«Γυναίκες μετά Μύρων Θεόφρονες οπίσω σου Έδραμον»

 

Λάμπρος Κ. Σκόντζος

Η τρίτη Κυριακή από του Πάσχα είναι αφιερωμένη στους αγίους Μυροφόρους, άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι φρόντισαν για την ταφή του ακηράτου σώματος του Κυρίου μας

        Η τρίτη Κυριακή από του Πάσχα είναι αφιερωμένη στους αγίους Μυροφόρους, άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι φρόντισαν για την ταφή του ακηράτου σώματος του Κυρίου μας. Θέλοντας έτσι  να τιμήσει την εξαιρετική αφοσίωσή τους στο Χριστό, όπως και τον ηρωισμό τους, καθ’ ότι δεν ήταν εύκολο εγχείρημα να ζητήσουν για ταφή το σώμα ενός καταδικασμένου για το κακούργημα της εσχάτης προδοσίας. Η όποια εκδήλωση συμπάθειας προς τον καταδικασμένο για τέτοιο έγκλημα, έθετε σε κίνδυνο στιγματώσεως αυτόν που θα την εκδήλωνε. Δεν ήταν δύσκολο να θεωρηθεί συνεργάτης του και να έχει την ίδια τύχη με τον νεκρό εγκληματία!  

Οι επτά Διάκονοι και ο κοινωνισμός της Εκκλησίας μας

 

Λάμπρος Κ. Σκόντζος

Σύμφωνα με το Βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων, η νεαρά Εκκλησία των Ιεροσολύμων αύξανε αλματωδώς.

        Η Κυριακή των Μυροφόρων είναι αφιερωμένη, εκτός από τους αγίους και τις αγίες Μυροφόρους, οι οποίοι επιμελήθηκαν για την θεόσωμη αποκαθήλωση και ταφή του Κυρίου μας, και στους  επτά Διακόνους της πρώτης Εκκλησίας.

Η κοινωνική διάσταση του Χριστιανισμού

 Λάμπρος Κ. Σκόντζος

Την τρίτη Κυριακή από του Πάσχα η Αγία μας Εκκλησία τιμά την σύναξη των αγίων Μυροφόρων, ανδρών και γυναικών και μαζί τη σύναξη των αγίων Επτά Διακόνων

       Την τρίτη Κυριακή από του Πάσχα η Αγία μας Εκκλησία τιμά την σύναξη των αγίων Μυροφόρων, ανδρών και γυναικών και μαζί τη σύναξη των αγίων Επτά Διακόνων. Η μνήμη των δευτέρων φέρνει στο νου μας το αγιασμένο κλίμα της πρωτοχριστιανικής Εκκλησίας, την σημαντικότερη προφανώς ιστορική περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας, καθότι τότε έδυε ένας πεπαλαιωμένος και απόλυτα χρεοκοπημένος κόσμος και ανέτειλε ένας νέος, εύρωστος, ελπιδοφόρος και ανθρώπινος.

     Οι άγιοι Επτά Διάκονοι ενσαρκώνουν το κοινωνικό μήνυμα της χριστιανικής μας πίστεως, και την διακονική διάσταση της Εκκλησίας μας, η οποία υπηρετεί τον όλο ψυχοσωματικό άνθρωπο, σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του, συνεχίζοντας το υπέρτατο διακονικό έργο του Σωτήρα μας Χριστού, ο Οποίος «ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι, και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών» (Μαρκ.10,45).

«ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΩΞΟΥΜΕ ΑΠΕΙΝΩΣ, ΤΗΝ ΑΓΕΛΗ ΑΥΤΗ, Η ΟΠΟΙΑ ΡΗΜΑΖΕΙ ΤΟ ΠΟΙΜΝΙΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ»

 

Πηγή: https://www.youtube.com

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΕΥΦΗΜΙΑΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΪΣΙΟ

 

Στις 26 Φεβρουαρίου 1974 (με το παλιό ημερολόγιο)ο Πατήρ Παΐσιος επέστρεψε στο Άγιον Όρος. Την επόμενη ημέρα, 27 Φεβρουαρίου,κατά τις δέκα η ώρα το πρωί, ενώ έκανε την Ακολουθία των Ωρών με κομποσχοίνι,άκουσε ξαφνικά χτύπημα στην πόρτα και μία απαλή γυναικεία φωνή να λέει: «Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών».Παραξενεύτηκε και ρώτησε: «Ποιος είναι;».Άκουσε την ίδια φωνή να λέει: «Η Ευφημία!».«Ποια Ευφημία;», σκέφθηκε, «Μήπως καμμιά γυναίκα έκανε την τρέλλα ναέρθει στο Άγιον Όρος;». Το χτύπημα επαναλήφθηκε τρεις φορές. Με το τέταρτοχτύπημα, η πόρτα, αν και ήταν κλεισμένη με σύρτη, άνοιξε μόνη της και μπήκεμέσα η Αγία Μεγαλομάρτυς Ευφημία! Την συνόδευε ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, οοποίος δεν μπήκε μέσα μαζί της, αλλά αμέσως εξαφανίσθηκε.

Χαιρετισμοί εις τον Άγιο Ένδοξο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο

 

Κοντάκιον

 Ἦχος πλ. δ΄. Τῇ ὐπερμάχω
Ὠς τοῦ Χριστοῦ Μεγαλομάρτυρα παμμέγιστον, καὶ τῆς Παρθένου κατὰ πάντα φίλον γνήσιον, ἀνυμνοῦμέν σε, Γεώργιε στρατηλάτα, ἀλλ’ ὠς ἔχων ἐξ αὐτής του Ὄρους ἅπασαν προστασίαν καὶ ἠμᾶς αεὶ περίσωζε τοῦς βοῶντάς σοι· χαίροις μάρτυς Γεώργιε.

Παρέα με το Νίκο Καββαδία που μας απαγγέλει...!

 

https://www.youtube.com

Ἅγιος Παΐσιος καὶ Ἀθηναγόρας τό 1969: Σὰν σήμερα στή Νίκαια

 

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Μέ ἀφορμή τήν τελευταία συνάντηση Πατριάρχη-πάπα στή Νίκαια τῆς Βιθυνίας κατά τίς 30 Νοεμβρίου 2025 ἄς θυμηθοῦμε τί ἔλεγε ὁ ἅγιος Παΐσιος γιά τήν ἕνωση τῶν «Ἐκκλησιῶν» ἀφοῦ πρῶτα ἐπισημάνουμε ὅτι ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι εὐλαβούμαστε τὸν ἅγιο Παΐσιο, μελετοῦμε τὶς διδαχὲς του καὶ πάρα πολὺ ὠφελούμαστε.

Ὅμως πολλὰ ἀπὸ ὅσα λέει τὰ παραβλέπουμε ὡς μὴ …πνευματικὰ καὶ τά ὑποβάλλουμε ὄχι στὴν κρίση τῆς Ἐκκλησίας δηλ. τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῶν ἁγίων Πατέρων, ἀλλὰ στὴν δική μας κρίση! Ἔτσι οὔτε στὸ ὡραῖο σήριαλ γιὰ τὴν ζωή του οὔτε στὶς περισσότερες ὁμιλίες θὰ δοῦμε ἢ θὰ ἀκούσουμε ὅσα διδάσκει γιὰ τὴν ὀρθόδοξη πίστη, γιὰ τὴν μασωνία ἢ γιὰ τὸ χάραγμα τοῦ Ἀντιχρίστου. Συμβαίνει αὐτὸ ποὺ λένε στὴν πολιτικὴ à la karte, δηλαδὴ διαλέγεις καὶ χρησιμοποιεῖς ἀπὸ ἕνα σύνολο ὅ,τι σὲ συμφέρει ἀποφεύγοντας τὶς κακοτοπιές δηλ. τὴν κριτικὴ καὶ τὸν ἐνδεχόμενο πόλεμο ἀπὸ τοὺς ἀντιθέτους.

