Ὁ ἄνθρωπος αὐτός καί οἱ ὁμόφρονες μέ αὐτόν νοσοῦν πλάνη οἰκτρά.

 Τό 1928 ὁ ὅσιος πατήρ ἡμῶν Φιλόθεος Ζερβάκος, σέ ἄρθρο του μεταξύ τῶν ἄλλων γράφει καί τά ἑξῆς:

«Προσπαθοῦν νά κρημνίσουν τό οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας».

…Τότε μόνον θά πλανηθῆ ἡ ἡμετέρα Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ὅταν ἀποκοπῆ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς, δηλαδή τοῦ Χριστοῦ καί τῶν λοιπῶν μελῶν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, καί καταφρονήσει τούς θείους καί ἱερούς κανόνας καί τάς ἱεράς παραδόσεις.

Χάνομεν τὴν Κύπρον

 

Μὲ τὰ ὅσα συμβαίνουν στὴν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου φαίνεται καθαρὰ ὅτι ὁ Θεὸς ἔχει ἐγκαταλείψει αὐτὴ τὴν Ἐκκλησία ἐξ αἰτίας τῆς ΑΜΕΤΑΝΟΗΣΙΑΣ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ τῶν μελῶν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου!!!

  Τὸν Μακαριώτατο Κύριο ΓΕΩΡΓΙΟ τὸν ἐγνώρισα, ὅταν ἦταν Χωρεπίσκοπος στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Πάφου καὶ τὸν ἐξετίμησα ὡς Πνευματικὸ πρόσωπο. Γνώρισα ἐπίσης τὸν Μακαριστὸ Πατέρα του ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ (Ἱερέα) καὶ τὰ Ἀδέλφια του καὶ διεπίστωσα ὅτι ἦταν μιὰ καλή, συγκροτημένη ΟΡΘΟΔΟΞΗ Οἰκογένεια.

Οι σαλταρισμένοι παπάδες που θεωρούν μαγαζί τους την νύμφη του Χριστού Εκκλησία!

 

«Γάμος στη Δημοτική — Από το Μυστήριο στην Προσαρμογή»

 Η πρόσφατη τέλεση γάμου στη δημοτική γλώσσα από τον π. Αλέξανδρο Καριώτογλου και όσα έχουν προηγηθεί μέσα από δημόσιες παρεμβάσεις, συνεντεύξεις και δηλώσεις περί «εκσυγχρονισμού» της Εκκλησίας, δεν αποτελούν ένα μεμονωμένο περιστατικό.

Είναι ένα ακόμη σύμπτωμα μιας βαθύτερης κρίσης φρονήματος που εδώ και χρόνια επιχειρεί να μεταμορφώσει την Ορθοδοξία από εμπειρία μετανοίας και ασκήσεως σε μια θρησκεία προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις της εποχής.

Αἱρέσεις - Οἰκουμενισμός: Οἱ διαθρησκειακὲς ἐκδηλώσεις καὶ ἡ παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας

impantokratoros

τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Γεωργίου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους

Ἡ ἁγία μας Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Πατέρων. Γι᾿ αὐτὸ στὴν Ἐκκλησία μας δὲν αὐτοσχεδιάζουμε οὔτε ἀκολουθοῦμε τὸν λογισμό μας, ἀλλὰ «ἐπόμεθα τοῖς θείοις Πατράσιν» (Δ´ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος), ὅπως καὶ ἐκεῖνοι ἤποντο τοῖς ἁγίοις Ἀποστόλοις καὶ Προφήταις.

Θὰ πρέπη λοιπὸν καὶ στὸ θέμα τῶν διαθρησκειακῶν σχέσεων καὶ ἐκδηλώσεων νὰ ἀκολουθοῦμε τοὺς Προφήτας, τοὺς Ἀποστόλους καὶ τοὺς Πατέρας. Ὅπως διδάσκει καὶ ὁ ἱερὸς Ἰωσὴφ Βρυέννιος: « Ἀμήχανον ἄλλως τὴν ἀλήθειαν γνῶναι ἢ θεολογίας ἅπτεσθαι μὴ τοῖς ἁγίοις ἑπόμενον».

Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ κήρυγμα τῶν Προφητῶν ἦταν κήρυγμα ἀνενδότου καὶ ἀνυποχωρήτου ἀγῶνος κατὰ κάθε μορφῆς ἀναμίξεως ἢ θρησκευτικοῦ συγχρωτισμοῦ μὲ τοὺς περιβάλλοντας τότε τὸν Ἰσραὴλ εἰδωλολατρικοὺς λαούς. Καὶ μόνον τὸ παράδειγμα τοῦ προφήτου Ἠλία, τοῦ ὁποίου κατ᾿ αὐτὰς ἑορτάζουμε τὴν μνήμη, φθάνει νὰ μᾶς πείση γιὰ τὴν ἀλήθεια αὐτή.

Kαταπέλτης για Παπισμό-Οικουμενισμό

Του Άγγελου Ρούσσου

“Όταν αναφέρουμε τον όρο Εκκλησία, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι εννοούμε μόνο την Ορθόδοξο Εκκλησία μας. Και τούτο διότι μόνον η Ορθοδοξία αποτελεί την Εκκλησία”αναφέρει μεταξύ άλλων στην εγκύκλιό του για την Κυριακή της Ορθοδοξίας ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς.

Προκαλεί ο π. Αλέξανδρος Καρυώτογλου – τέλεσε γάμο στη Δημοτική. (βίντεο)

 

σ.σ. Έχει πια εμπεδωθεί στους επαγρυπνούντες ότι η διοίκηση της Εκκλησίας κρατεί σε κυψέλες ασφαλείας και προστατεύει τους λεγόμενους «εκσυγχρονιστές» που ξηλώνουν την Παράδοση της Εκκλησίας. Ο Αθηνών Ιερώνυμος όπως πάντα είναι απών, εκτός εάν πρόκειται να κόψει κάποια κορδέλα εγκαινίων με κάποιο πολιτικό πρόσωπο ή να κλείσει κάποια «συμφωνία». Την ώρα που στην Αμερική χιλιάδες ξένοι στρέφονται στην Ορθοδοξία, οι εν Ελλάδι οικουμενιστές νεορθόδοξοι έχουν βαλθεί να καταστρέψουν τα πάντα. Προδότες του ίδιου του όρκου τους, αντί να συντηρήσουν το νερό της Ορθοδοξίας για τους διψασμένους, το αραιώνουν και το λερώνουν με το πνεύμα του κόσμου.

Ἡ πονηρή καί ὕπουλη ἀντίληψη ἡ ὁποία λέει «μήν ἀγγίξεις παπά...», Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

http://hristospanagia3.blogspot.com , http://hristospanagia.gr

καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Προκαλοῦν τήν θείαν δικαιοσύνην

 

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου

  Ἡ εἴδηση τῆς διοργανώσεως ἑνὸς μαζικοῦ ἑορτασμοῦ τῆς κοινότητας LGBTQ+ στὶς ὄχθες τῆς Νεκρᾶς Θαλάσσης τὸν προσεχῆ Ἰούνιο δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῶς μιὰ ἀκόμα κοσμικὴ ἐκδήλωση στὸν χάρτη τῆς σύγχρονης «δικαιωματικῆς» ἀτζέντας. Γιὰ τοὺς μελετητὲς τῶν Γραφῶν ἡ ἐπιλογὴ τοῦ συγκεκριμένου τόπου συνιστᾶ μιὰ πράξη ὑψηλοῦ συμβολισμοῦ — μιὰ ἠθελημένη πρόκληση πρὸς τὴν ἴδια τὴν ἱστορικὴ καὶ πνευματικὴ μνήμη τῆς ἀνθρωπότητος. Ἐκεῖ ὅπου ἡ γῆ «ἐφλέγη» ἀπὸ τὴν θεία δικαιοσύνη, ἐκεῖ ὅπου τὸ ἅλας καὶ ἡ ἄσφαλτος μαρτυροῦν αἰώνια τὴν κατάληξη τῆς ἀποστασίας, ἐπιχειρεῖται σήμερα μιὰ μεταμοντέρνα «δικαίωση» τῶν ἔργων ποὺ ὁδήγησαν σὲ ταύτη τὴν καταστροφή.

Σε ποιον ανήκουν οι Ιεροί ναοί; Στους ρασοφόρους ή στον λαό;

 

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης 

Το ακούσαμε και αυτό ότι οι πιστοί που ζητούν την επιστροφή του Εσταυρωμένου, που οι αιρετικοί ρασοφόροι αφαίρεσαν από την θέση του πίσω από την Αγία Τράπεζα απειλούνται.

Εκφοβίζονται με πάσης φύσεως απειλές μεταξύ του οποίου και ο αφορισμός λέει.

Φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης δηλαδή χριστιανοί μου.

