Ποία εἰκόνα τῆς Ἁγίας Τριάδος εἶναι σωστή;

 

► Κατηγορία : " Ἀπαντήσεις ἀποριῶν (Κατηχήσεων Ἀνδρῶν – Γυναικῶν) "

► Ομιλία:🔹 238' Ποία εἰκόνα τῆς Ἁγίας Τριάδος εἶναι σωστή; 25'

►Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας : " Ἀπαντήσεις ἀποριῶν (Κατηχήσεων Ἀνδρῶν – Γυναικῶν) " εδώ ⬇️ http://arnion.gr/index.php/p-thanasio...

↕️    • 🔹Ἀπαντήσεις ἀποριῶν. 321'   _⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️_ https://aspalathos21.blogspot.com/202...

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️ https://athanasiosamvonas.blogspot.co...

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️ https://athanasioslogos.blogspot.com/...

_⬇️ Facebook ⬇️_ https://www.facebook.com/groups/16378...

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου. https://drive.google.com/file/d/1Jmrx...

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Άγιος Επιφάνιος Επίσκοπος Κωνσταντίας και Αρχιεπίσκοπος Κύπρου

 

Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Αφιδνών

Βιογραφία

Φανεὶς Ἐπιφάνιος ἐν Κύπρῳ μέγας,
Κλέος παρ᾽ αὐτῇ καὶ θανὼν ἔχει μέγα.
Τῇ δυσκαιδεκάτῃ Ἐπιφάνιον μόρος εἷλε.

Ο Άγιος Επιφάνιος γεννήθηκε από πάμπτωχη οικογένεια Ιουδαίων αγροτών, στο χωρίο Βησανδούκη (ή Βησανδούκ), κοντά στην Ελευθερούπολη της Παλαιστίνης το 310 μ.Χ. (Κυπριακή λαϊκή παράδοση αναφέρει, πως ο Άγιος Επιφάνιος γεννήθηκε στον Καλοπαναγιώτη της Κύπρου, ένα χωριό της Μαραθάσας και μεγάλωσε στη Βησανδούκη). Οι γονείς του είχαν ακόμη ένα παιδί, την Καλλίτροπο.

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΓΛΥΚΕΡΙΑΣ

 

Η Αγία Γλυκερία γεννήθηκε στην Τραϊανούπολη τον 2ο μ.χ αι.,οταν αυτοκράτορας ήταν ο Αντωνίνος ο Ευσεβής. 

Σε μικρή ηλικία, ασπάσθηκε τον χριστιανισμό και ανέπτυξε έντονη χριστιανική και κατηχητική δράση. Όταν το πληροφορήθηκε ο ηγεμόνας Σαββίνος, την κάλεσε να παρουσιασθεί μπροστά του και η Αγία, έχοντας σημειώσει στο μέτωπο της τον Τίμιο Σταυρό, ομολόγησε με σθένος τη πίστη της στον Σωτήρα Χριστό. Εκείνος την οδήγησε έξαλλος σε ειδωλολατρικό ναό για να θυσιάσει στα είδωλα,όμως η Γλυκερία προσευχήθηκε θερμά και συνέτριψε το άγαλμα του Δία.  

Οι σαλταρισμένοι παπάδες που θεωρούν μαγαζί τους την νύμφη του Χριστού Εκκλησία!

 

«Γάμος στη Δημοτική — Από το Μυστήριο στην Προσαρμογή»

 Η πρόσφατη τέλεση γάμου στη δημοτική γλώσσα από τον π. Αλέξανδρο Καριώτογλου και όσα έχουν προηγηθεί μέσα από δημόσιες παρεμβάσεις, συνεντεύξεις και δηλώσεις περί «εκσυγχρονισμού» της Εκκλησίας, δεν αποτελούν ένα μεμονωμένο περιστατικό.

Είναι ένα ακόμη σύμπτωμα μιας βαθύτερης κρίσης φρονήματος που εδώ και χρόνια επιχειρεί να μεταμορφώσει την Ορθοδοξία από εμπειρία μετανοίας και ασκήσεως σε μια θρησκεία προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις της εποχής.

Κανόνας Μεγαλομάρτυρος Αγίας Ειρήνης

 

Η Μεγαλομάρτυς Αγία Ειρήνη.

