” λυκόστανη, που θ’ αφήσει πίσω του.
Κι αυτό τον απασχολεί πολύ περισσότερο, γιατί δεν θα έχει πλέον την δυνατότητα να επανέλθει. Αφού θα συλληφθεί και θα παραμείνει δέσμιος, μέχρι το μαρτυρικό του τέλος. Γι’ αυτό και κάλεσε το ιερατείο της Εφέσου και της περίγυρα περιοχής να ‘ρθουν στη Μίλητο, για να τους δώσει τις τελευταίες του συμβουλές:
Έχουμε διαβάσει σχεδόν όλα τα ντοκουμέντα της
Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Το παρακάτω, αξίζει να διαβαστεί από όλους.
Δείχνει μία ακόμα «εφεύρεση αφαίρεσης ανθρώπινων ζωών» από τους τούρκους. Το αίμα που χύθηκε στον Πόντο, ζητά μέχρι
και σήμερα δικαίωση! Και η δικαίωση θα έρθει για όλη την ανθρωπότητα, όταν δε
θα επιτρέψουμε να ξανασυμβούν τέτοιες φρικτές καταστάσεις… Η ιστορική μνήμη,
δεν πρέπει να μεταβληθεί σε ανάμνηση!
(…) Ύστερα από δύο ώρες παρουσιάστηκε μπροστά τους ένας αξιωματικός. Οι Έλληνες βρεγμένοι και νηστικοί, χάρηκαν όταν είδαν αξιωματικό. Έτρεξαν κοντά του για να τον παρακαλέσουν να τους βάλει στη φλυακή για να σωθούν!!! Όμως οι τεμενάδες και οι θερμές παρακλήσεις που του κάνανε δεν ωφέλησαν σε τίποτα.
Η θυσία των
μωρών της Σάντα
Σαν σήμερα 19 Μαΐου του 1919, ο Κεμάλ Ατατούρκ
αποβιβάζεται στη Σαμψούντα, σηματοδοτώντας την αρχή της δεύτερης και πιο
σκληρής φάσης της γενοκτονίας των Ποντίων.
Η προμελετημένη, μεθοδική και φρικαλέα εξόντωση των Ποντίων από τους Τούρκους θεωρείται μια από τις πρώτες σύγχρονες
γενοκτονίες.
Οι Πόντιοι, αρχαία ελληνική κοινότητα που ζούσε στα παράλια του Εύξεινου Πόντου για αιώνες, υπέστησαν ανείπωτα δεινά μέσω εκτοπίσεων, βασανιστηρίων, καταναγκαστικής εργασίας και μαζικών εκτελέσεων.
Οι Τούρκοι σε
θηριωδίες ξεπέρασαν και τους Αδόλφο Χίτλερ και Ιωσήφ Στάλιν
Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου ήταν ένα συστηματικό, οργανωμένο τουρκικό έγκλημα με σαφή στόχο και περιλαμβάνονταν στον
βίαιο «καθαρισμό» της Ανατολίας από τους αρχαίους λαούς της.
Οι Νεότουρκοι και αργότερα ο Μουσταφά Κεμάλ δεν αυτοσχεδίαζαν.
Αντέγραψαν το πρωσικό μοντέλο του έθνους-κράτους και κατέληξαν σε ένα φρικτό συμπέρασμα:
«· ἔρχεται νύξ, ὅτε οὐδείς δύναται ἐργάζεσθαι»
Ἔρχεται ὁ μέλλων βίος, ὁπότε καταπαύουν τά ἔργα τῆς μετανοίας καί τῆς ἐργασίας
τῶν ἐντολῶν πού ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ καί ἡ προαίρεσις τοῦ ἀνθρώπου, ἐργάζονται.
Ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἔρχεται στήν πεσμένη ψυχή γιά νά ἀναστήσει τόν νοῦ· τότε ἡ φρόνηση καί ἡ δικαιοσύνη προϋπαντοῦν τόν Θεάνθρωπο καί Τόν ὁμολογοῦν ἐνώπιον πάντων ὅτι εἶναι τό Φῶς τό ἀληθινόν πού φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον. Πόσο μεγάλοι εἶναι οἱ οἰκτιρμοί τοῦ Θεοῦ! Πόσο κοντά εἶναι ἡ χάρη Του σέ ἐκείνους πού ἀγωνίζονται γιά τήν δόξα τοῦ ὀνόματός Του καί ὑπομένουν μέ χαρά τίς θλίψεις καί τόν σταυρό τους!
Τό 1928 ὁ ὅσιος πατήρ ἡμῶν Φιλόθεος Ζερβάκος, σέ ἄρθρο του μεταξύ τῶν ἄλλων γράφει καί τά ἑξῆς:
«Προσπαθοῦν νά κρημνίσουν τό οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας».