ΑΓΙΟΝ ΦΩΣ: Κριτήριον λογισμοῦ ἢ παραλογισμοῦ;

 

Τοῦ κ. Νικολάου Ζαχαριάδη,

Καθηγητοῦ θεολόγου – Συγγραφέως

  Μέγα ἀτόπημα… ἐν μέσῳ τῶν Ἁγίων ἡμερῶν τοῦ Πάσχα, πάντοτε κάποιος «μαϊντανὸς» θὰ ξεφυτρώσει, γιὰ νὰ χλευάσει – εἰρωνευτεῖ καὶ βλασφημήσει «ἐν μέσῳ βιομηχανίας ψευδολογίας» καὶ δὴ τορνευμένων ἀναληθειῶν τὸ συγκλονιστικὸ θαῦμα τῶν θαυμάτων, τὸ «ΑΓΙΟ ΦΩΣ».

Δασκάλα ἀπέρριψε ζωγραφιὰν μαθητρίας, λόγῳ «χριστιανοφοβίας»!

 

ΔΕΙΤΕ σὲ τί «μπουμπούκια» ἐμπιστευόμαστε τὴν εκπαίδευση τῶν παιδιῶν μας: «Πρὶν ἀπὸ λίγες μέρες, μία μικρὴ μαθήτρια Ε΄ Δημοτικοῦ σὲ σχολεῖο τοῦ Ν. Πέλλας, ἐπέστρεψε σπίτι χαρούμενη καὶ ἐνθουσιασμένη! Ἡ δασκάλα της εἶχε ζητήσει ἀπὸ τὰ παιδιὰ νὰ ζωγραφίσουν γιὰ τὸ “Ἀστεράκι τῆς Εὐχῆς”, τὴ δράση στήριξης παιδιῶν μὲ καρκίνο.

Ἡ μικρή, ποὺ παρακολουθεῖ καὶ μαθήματα ζωγραφικῆς, ἔβαλε ὅλη της τὴν ψυχὴ καὶ ζωγράφισε ἕνα κοριτσάκι χωρὶς μαλλιὰ (δυστυχῶς ἄρρωστο, ὅπως εἶχε στὸ μυαλό της) νὰ κουνιέται χαρούμενα σὲ μία κούνια. Ἀπὸ πάνω της, τὸν Χριστὸ μὲ φωτοστέφανο, νὰ εὐλογεῖ, ἐνῶ πικραλίδες νὰ φεύγουν στὸν ἄνεμο, μὲ εὐχὲς γραμμένες μέσα: “Ὑγεία”, “Ἐλπίδα”, “Εὐτυχία”.

«ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΩΞΟΥΜΕ ΑΠΕΙΝΩΣ, ΤΗΝ ΑΓΕΛΗ ΑΥΤΗ, Η ΟΠΟΙΑ ΡΗΜΑΖΕΙ ΤΟ ΠΟΙΜΝΙΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ»

 

Πηγή: https://www.youtube.com

Ἅγιος Παΐσιος καὶ Ἀθηναγόρας τό 1969: Σὰν σήμερα στή Νίκαια

 

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Μέ ἀφορμή τήν τελευταία συνάντηση Πατριάρχη-πάπα στή Νίκαια τῆς Βιθυνίας κατά τίς 30 Νοεμβρίου 2025 ἄς θυμηθοῦμε τί ἔλεγε ὁ ἅγιος Παΐσιος γιά τήν ἕνωση τῶν «Ἐκκλησιῶν» ἀφοῦ πρῶτα ἐπισημάνουμε ὅτι ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι εὐλαβούμαστε τὸν ἅγιο Παΐσιο, μελετοῦμε τὶς διδαχὲς του καὶ πάρα πολὺ ὠφελούμαστε.

Ὅμως πολλὰ ἀπὸ ὅσα λέει τὰ παραβλέπουμε ὡς μὴ …πνευματικὰ καὶ τά ὑποβάλλουμε ὄχι στὴν κρίση τῆς Ἐκκλησίας δηλ. τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῶν ἁγίων Πατέρων, ἀλλὰ στὴν δική μας κρίση! Ἔτσι οὔτε στὸ ὡραῖο σήριαλ γιὰ τὴν ζωή του οὔτε στὶς περισσότερες ὁμιλίες θὰ δοῦμε ἢ θὰ ἀκούσουμε ὅσα διδάσκει γιὰ τὴν ὀρθόδοξη πίστη, γιὰ τὴν μασωνία ἢ γιὰ τὸ χάραγμα τοῦ Ἀντιχρίστου. Συμβαίνει αὐτὸ ποὺ λένε στὴν πολιτικὴ à la karte, δηλαδὴ διαλέγεις καὶ χρησιμοποιεῖς ἀπὸ ἕνα σύνολο ὅ,τι σὲ συμφέρει ἀποφεύγοντας τὶς κακοτοπιές δηλ. τὴν κριτικὴ καὶ τὸν ἐνδεχόμενο πόλεμο ἀπὸ τοὺς ἀντιθέτους.

