Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος

Εορτάζει στις 27 Μαΐου εκάστου έτους. 

Βιογραφία

Πλήρης χαρίτων ὁ αἰχμάλωτος ὤφθη∙
Αἰχμαλωτίσας τοῦ σκότους τὸν προστάτῃν.

Ο Όσιος Ιωάννης γεννήθηκε σε ένα χωριό της λεγομένης Μικράς Ρωσίας, περί το 1690 μ.Χ., από γονείς ευλαβείς και ενάρετους. Όταν έφθασε σε νόμιμη ηλικία στρατεύθηκε, ενώ βασίλευε στη Ρωσία ο Μέγας Πέτρος. Έλαβε μέρος στον πόλεμο που έκανε εκείνος ο τολμηρός τσάρος εναντίον των Τούρκων κατά το 1711 μ.Χ., και συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Τατάρους. Οι Τάταροι τον πούλησαν σε έναν Οθωμανό αξιωματικό Ίππαρχο, που καταγόταν από το Προκόπιον της Μικράς Ασίας, το οποίο βρίσκεται πλησίον στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Ο αγάς τον πήρε μαζί του στο χωριό του. Πολλοί από τους αιχμαλώτους συμπατριώτες του αρνήθηκαν την πίστη του Χριστού και έγιναν Μουσουλμάνοι, είτε γιατί κάμφθηκαν από τις απειλές, είτε γιατί δελεάστηκαν από τις υποσχέσεις και τις προσφορές υλικών αγαθών.

Όσιος Ευμένιος ο νέος ο Θεοφόρος (Σαριδάκης)

Βιογραφία

Εορτάζει στις 23 Μαΐου εκάστου έτους.

Λεπρῶν καὶ νοσούντων λοιμικῶς ἀκέστωρ

πιστῶν, Εὐμένιε, ποδηγέτα, ὤφθης.

Η Εθιά, η πατρίδα του Οσίου Ευμενίου, είναι ένα ορεινό χωριό στα νότια του νομού Ηρακλείου Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 740μ. και απέχει από το Ηράκλειο 38 χλμ. Είναι πολύ άγονο μέρος, γι’ αυτό και οι κάτοικοί του μετοίκησαν σ’ ένα χαμηλότερο μέρος, στο χωριό Ροτάσι.

Στην Εθιά υπάρχουν δύο εκκλησίες: Η κεντρική είναι αφιερωμένη στην Παναγία μας και φυλάσσει θαυματουργό εικόνα της. Εκεί η Παναγία είχε εμφανισθεί σαν γυναίκα ντυμένη στα μαύρα κάποια ημέρα, που ο Όσιος Ευμένιος, μικρό παιδί τότε, άναβε τα κανδήλια του ναού, και του είπε: «Εσύ μια μέρα θα γίνεις ιερεύς». Εκεί, στον αύλιο χώρο της, έμελλε να είναι και ο τάφος, όπου αναπαύεται το σεπτό σκήνωμα του Οσίου Γέροντος μας. Η άλλη είναι του Προφήτου Ηλιού. Εκεί κοντά υπάρχει και αγίασμα.

Υπάρχουν και πολλά μικρά εκκλησάκια, για την ανακαίνιση των οποίων ο Όσιος Ευμένιος έστελνε χρήματα.

Κανόνες Α΄ Οικουμενικής Συνόδου

https://el.orthodoxwiki.org

Κανόνες Α΄ Οικουμενικής Συνόδου

Κανόνες τῆς ἐν Νικαίᾳ Ἁγίας καὶ Οἰκουμενικῆς Α´Συνόδου
Συνεκλήθη ὑπὸ τοῦ Αὐτοκράτορος τῶν Ῥωμαίων
Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου ἐν Νικαίᾳ τῆς Βιθυνίας (325 μ.Χ.)

Αγίων Τριακοσίων δέκα οκτώ (318) Πατέρων της Α' Οικουμενικής Συνόδου

 

Βιογραφία

Πόλου νοητοῦ ἀστέρες σελασφόροι,
ἀκτῖσιν ὑμῶν φωτίσαιτέ μοι φρένας.
Ξένον τὸν Υἰὸν Πατρὸς οὐσίας λέγων,
Ἄρειος, ἤτω τῆς Θεοῦ δόξης ξένος.

