Περισσότερο συγκινείται ο Θεός, όταν προσευχόμαστε για κεκοιμημένους, παρά για ζώντες!
Γι' αυτό η Εκκλησία έχει τα κόλλυβα, μνημόσυνα!
Περισσότερο συγκινείται ο Θεός, όταν προσευχόμαστε για κεκοιμημένους, παρά για ζώντες!
Γι' αυτό η Εκκλησία έχει τα κόλλυβα, μνημόσυνα!
ο Πατήρ Παΐσιος μου είπε...
Ένα εξαιρετικό βιβλίο το οποίο αναφέρει αρκέτες πρακτικές συμβουλές του γέροντα
Παϊσίου για διάφορα θέματα της ζωής. Είναι ψυχοφελές και χαρακτηρίζεται από την
απλότητα των σοφών λόγων του παππούλη….
“Ένας πρώην καπετάνιος, ο Θεός να σε φυλάει απ’ αυτόν, ήταν εγκληματική
φύση… δεν ήταν όλοι έτσι, αλλά αυτός ειδικά ήταν αιμοβόρος. Είχε κάνει πολλά…
Μία φορά μπήκε με την ομάδα του σ’ ένα χωριό. Του φέραν μπροστά του έναν
αντίθετο. «Σφάξτε τον» διατάζει. Είδε ότι δίσταζαν. Ορμάει, τον πιάνει από τα
μαλλιά και τον σφάζει μπροστά τους σαν κριάρι.
-Πα! πα! Αλήθεια γέροντα;
Η διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου περί
ηλεκτρονικών ταυτοτήτων υπό το φως της πατερικής εσχατολογίας
Περίληψη
Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου
σχετικά με τις ηλεκτρονικές ταυτότητες και το ενδεχόμενο του «χαράγματος», υπό
το φως της πατερικής εσχατολογικής παραδόσεως. Στόχος της εργασίας δεν είναι η
αξιολόγηση σύγχρονων τεχνολογικών εξελίξεων με πολιτικά ή τεχνοκρατικά
κριτήρια, αλλά η θεολογική αποτίμηση του πνευματικού νοήματος που αποδίδει ο
Άγιος στο ζήτημα της ελευθερίας, της συνείδησης και της σταδιακής αλλοίωσης του
ανθρώπου.
Η μελέτη αποδεικνύει ότι ο λόγος του Οσίου Παϊσίου δεν συνιστά ιδιωτική ή καινοφανή εσχατολογική προσέγγιση, αλλά κινείται σε σαφή συνέχεια με την πατερική ερμηνεία της Αποκαλύψεως, εκφρασθείσα από Πατέρες όπως ο Ιππόλυτος Ρώμης, ο Ανδρέας και ο Αρέθας Καισαρείας, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Κύριλλος Ιεροσολύμων και ο Θεοδώρητος Κύρου. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην απουσία χρονολογικών προσδιορισμών, στοιχείο που χαρακτηρίζει τη γνήσια εκκλησιαστική προφητικότητα. Συμπεραίνεται ότι η διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου αποτελεί σύγχρονη ποιμαντική έκφραση πατερικών αρχών και όχι τεχνοφοβική ή συνωμοσιολογική τοποθέτηση.
Στις 26 Φεβρουαρίου 1974 (με το παλιό ημερολόγιο)ο Πατήρ Παΐσιος επέστρεψε στο Άγιον Όρος. Την επόμενη ημέρα, 27 Φεβρουαρίου,κατά τις δέκα η ώρα το πρωί, ενώ έκανε την Ακολουθία των Ωρών με κομποσχοίνι,άκουσε ξαφνικά χτύπημα στην πόρτα και μία απαλή γυναικεία φωνή να λέει: «Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών».Παραξενεύτηκε και ρώτησε: «Ποιος είναι;».Άκουσε την ίδια φωνή να λέει: «Η Ευφημία!».«Ποια Ευφημία;», σκέφθηκε, «Μήπως καμμιά γυναίκα έκανε την τρέλλα ναέρθει στο Άγιον Όρος;». Το χτύπημα επαναλήφθηκε τρεις φορές. Με το τέταρτοχτύπημα, η πόρτα, αν και ήταν κλεισμένη με σύρτη, άνοιξε μόνη της και μπήκεμέσα η Αγία Μεγαλομάρτυς Ευφημία! Την συνόδευε ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, οοποίος δεν μπήκε μέσα μαζί της, αλλά αμέσως εξαφανίσθηκε.
ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
Μέ ἀφορμή τήν τελευταία συνάντηση
Πατριάρχη-πάπα στή Νίκαια τῆς Βιθυνίας κατά τίς 30 Νοεμβρίου 2025 ἄς θυμηθοῦμε
τί ἔλεγε ὁ ἅγιος Παΐσιος γιά τήν ἕνωση τῶν «Ἐκκλησιῶν» ἀφοῦ πρῶτα ἐπισημάνουμε ὅτι
ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι εὐλαβούμαστε τὸν ἅγιο Παΐσιο, μελετοῦμε τὶς διδαχὲς του καὶ
πάρα πολὺ ὠφελούμαστε.
Ὅμως πολλὰ ἀπὸ ὅσα λέει τὰ
παραβλέπουμε ὡς μὴ …πνευματικὰ καὶ τά ὑποβάλλουμε ὄχι στὴν κρίση τῆς Ἐκκλησίας
δηλ. τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῶν ἁγίων Πατέρων, ἀλλὰ στὴν δική μας κρίση! Ἔτσι οὔτε
στὸ ὡραῖο σήριαλ γιὰ τὴν ζωή του οὔτε στὶς περισσότερες ὁμιλίες θὰ δοῦμε ἢ θὰ ἀκούσουμε
ὅσα διδάσκει γιὰ τὴν ὀρθόδοξη πίστη, γιὰ τὴν μασωνία ἢ γιὰ τὸ χάραγμα τοῦ Ἀντιχρίστου.