Τό κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ, ἐπιστολή πρός τόν π. Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, ἐκδότη τῆς ἐφημερίδας ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ, γνωστὸ ἀπὸ παλιά, φανερώνει τὸ ὀρθόδοξο φρόνημα τοῦ ἁγίου Παϊσίου τὴν ἀγάπη του γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, τὴν στάση του ἀπέναντι στὴν πρόκληση τῶν ἀνιέρων προσπαθειῶν γιὰ τὴν ἕνωση τῶν «Ἐκκλησιῶν» καὶ τὴν ἁγιοπνευματική του διάκριση ποὺ δὲν ἐπιτρέπει τὴν ζηλωτικὴ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ Τὴν κομματιάζει καὶ δημιουργεῖ ἐπιπλέον σκάνδαλα. Καὶ εἶναι ἐπίκαιρο τὸ κείμενο αὐτὸ μετὰ τὴν πικρία ποὺ νιώσαμε ὕστερα ἀπὸ τὸ θέατρο τῶν ἀνοήτων καὶ βλασφήμων συμπροσευχῶν τοῦ Πατριάρχου μὲ τὸν Πάπα.

ΑΙΡΕΣΕΙΣ, ΟΙ ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΠΛΑΝΕΣ

ΑΙΡΕΣΕΙΣ, ΟΙ ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΠΛΑΝΕΣ

(Όχι στην ανίερη Πανθρησκεία) 

Η Ορθοδοξία δεν είναι θρησκεία. Η Ορθοδοξία είναι η θεραπεία της σύγχρονης θρησκείας και δηλαδή όλου εκείνου του συστήματος που στήθηκε από τον άνθρωπο, για να προσπαθήσει να προσεγγίσει τον Θεό και ουσιαστικά απέτυχε, πλανήθηκε, έπεσε έξω εις τους στόχους του. Η Ορθοδοξία, γεννημένη μέσα από το σχέδιο του ίδιου του Θεού Αυτοπροσώπως, αποκαλύφθηκε εις τον άνθρωπο για τον απολυτρώσει από την θρησκευτική μεθοδολογία της πλάνης και δηλαδή της σφαλερής αναζήτησης που έδωσε λάθος αποτελέσματα, τα οποία εσφαλμένα εξακολουθεί να ακολουθεί πλειάδα ανθρώπων, εικόνων του Θεού. Υπάρχουν πολλοί που έχουν την γνώμη, ότι μια ιστορία «βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα», είναι και αυτή αληθινή. Οι διάφορες χριστιανικές αιρέσεις δεν είναι τίποτα άλλο παρά «ιστορίες» βασισμένες πάνω πραγματικά γεγονότα, που όμως έχουν αλλοιωθεί λίγο ή πολύ και που αναγκαστικά για τους αρχι-αιρετικούς δεν αφήνει πολλά περιθώρια ελπίδας (Κατά Ματθαίον, Κεφ. Ιβ΄ «30 ὁ μὴ ὢν μετ' ἐμοῦ κατ' ἐμοῦ ἐστι, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ' ἐμοῦ σκορπίζει. 31 Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, πᾶσα ἁμαρτία καὶ βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις, ἡ δὲ τοῦ Πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις·»). Το πρόβλημα που έχουν οι αιρέσεις του Χριστιανισμού είναι σοβαρό, από πλευράς ηγεσίας, διότι εκατομμύρια ανθρώπων χάρη στα συστήματα αίρεσης πιστεύουν πως είναι χριστιανοί, ενώ δεν είναι, και εφόσον νομίζουν πως είναι δεν αναζητούν τον Χριστιανισμό, που είναι η Ορθοδοξία, αλλά μένουν στις πλάνες που δημιούργησαν οι πνευματικοί τους ηγέτες. Αποτέλεσμα αυτών η μη συμμετοχή τους στα Μυστήρια του Ιησού. Από την άλλη μεριά, αν σκεφτεί ο καθείς πόσο σοβαρό παράπτωμα είναι το αιρεσιολογείν «βασισμένο πάνω σε πραγματικά γεγονότα», αντιλαμβάνεται πόσο σοβαρότερο είναι ο παγανισμός, που δεν είναι βασισμένος πάνω σε πραγματικά θεολογικά γεγονότα.