…Τότε μόνον θά πλανηθῆ ἡ ἡμετέρα Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ὅταν ἀποκοπῆ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς, δηλαδή τοῦ Χριστοῦ καί τῶν λοιπῶν μελῶν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, καί καταφρονήσει τούς θείους καί ἱερούς κανόνας καί τάς ἱεράς παραδόσεις.
Ὅπως στὸ στρατό, ἀγαπητοί μου, ὁ στρατηγὸς κάνει αἰφνιδιασμούς, νὰ δῇ ἐὰν οἱ στρατιῶτες βρίσκωνται στὶς θέσεις τους, ἔτσι κ ̓ ἐγὼ ἔκανα σήμερα μία ἐπιθεώρησι.
Καὶ τώρα θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ πῶ
λίγα λόγια ἐπάνω στὸ εὐαγγέλιο (βλ. Ἰω. 9,1-38).
Πρέπει, ἀγαπητοί μου, μέρα – νύχτα νὰ εὐχαριστοῦμε τὸ Θεὸ καὶ γιὰ ἄλλα πράγματα ἀλλὰ κυρίως διότι εἴμαστε Χριστιανοί. Δὲν ὑπάρχει ἄλλη θρησκεία ὡραιότερη ἀπὸ αὐτὴν ποὺ ἔχουμε οἱ ὀρθόδοξοι Ἕλληνες. Εἶνε ἡ μόνη ἀληθινή, ἡ θρησκεία ποὺ κάνει θαύματα, θαύματα ἀμέτρητα. Κ ̓ ἕνα ἀπὸ τὰ θαύματα αὐτὰ διηγεῖται σήμερα τὸ ἱερὸ εὐαγγέλιο.
Οι στροφές του δρόμου πάνω από τον Μύρτο μοιάζουν να οδηγούν κατευθείαν στο
φως.
Το συγκεκριμένο τοπίο αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς για
θέαση ηλιοβασιλέματος, προσελκύοντας επισκέπτες που αναζητούν μια αυθεντική
εμπειρία φυσικής ομορφιάς.
Πάνω από τον Μύρτο, το ηλιοβασίλεμα δεν είναι απλώς ένα τέλος της ημέρας.
Είναι μια υπόσχεση ότι η ομορφιά υπάρχει, απλόχερη, και σε περιμένει να τη
συναντήσεις.
Εικόνες: Τίνα Σπυράτου
Ο Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπεδινός, που κοιμήθηκε στο Άγιον Όρος την 1η Ιουλίου 2009 μ.Χ., τα είχε δει όλα: !
Tην Οικονομική Κρίση, την Πολιτειακή Ανωμαλία, την ξαφνική Απόσυρση του
Διεθνούς Κεφαλαίου, τις Απολύσεις, τη Φτώχεια,την Τουρκική Εισβολή σε ώρα
αδυναμίας της Ελλάδος, τη Ρωσική σφοδρή Αντεπίθεση, τη Νίκη των Ρώσων και την
ήττα της Τουρκίας, την απάντηση Αμερικανών-Νατοϊκών, τον φονικότατο Παγκόσμιο
Πόλεμο στον οποίο δεν θα πάρει μέρος η Ελλάδα, την Έγερση του Κεκοιμημένου
Βυζαντινού μας Βασιλέως, την Ειρήνη, τον τελικό Θρίαμβο του Ελληνισμού και της
Ορθοδοξίας και μετά από δεκαετίες, την φοβερή Έλευση του Αντιχρίστου, αφού
πρώτα έχει κηρυχθεί η Ορθοδοξία παντού!
«Ἀνελήφθης ἐν δόξῃ, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν»
Μετὰ τὴν ἐμφάνιση τοῦ
Κυρίου στοὺς δύο Ἀποστόλους, Κλεόπα καὶ Λουκᾶ, ἐνῶ πήγαιναν πρὸς Ἐμμαούς, ὁ
Κύριος πάλι ἐμφανίστηκε στοὺς Ἀποστόλους, γιὰ νὰ δώσῃ τὶς τελευταῖες Του ὁδηγίες.
Ἐπειδὴ αὐτοὶ πάλι ταράχτηκαν καὶ γεννήθηκαν λογισμοὶ ἀμφιβολίας, ἄν πράγματι ἀναστήθηκε,
τοὺς εἶπε: «ἴδετε τὰ χεῖρας μου καὶ τοὺς πόδας μου, ὅτι αὐτὸς ἐγὼ εἰμι·
ψηλαφήσετέ με καὶ ἴδετε» ὅτι δὲν εἶμαι ἄσαρκο πνεῦμα.
Μετὰ συνεχίζει: «Ἔτι δὲ ἀπιστούντων αὐτῶν ἀπὸ τῆς χαρᾶς καὶ θαυμαζόντων, εἶπεν αὐτοῖς: Ἔχετέ τι βρώσιμον ἐνθάδε; Οἱ δὲ ἐπέδωκαν αὐτῷ ἰχθύος ὀπτοῦ μέρος, καὶ ἀπὸ μελισσίου κηρίου. Καὶ λαβών, ἐνώπιον αὐτῶν ἔφαγεν» (Λουκ. κδ΄41-43).