Μιχάλης Κουτσός, Φιλόλογος – Συγγραφέας

Εισαγωγικά

          Η Μεγαλομάρτυς Ειρήνη είναι πολύ μεγάλη αγία και μόνο με την Αγία Αικατερίνη και την Αγία Βαρβάρα θα μπορούσε κανείς να την παραβάλλει.  Ο βίος της προκαλεί θαυμασμό. Το αρχικό όνομα της Ειρήνης ήταν Πηνελόπη. Έζησε κατά τον 4ο αι. μ. Χ.  Όταν η Ειρήνη έγινε έξι ετών, ο πατέρας της την έκλεισε σε έναν πύργο και ανέθεσε τη διαπαιδαγώγησή της σε έναν από τους πλέον σοφούς διδασκάλους της εποχής, τον γέροντα Απελλιανό. Αυτός έγραψε μετέπειτα και τα βασανιστήρια του μαρτυρίου της.

Εκτός από την κλασική παιδεία, η Ειρήνη διδάχθηκε τη χριστιανική πίστη από μια υπηρέτρια του πατέρα της η οποία ήταν κρυπτοχριστιανή. Όταν ολοκληρώθηκε η κατήχησή της, βαπτίσθηκε και έλαβε το όνομα Ειρήνη. Στον πύργο της μια μέρα ήρθαν από τα παράθυρά της ένα περιστέρι με ένα κλαδί ελιάς, ένας αετός με στεφάνι στο ράμφος του και ένας κόρακας με ένα φίδι. Η Ειρήνη,   τα διηγήθηκε στον γέροντα Απελλιανό. Εκείνος τα ερμήνευσε ως προάγγελμα των στεφάνων της δόξας και του μαρτυρικού της τέλους που θα ακολουθούσαν.

Αἱρέσεις - Οἰκουμενισμός: Οἱ διαθρησκειακὲς ἐκδηλώσεις καὶ ἡ παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας

impantokratoros

τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Γεωργίου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους

Ἡ ἁγία μας Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Πατέρων. Γι᾿ αὐτὸ στὴν Ἐκκλησία μας δὲν αὐτοσχεδιάζουμε οὔτε ἀκολουθοῦμε τὸν λογισμό μας, ἀλλὰ «ἐπόμεθα τοῖς θείοις Πατράσιν» (Δ´ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος), ὅπως καὶ ἐκεῖνοι ἤποντο τοῖς ἁγίοις Ἀποστόλοις καὶ Προφήταις.

Θὰ πρέπη λοιπὸν καὶ στὸ θέμα τῶν διαθρησκειακῶν σχέσεων καὶ ἐκδηλώσεων νὰ ἀκολουθοῦμε τοὺς Προφήτας, τοὺς Ἀποστόλους καὶ τοὺς Πατέρας. Ὅπως διδάσκει καὶ ὁ ἱερὸς Ἰωσὴφ Βρυέννιος: « Ἀμήχανον ἄλλως τὴν ἀλήθειαν γνῶναι ἢ θεολογίας ἅπτεσθαι μὴ τοῖς ἁγίοις ἑπόμενον».

Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ κήρυγμα τῶν Προφητῶν ἦταν κήρυγμα ἀνενδότου καὶ ἀνυποχωρήτου ἀγῶνος κατὰ κάθε μορφῆς ἀναμίξεως ἢ θρησκευτικοῦ συγχρωτισμοῦ μὲ τοὺς περιβάλλοντας τότε τὸν Ἰσραὴλ εἰδωλολατρικοὺς λαούς. Καὶ μόνον τὸ παράδειγμα τοῦ προφήτου Ἠλία, τοῦ ὁποίου κατ᾿ αὐτὰς ἑορτάζουμε τὴν μνήμη, φθάνει νὰ μᾶς πείση γιὰ τὴν ἀλήθεια αὐτή.

Kαταπέλτης για Παπισμό-Οικουμενισμό

Του Άγγελου Ρούσσου

“Όταν αναφέρουμε τον όρο Εκκλησία, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι εννοούμε μόνο την Ορθόδοξο Εκκλησία μας. Και τούτο διότι μόνον η Ορθοδοξία αποτελεί την Εκκλησία”αναφέρει μεταξύ άλλων στην εγκύκλιό του για την Κυριακή της Ορθοδοξίας ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς.