Τό κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ, ἐπιστολή πρός τόν π. Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, ἐκδότη τῆς ἐφημερίδας ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ, γνωστὸ ἀπὸ παλιά, φανερώνει τὸ ὀρθόδοξο φρόνημα τοῦ ἁγίου Παϊσίου τὴν ἀγάπη του γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, τὴν στάση του ἀπέναντι στὴν πρόκληση τῶν ἀνιέρων προσπαθειῶν γιὰ τὴν ἕνωση τῶν «Ἐκκλησιῶν» καὶ τὴν ἁγιοπνευματική του διάκριση ποὺ δὲν ἐπιτρέπει τὴν ζηλωτικὴ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ Τὴν κομματιάζει καὶ δημιουργεῖ ἐπιπλέον σκάνδαλα. Καὶ εἶναι ἐπίκαιρο τὸ κείμενο αὐτὸ μετὰ τὴν πικρία ποὺ νιώσαμε ὕστερα ἀπὸ τὸ θέατρο τῶν ἀνοήτων καὶ βλασφήμων συμπροσευχῶν τοῦ Πατριάρχου μὲ τὸν Πάπα.

Η Μικρά Είσοδος (+Διονυσίου, Μητροπ. Σερβίων και Κοζάνης)

 

«Δεύτε   προσκυνήσωμεν   και   προσπέσωμεν Χριστώ»

(Ελάτε, ας προσκυνήσουμε κι ας λατρεύσουμε το Χριστό.)

Όταν ψάλλεται το τρίτο Αντίφωνο, τότε γίνεται και η Μικρά Είσοδος. Η Μικρά Είσοδος, σε αντίθεση προς τη Μεγάλη, που γίνεται παρακάτω στη θεία Λειτουργία, είναι η επίσημη μεταφορά του Ευαγγελίου από το Σκευοφυλάκιο, στην αγία Τράπεζα. Στην αρχαία εποχή το Ευαγγέλιο φυλαγόταν στο Σκευοφυλάκιο, που ήταν έξω στην είσοδο του ναού. Τώρα λοιπόν που πλησιάζει η ώρα για να αναγνωσθεί, μεταφέρεται το Ευαγγέλιο, αν και δεν φυλάγεται πια στο Σκευοφυλάκιο, αλλά μένει πάντα επάνω
στην αγία Τράπεζα. Συγχρόνως όμως αυτή την ώρα μπαίνει επίσημα στο ναό και στο ιερό Βήμα για τη θεία Λειτουργία ο επίσκοπος. Η Μικρά Είσοδος λοιπόν είναι μια τελετή με διπλό νόημα· τη μεταφορά του Ευαγγελίου και την είσοδο
του επισκόπου. Το Ευαγγέλιο είναι το κήρυγμα του Χριστού και ο επίσκοπος στην Εκκλησία είναι «εις τόπον Χριστού». Με τα ίδια λοιπόν αισθήματα και με τον ίδιο ύμνο χαιρετίζει και υποδέχεται στην ιερή σύναξη ο λαός το Ευαγγέλιο και τον επίσκοπο, ψάλλοντας· «Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν Χριστώ…».

*

Σοφία Σειράχ – Άρχοντες και Αρχόμενοι

 

Ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία τοῦ πατρός Κωνσταντίνου Παπαγιάννη

«Κριτής σοφός παιδεύσει τόν λαόν αὐτοῦ, καί ἡγεμονία συνετοῦ τεταγμένη ἔσται» (Σοφία Σειράχ, ι΄1).

Ὀ σοφός καί συνετός ἄρχοντας θά διαπαιδαγωγήση καλά τόν λαό του, καί ἡ ἐξουσία του θά εἶναι ὀρθά τακτοποιημένη.

Ὁ καλός καί συνετός ἄρχοντας φροντίζει γιά τήν καλή διακυβέρνησι τοῦ κράτους. Ὀργανώνει καλά τίς διάφορες ὑπηρεσίες καί θεσπίζει νόμους σοφούς, ὥστε ἡ κρατική μηχανή νά λειτουργῆ εὔρυθμα καί ἀποδοτικά.