Συμβαίνει αὐτὸ ποὺ λένε στὴν πολιτικὴ à la karte, δηλαδὴ διαλέγεις καὶ
χρησιμοποιεῖς ἀπὸ ἕνα σύνολο ὅ,τι σὲ συμφέρει ἀποφεύγοντας τὶς κακοτοπιές δηλ.
τὴν κριτικὴ καὶ τὸν ἐνδεχόμενο πόλεμο ἀπὸ τοὺς ἀντιθέτους.
Τό κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ, ἐπιστολή πρός τόν π. Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, ἐκδότη τῆς ἐφημερίδας ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ, γνωστὸ ἀπὸ παλιά, φανερώνει τὸ ὀρθόδοξο φρόνημα τοῦ ἁγίου Παϊσίου τὴν ἀγάπη του γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, τὴν στάση του ἀπέναντι στὴν πρόκληση τῶν ἀνιέρων προσπαθειῶν γιὰ τὴν ἕνωση τῶν «Ἐκκλησιῶν» καὶ τὴν ἁγιοπνευματική του διάκριση ποὺ δὲν ἐπιτρέπει τὴν ζηλωτικὴ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ Τὴν κομματιάζει καὶ δημιουργεῖ ἐπιπλέον σκάνδαλα. Καὶ εἶναι ἐπίκαιρο τὸ κείμενο αὐτὸ μετὰ τὴν πικρία ποὺ νιώσαμε ὕστερα ἀπὸ τὸ θέατρο τῶν ἀνοήτων καὶ βλασφήμων συμπροσευχῶν τοῦ Πατριάρχου μὲ τὸν Πάπα.
– Γέροντα, μπορεί ο άγιος Σπυρίδων να ζήτησε από τον Θεό να μείνει άφθαρτο
το Λείψανό Του;
– Όχι, πώς μπορεί να γίνη αυτό; Οι Άγιοι δεν ζητούν τέτοια πράγματα…
Ἡ
Παναγία ἔφερε στὸν κόσμο τὴν χαρὰ
– Γέροντα, μπορεῖτε νὰ μᾶς ψάλετε
τὸ Μεγαλυνάριο ποὺ εἴχατε γράψει γιὰ τὴν Παναγία ;
– Ἔλα νὰ τὸ ψάλουμε μαζί. «Εὗρες πολλὴν Χάριν παρὰ Θεοῦ, Μῆτερ τοῦ Δεσπότου,
Μεγαλόχαρη, ἀληθῶς, Κεχαριτωμένη, ὡς Γαβριὴλ ἐβόα, Βασίλισσα Ἀγγέλων, φρούρει
τοὺς δούλους σου». Νὰ σοῦ πῶ τώρα καὶ ἕνα δογματικό: Ἡ Παναγία ἦταν Κόρη καὶ
Μητέρα, Δούλη καὶ Βασίλισσα, Βασίλισσα ὅλου τοῦ κόσμου. Χωράει στὸν νοῦ τοῦ ἀνθρώπου
αὐτό; Καὶ ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου εἶναι κάτι τὸ ὑπερφυσικό, ἔξω τῆς λογικῆς.
Εὔχομαι ἡ Παναγία νὰ σοῦ δώση τὴν χαρὰ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ καὶ ὁ Ἄγγελος νὰ σὲ εὐλογήση, γιὰ νὰ ἔχης πνευματικὴ πρόοδο. Ἀμήν.
«Να πάνε τουλάχιστον οι άνθρωποι σε έναν Πνευματικό να εξομολογηθούν, να φύγει η δαιμονική επίδραση, για να μπορούν να σκέφτονται λιγάκι. Τώρα δεν μπορούν ούτε να σκεφθούν από την δαιμονική επίδραση.
Η μετάνοια, η εξομολόγηση κόβει το δικαίωμα του
διαβόλου. Πριν λίγο καιρό, (:Ιούνιος του 1985, όπου ο άγιος έμενε στο Καλύβι
της Παναγούδας), ήρθε στο Άγιον Όρος ένας μάγος και έφραξε με πασαλάκια
και δίχτυα όλο τον δρόμο, εκεί σε μία περιοχή κοντά στο Καλύβι. Αν περνούσε από
’κει μέσα ένας ανεξομολόγητος, θα πάθαινε κακό. Δεν θα ήξερε από πού του ήρθε.
Μόλις τα είδα, κάνω τον σταυρό μου και περνώ από
μέσα, το διέλυσα. Μετά ο μάγος ήρθε στο Καλύβι, μου είπε όλα τα σχέδιά του και
έκαψε τα βιβλία του. Σε έναν που είναι πιστός, εκκλησιάζεται, εξομολογείται,
κοινωνάει, ο
διάβολος δεν έχει καμμιά δύναμη, καμμιά εξουσία».
(Όσιος Παΐσιος, Με αγάπη και πόνο για τον σύγχρονο άνθρωπο).
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
Ο Θεός επιτρέπει να γίνη τώρα ένα τράνταγμα γερό. Έρχονται δύσκολα χρόνια. Θα
έχουμε δοκιμασίες μεγάλες… Να το πάρουμε στα σοβαρά, να ζήσουμε πνευματικά. Οι
περιστάσεις μας αναγκάζουν και θα μας αναγκάσουν να δουλέψουμε πνευματικά.
Θα φάει ένα σκούπισμα όλη αυτή η κατάσταση, αλλά θα περάσουμε μια μπόρα. Ο κόσμος έχει ξεσηκωθεί, και εμείς πρέπει να ξεσηκωθούμε με πολλή προσευχή.