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΑΤΕΡΩΝ Α΄ ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ
24 ΜΑΪΟΥ 2026
Ἀπόστολος: Πραξ. κ΄ 16-18, 28-36
Εὐαγγέλιον: Ἰωάν. ιζ΄ 1 – 13
Ἦχος: πλ. β΄.-Ἑωθινόν: Ι΄
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
«ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν»!
Ἡ… γνῶσις τοῦ Θεοῦ!
Ἠκούσαμεν σήμερον, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶσται, εἰς τὸ ἱερὸν Εὐαγγελικὸν ἀνάγνωσμα, τὴν τελευταίαν προσευχήν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπὶ τῆς γῆς! Ἐκεῖ εἰς τὸν κῆπον τῆς Γεθσημανῆ, καὶ ὀλίγον πρὸ τοῦ ἑκουσίου πάθους Του, δεικνύει καὶ ἀποκαλύπτει εἰς ἡμᾶς… τὴν Αἰώνιον Ζωήν! Τὴν ἀπερίγραπτον καὶ οὐρανίαν ἐκείνην ζωὴν καὶ κατάστασιν, τὴν ὁποίαν μέλλουσιν νὰ ἀπολαύσωσι καὶ βιώσωσιν, ἅπαντες οἱ ἀγαπήσαντες τὸν Κύριον ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς καὶ καρδίας των καὶ ζήσαντες κατὰ τὸ Ἅγιον Αὐτοῦ θέλημα! Τὴν Ζωὴν ἐκείνην, τὴν ἀτελεύτητον εἰς τὴν ὁποίαν, ἡ εὐφροσύνη καὶ χαρὰ τῶν δικαίων θὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε οἱ ἀνθρώπινοι λόγοι εἶναι πολύ… «πτωχοὶ» διὰ νὰ τὴν περιγράψωσιν!
Μὲ τὰ ὅσα συμβαίνουν στὴν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου φαίνεται καθαρὰ ὅτι ὁ Θεὸς ἔχει ἐγκαταλείψει αὐτὴ τὴν Ἐκκλησία ἐξ αἰτίας τῆς ΑΜΕΤΑΝΟΗΣΙΑΣ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ τῶν μελῶν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου!!!
Τὸν Μακαριώτατο Κύριο ΓΕΩΡΓΙΟ τὸν ἐγνώρισα, ὅταν ἦταν Χωρεπίσκοπος στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Πάφου καὶ τὸν ἐξετίμησα ὡς Πνευματικὸ πρόσωπο. Γνώρισα ἐπίσης τὸν Μακαριστὸ Πατέρα του ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ (Ἱερέα) καὶ τὰ Ἀδέλφια του καὶ διεπίστωσα ὅτι ἦταν μιὰ καλή, συγκροτημένη ΟΡΘΟΔΟΞΗ Οἰκογένεια.
►
Κατηγορία : " Ἀπαντήσεις ἀποριῶν (Κατηχήσεων Ἀνδρῶν – Γυναικῶν) "
► Ομιλία:🔹 238' Ποία εἰκόνα τῆς Ἁγίας Τριάδος εἶναι σωστή;
25'
►Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας : " Ἀπαντήσεις
ἀποριῶν (Κατηχήσεων Ἀνδρῶν – Γυναικῶν) " εδώ ⬇️ http://arnion.gr/index.php/p-thanasio...
↕️ 
• 🔹Ἀπαντήσεις ἀποριῶν. 321' _⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️_ https://aspalathos21.blogspot.com/202...
📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️ https://athanasiosamvonas.blogspot.co...
📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️ https://athanasioslogos.blogspot.com/...
_⬇️ Facebook ⬇️_
https://www.facebook.com/groups/16378...
Κατάλογος ομιλιών
πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου. https://drive.google.com/file/d/1Jmrx...
†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.
Βιογραφία
Φανεὶς Ἐπιφάνιος ἐν
Κύπρῳ μέγας,
Κλέος παρ᾽ αὐτῇ καὶ θανὼν ἔχει μέγα.
Τῇ δυσκαιδεκάτῃ Ἐπιφάνιον μόρος
εἷλε.
Ο Άγιος Επιφάνιος γεννήθηκε από πάμπτωχη οικογένεια Ιουδαίων αγροτών, στο χωρίο Βησανδούκη (ή Βησανδούκ), κοντά στην Ελευθερούπολη της Παλαιστίνης το 310 μ.Χ. (Κυπριακή λαϊκή παράδοση αναφέρει, πως ο Άγιος Επιφάνιος γεννήθηκε στον Καλοπαναγιώτη της Κύπρου, ένα χωριό της Μαραθάσας και μεγάλωσε στη Βησανδούκη). Οι γονείς του είχαν ακόμη ένα παιδί, την Καλλίτροπο.