Χριστιανοί από συνήθεια;

 

Ὁ συγκλονιστικός διάλογος τοῦ Χριστοῦ μέ τήν Σαμαρείτιδα εἶναι ἀποκαλυπτικός καθώς περιλαμβάνει τίς θεμελιώδεις ἀλήθειες τῆς Πίστης μας. Μιά γυναίκα μειωμένης ἠθικῆς ἐπιδόσεως, τόλμησε καί ρώτησε τόν Κύριο τόσο γιά τόν τόπο ἀληθινῆς λατρείας τοῦ Θεοῦ, ὅσο καί γιά τήν προσδοκία τῆς ἔλευσης τοῦ Μεσσία.

Ὁ Κύριος —καθώς δέν ἀποστρέφεται κανέναν ἐκτός ἀπό τήν ἁμαρτία— παραδέχθηκε τήν συνομιλία μιᾶς γυναίκας, πού Ἐκεῖνος γνώριζε πολύ καλά τίς ἠθικές ἐκτροπές της. Κί ὅμως, ὄχι μόνον τήν ἀνέχθηκε, ἀλλά καί τήν προκάλεσε σέ διάλογο μέ τήν αἴτησή Του γιά νερό.

Κυριακή της Σαμαρείτιδος, Πρεσβυτέρου Αθανασίου Μηνά

 

«· οἶδα ὅτι Μεσσίας ἔρχεται ὁ λεγόμενος Χριστός·… λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι, ὁ λαλῶν σοι.»

Οἱ ἄνθρωποι σ’ αὐτήν τήν ζωήν, ὅποιον τρόπο στήν πορεία τους κι ἄν ἐπιλέξουν νά βαδίσουν, δέν βρίσκουν σ’ αὐτόν τήν εἰρήνη παρά μόνον ὅταν πιστεύσουν στόν Χριστό, δεχτοῦν τή διδασκαλία Του καί ἀρχίσουν νά ἐλπίζουν σ’ Αὐτόν.

Διότι μέχρις ὅτου ὁ ἄνθρωπος φθάσει νά λατρεύει τόν Θεόν «ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ» καί νά ἀπωθέσει τήν ἐλπίδα του στόν Θεάνθρωπον Μεσσίαν, τά ἐμπόδια πού συναντᾶ στόν κόσμο παρεμβάλλονται στήν προσπάθεια τῆς καρδιᾶς να εἰρηνεύσει. Καί αὐτό ἐννοοῦσε ὁ Χριστός ὅταν εἶπε: «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι, κἀγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς».

Επί του Ευαγγελίου του Χριστού περί της Σαμαρείτιδος και ότι πρέπει να καταφρονούμε τα παρόντα

 

Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

      Όλη αυτήν την περίοδο που διανύουμε τώρα, επεκτεινόμενη σε πενήντα ημέρες, εορτάζουμε την από τους νεκρούς Ανάσταση του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού, δείχνοντας με αυτήν την παράταση την υπεροχή της απέναντι στις άλλες εορτές. Αν και βέβαια αυτή η περίοδος των ημερών περιλαμβάνει και την επέτειο μνήμη της επανόδου στους ουρανούς [εννοεί την εορτή της Αναλήψεως κατά την τεσσαρακοστή από το Πάσχα ημέρα], αλλά και αυτή δείχνει την διαφορά του Αναστάντος Δεσπότου προς τους ανθρώπους εκείνους που κατά καιρούς έχουν αναβιώσει. Πραγματικά όλοι όσοι αναστήθηκαν από τους νεκρούς αναστήθηκαν από άλλους και, αφού πέθαναν πάλι, επέστρεψαν στη γη· ο δε Χριστός, αφού αναστήθηκε από τους νεκρούς, δεν κυριεύεται πλέον καθόλου από τον θάνατο· διότι μόνο Αυτός, αφού ανέστησε τον εαυτό Του την τρίτη ημέρα, δεν επέστρεψε πάλι στη γη, αλλά ανέβηκε στον ουρανό, καθιστώντας το φύραμά μας που είχε λάβει ομόθρονο με τον Πατέρα ως ομόθεο.