Η έκτη κατά σειρά Κυριακή μετά το Άγιο Πάσχα είναι αφιερωμένη από την Εκκλησία μας στην μνήμη των 318 Αγίων Πατέρων, οι οποίοι έλαβαν μέρος στην Α' Οικουμενική Σύνοδο που συνήλθε στην Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ. Η σύνοδος συνήλθε κατά πρόσκληση του Μέγα Κωνσταντίνου κατά το εικοστό έτος της βασιλείας του και είχε διάρκεια 3,5 χρόνια. Διακριθείσες μορφές της συνόδου ήταν ο Αλέξανδρος ο Κωνσταντινουπόλεως, ο Αλέξανδρος ο Αλεξανδρείας, ο Μέγας Αθανάσιος, ο Ευστάθιος ο Αντιοχείας, ο Μακάριος ο Ιεροσολύμων, ο Παφνούτιος, ο Σπυρίδων, ο Νικόλαος, κ.α.

Η Α' Οικουμενική Σύνοδος καταδίκασε τον Άρειο και τον Αρειανισμό. Διατύπωσε τους πρώτους όρους ορθού Χριστιανικού δόγματος και ιδιαίτερα τα περί του δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, τον Ιησού Χριστό, ως ομοούσιον τω Θεώ Πατρί. Συνέταξε τα πρώτα επτά άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως.

ΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΤΟΥ Μεγάλου Εσπερινού των Πατέρων της Α ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ.(Θεολογικά σχόλια)

 

Απεικόνιση της Α' Οικουμενικής Συνόδου

https://www.saint.gr

 Γενέσεως τὸ Ἀνάγνωσμα

(Κεφ. 14, 14-20)   Ἀκούσας Ἄβραμ, ὅτι ἠχμαλώτευται Λὼτ ὁ ἀδελφιδοῦς αὐτοῦ, ἠρίθμησε τοὺς ἰδίους οἰκογενεῖς αὐτοῦ, τριακοσίους δέκα καὶ ὀκτώ, καὶ κατεδίωξεν ὀπίσω αὐτῶν ἕως Δάν· καὶ ἐπέπεσεν ἐπ’ αὐτοὺς τὴν νύκτα αὐτός, καὶ οἱ Παῖδες αὐτοῦ μέτ’ αὐτοῦ καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς καὶ κατεδίωξεν αὐτοὺς ἕως Χοβάλ, ἣ ἐστιν ἐν ἀριστερᾷ Δαμασκοῦ, καὶ ἀπέστρεψε πᾶσαν τὴν ἵππον Σοδόμων, καὶ Λὼτ τὸν ἀδελφιδοῦν αὐτοῦ ἀπέστρεψε, καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ, καὶ τὰς γυναῖκας, καὶ τὸν λαόν. Ἐξῆλθε δὲ βασιλεὺς Σοδόμων εἰς συνάντησιν αὐτῷ μετὰ τὸ ἀποστρέψαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς κοπῆς τοῦ Χοδολογόμορ καὶ τῶν βασιλέων τῶν μετ’ αὐτοῦ, εἰς τὴν κοιλάδα τοῦ Σαβῆ· τοῦτο ἦν πεδίον Βασιλέως, καὶ Μελχισεδέκ, βασιλεὺς Σαλήμ, ἐξήνεγκεν ἄρτους καὶ οἶνον, ἦν δὲ Ἱερεὺς τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου, καὶ εὐλόγησε τὸν Ἄβραμ, καὶ εἶπεν· Εὐλογημένος Ἄβραμ τῷ Θεῷ τῷ Ὑψίστῳ, ὃς ἔκτισε τὸν ὁ οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Καὶ εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ὁ Ὕψιστος, ὃς παρέδωκε τοὺς ἐχθρούς σου ὑποχειρίους σοι.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ & ΕΛΕΝΗΣ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΥΜΝΟΣ (Καισαρίου Δαπόντε)

https://www.saint.gr

 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ & ΕΛΕΝΗΣ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΥΜΝΟΣ (Καισαρίου Δαπόντε)

Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐλέγουμουν πρότερον Κωνσταντῖνος·
λέγεται Κωνσταντῖνος δέ, καὶ ὁ πολὺς ἐκεῖνος.
Καὶ πρῶτος εἰς τοὺς εὐσεβεῖς τοὺς Βασιλεῖς καὶ μείζων·
ἄς ἀνυμνήσω καὶ αὐτόν, ἀξίως χαιρετίζων.
Χαῖρε λοιπὸν θειότατε, Ἄναξ τῆς Οἰκουμένης·
μετὰ τῆς θειοτάτης σου, ὁμοῦ μητρὸς Ἑλένης.
Χαῖρε Μέδον θεόστεπτε, κλέος τῆς ἁλουργίδος·
Πόλεως τῆς θεοστεφοῦς, κτήτωρ καὶ Βασιλίδος.
Χαῖρε ὀρθοδοξότατε, λογικόψυχε λέων·
τῶν Ὀρθοδόξων καὶ πιστῶν, Πάτερ τῶν βασιλέων.
Χαῖρε ὦ μεγαλώνυμε, μεγαλουργέ, τρισάναξ·
μεγάλως ὅν ἐδόξασε, Θεὸς μέγας παντάναξ.
Χαῖρε οὐρανοδόξαστε, ἄνθρωπε τοῦ Ὑψίστου·
ἄνθρωπε δόξα, ἄκουσμα γλυκύ, πιστοῦ, ἀπίστου.
Χαῖρε ὁ θέσει γεγονός, Υἱὸς Θεοῦ ἀξίως·
Θεοῦ Πατρὸς φύσει Υἱόν, ἠγαπηκὼς τελείως.
Χαῖρε ὁ Ἰσαπόστολος, ὁ κήρυξ ὁ μεγάλος·
Χριστοῦ τὸ Εὐαγγέλιον, κηρύξας ὡς οὐκ ἄλλος.
Χαῖρε ὁ μόνος Βασιλεύς, και ἱερεύς, συζήσας·
Θεῷ τε καὶ ἀνθρώποις τε, ὄντως εὐαρεστήσας.
Χαῖρε Χριστοῦ ὁ συνεργός, βροτῶν τῆς σωτηρίας·
τοῦ ἀμπελῶνος τοῦ Χριστοῦ, ἐργάτης εὐσεβείας.
Χαῖρε τὸ σκῆπτρον τοῦ Χριστοῦ, μετὰ Χριστὸν κρατήσας·
καὶ βασιλεύσας ἐν Χριστῷ, ὡς τὸν Χριστὸν ποθήσας.
Χαῖρε κανὼν ὁ ἀκριβής, ἀρίστης βασιλείας·
καὶ τῆς πρὸς τὸ ὑπήκοον, ἀγάπης προμηθείας.
Χαῖρε ὁ νόμους θέμενος, Χριστοῦ τῆς Ἐκκλησίας·
καὶ ὁρισμούς, θεσπίσματα, ἐν πάσῃ βασιλείᾳ.
Χαῖρε, δι’ οὗ τὸν Τίμιον Σταυρὸν μὲν προσκυνοῦμεν·
τὸν σταυρωθέντα δ’ ἐν αὐτῷ, Χριστὸν ὑπερυψοῦμεν.
Χαῖρε χαρὰ χριστιανῶν, δόξα, τιμή, καὶ γέρας·
καὶ τῶν τιμώντων σε ἀεί, ὑπέρμαχος καὶ κέρας.
Χαῖρε τὸ νῖκος πάντων ὥν, ἀξίως Κωνσταντῖνε·
τῆς νίκης χεῖρας πανταχοῦ, ἀξιωθεὶς ἐκτεῖναι.
Χαῖρε Ἁγία τοῦ Θεοῦ, Βασίλισσα Ἑλένη·
τοῦ Βασιλέως καὶ Θεοῦ, Θυγάτερ τιμημένη.
Χαίρετε Μῆτερ καὶ Υἱέ, οἱ γῆς τὴν βασιλείαν·
λαβόντες ἀψευδέστατα, διὰ τὴν οὐρανίαν.
Χαίρετε παμμακάριστοι, κἔχοντες τὴν ἀξίαν·
καὶ εἰς αὐτὴν τοῦ Οὐρανοῦ, τὴν θείαν Βασιλείαν.
Τιμώμενοι ὡς βασιλεῖς, παρὰ τῷ οὐρανίῳ·
καὶ ἀθανάτῳ Βασιλεῖ, καὶ μόνῳ αἰωνίῳ.
Μέμνησθε Ἁγιώτατοι, παντὸς τοῦ χριστωνύμου·
καὶ εὐσεβοῦς πληρώματος, κᾀμοῦ τοῦ ὁμωνύμου.

Μεγαλυνάριον.
Δεῦτε εὐφημήσωμεν οἱ πιστοί, μέγαν Κωνσταντῖνον Οἰκουμένης κλέος σεπτόν, καὶ τὴν Βασιλίδα, Ἑλένην τὴν Ἁγίαν, Σταυρὸν ἀνευρηκότας, τὴν σωτηρίαν ἠμῶν.

Πηγή: VOUTSINASILIAS

 https://www.saint.gr

Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη οι Ισαπόστολοι

 

Βιογραφία

Ὡς κοινὸν εἶχον γῆς Βασιλεῖς τὸ στέφος,
Ἔχουσι κοινὸν καὶ τὸ τοῦ πόλου στέφος.

Ξύνθανε μητέρι εἰκάδι πρώτῃ Κωνσταντῖνος.

Ως γενέτειρα πόλη του Μεγάλου Κωνσταντίνου αναφέρεται τόσο η Ταρσός της Κιλικίας όσο και το Δρέπανο της Βιθυνίας. Ωστόσο η άποψη που επικρατεί φέρει τον Μέγα Κωνσταντίνο να έχει γεννηθεί στη Ναϊσό της Άνω Μοισίας (σημερινή Νις της Σερβίας). Το ακριβές έτος της γεννήσεώς του δεν είναι γνωστό, θεωρείται όμως ότι γεννήθηκε μεταξύ των ετών 272-288 μ.Χ.

Πατέρας του ήταν ο Κωνστάντιος, που λόγω της χλωμότητος του προσώπου του ονομάσθηκε Χλωρός, και ήταν συγγενής του αυτοκράτορα Κλαυδίου. Μητέρα του ήταν η Αγία Ελένη, θυγατέρα ενός πανδοχέως από το Δρέπανο της Βιθυνίας.

Της Αναλήψεως

 

Βιογραφία

Ἐκ δεξιᾶς κάθισας πατρικῆς Λόγε,
Μύσταις παρασχὼν πίστιν ἀσφαλεστέραν.

«Ὁ Κύριος ἀνελήφθη εἰς οὐρανούς, ἵνα πέμψῃ τὸν Παράκλητον τῶ κόσμω, οἱ οὐρανοὶ ἡτοίμασαν τὸν θρόνον αὐτοῦ, νεφέλαι τὴν ἐπίβασιν αὐτοῦ, Ἄγγελοι θαυμάζουσιν, ἄνθρωπον ὁρῶντες ὑπεράνω αὐτῶν, ὁ Πατὴρ ἐκδέχεται, ὃν ἐν κόλποις ἔχει συναϊδιον, Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον κελεύει πᾶσι τοὶς Ἀγγέλοις αὐτοῦ, Ἄρατε πύλας οἱ ἄρχοντες ἡμῶν, Πάντα τὰ ἔθνη κροτήσατε χείρας, ὅτι ἀνέβη Χριστός, ὅπου ἣν τὸ πρότερον».

Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός μετά την λαμπροφόρο Ανάστασή Του από τους νεκρούς, δεν εγκατέλειψε αμέσως τον κόσμο, αλλά συνέχισε για σαράντα ημέρες να εμφανίζεται στους μαθητές Του (Πράξ.1,3). Αυτές οι μεταναστάσιμες εμφανίσεις Του προς αυτούς είχαν πολύ μεγάλη σημασία. Έπρεπε οι πρώην δύσπιστοι και φοβισμένοι μαθητές να βιώσουν το γεγονός της Αναστάσεως του Διδασκάλου τους και να αποβάλλουν κάθε δισταγμό και ψήγμα απιστίας για Εκείνον.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (24-05-2026)

ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ

Τό Σύμβολο τῆς Πίστεως, τῆς Ἀγάπης καί τῆς Προσδοκίας

Καθώς ἡ ἀληθινή Πίστις στόν Τριαδικό Θεό εἶχε – στίς ἀρχές τοῦ 4ου μ.Χ. αἰώνα – διαδοθεῖ σχεδόν στά πέρατα τοῦ τότε γνωστοῦ κόσμου, ἦταν φυσικό ἡ ἀκρίβεια τοῦ Εὐαγγελικοῦ κηρύγματος νά κινδυνεύει. Μέσα σὲ τόσους λαούς μέ διαφορετικές γλῶσσες, μέ ποικίλες προκαταλήψεις, μέ πλῆθος παραδοσιακῶν δοξασιῶν καί – κυρίως – μέ μηδενική δυνατότητα γιά τήν κυκλοφορία τῆς γνώσης, ὑπῆρχε φόβος τό Μήνυμα τοῦ Χριστοῦ νά φτάνει ἀλλοιωμένο.

Ταυτόχρονα, ἡ πολιτική ἐπιμέλεια τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας στό μεγαλύτερο μέρος τῆς Οἰκουμένης, ἀπαιτοῦσε ἑνότητα καί ὁμοψυχία στό ἀπέραντο κράτος.

Ο Άγιος Δημήτριος και ο δύσπιστος ασκητής

 

Κάποιος ασκητής που κατοικούσε στο όρος Χολομώντα, όταν άκουσε πως ο Άγιος Δημήτριος αναβλύζει μύρο άφθονο από τον τάφο, δεν το πίστευε.

Συνελογίζετο, πως στο μέρος εκείνο υπάρχουν και άλλοι Άγιοι οι οποίοι υπέμειναν περισσότερα μαρτύρια για το όνομα του Χριστού, όμως δεν ανέβλυσαν μύρο, και αυτός για ποιό μαρτύριο δοξάσθηκε τόσον από τον Θεόν; 

Ο Θεός όμως, θέλησε να τον βεβαιώσει, ότι η μυροβλησία είναι αλήθεια.