Η γνωριμία και η σχέσις του Αγίου Ραφαήλ με τον Άγιον Μάρκον τον Ευγενικόν

 

Γράφει ο Αρχιμ. Κύριλλος Κεφαλόπουλος, ιστορικός, Δρ. Αρχαίας Ιστορίας Παν/μίου B.I.U. Μαδρίτης

Οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη συγκαταλέγονται στη χορεία των Νεοφανών Αγίων και μάλιστα εκείνων που μαρτύρησαν σχεδόν αμέσως μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως. Σχετικά με τον βίο τους γνωρίζουμε λίγα πράγματα. Οι πρώτες πληροφορίες για την ύπαρξη των Αγίων ιστορούνται με θαυματουργικό και αποκαλυπτικό τρόπο από το έτος 1959 μ.Χ. Από μία ανασκαφή που έγινε στη Θερμή της Λέσβου, ανακαλύφθηκε ο τάφος ενός αγνώστου προσώπου, που όπως αποκαλύφθηκε σε συνεχή οράματα, ανήκε στον Άγιο Ιερομάρτυρα Ραφαήλ, ο οποίος μαρτύρησε μαζί με τον Άγιο Οσιομάρτυρα Νικόλαο και την Αγία Ειρήνη. Ο τάφος και το λείψανο του Αγίου Νικολάου ανακαλύφθηκε στις 13 Ιουνίου 1960 μ.Χ.

Παρότι έχουν περάσει 3.500 χρόνια οι μεθοδείες του Πονηρού μένουν οι ίδιες στον πόλεμο κατά των πιστών...

 

Το παρακάτω το είχα αναρτήσει σαν σήμερα "Το Αλειτούργητο Πάσχα του 2020" τότε που για πρώτη φορά στην Εκκλησιαστική Ιστορία έκλεισαν τους Ιερούς Ναούς και δεν γιορτάσαμε Πάσχα.
Τότε που Πολιτικοί και Ψευτοεπιστήμονες βλασφημούσαν λέγοντας ότι Μολύνει η Θεία Κοινωνία και συλλάμβαναν όποιους Ιερείς κοινωνούσαν το Ποίμνιο τους. Αυτή η Βλασφημία στο Σώμα και το Αίμα του Χριστού για πρώτη φορά ειπώθηκε επίσημα από την Πολιτεία και δυστυχώς έλαχε στη γενιά μας.
Τότε που οι Ιεράρχες (πλην ελαχίστων) μας έλεγαν κάντε μόνοι σας Προσευχή στο σπίτι σας, ας μην Κοινωνήσετε, δεν πειράζει που δεν θα συμμετέχετε για μήνες στην Αναίμακτη Θυσία, δεχόμενοι έτσι Παθητικά τον παραπάνω ισχυρισμό!!!

Το θαύμα του Αγίου Φωτός. Αναίρεση της εναντίον του πολεμικής. π.Σεραφείμ Ζήσης [ΒΙΝΤΕΟ 2019]

 

Πολύ φασαρία τό τελευταῖο διάστημα γίνεται γιά τό θαῦμα τοῦ Ἁγίου Φωτός τοῦ Παναγίου Τάφου. Ὁ ὁσιολογιώτατος μοναχός π. Σεραφείμ Ζήσης, ὡς πρώην ἁγιοταφίτης μοναχός, καταθέτει τήν ἁγιοπατερική θέση, παράδοση καί ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας! Η ὁμιλία πραγματοποιήθηκε τήν Β΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν, 24 Μαρτίου 2019, στή νέα Αἴθουσα τῆς Ἑταιρείας Ὀρθοδόξων Σπουδῶν στή Θεσσαλονίκη (Σούτσου 3).

«Εάν την κάνουν, τι θα γίνει;»

 

Η «ΚΡΙΣΗ» ΤΟΥ Ν. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ «ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ» ΕΠΟΧΗ

Δημήτριος Β. Εμμανουήλ

«Του ἑωσφόρου τῆς Ῥώμης, φυσιωθέντος δεινῶς, καὶ θρόνον αὐτοῦ θέντος ὑπεράνω τῶν ἄστρων, σὺ μόνος ζηλώσας ὡς Μιχαήλ, ἀνεβόησας, ἔνδοξε· στώμεν καλῶς, στώμεν πάντες ἐν ταῖς σεπταῖς τῶν Πατέρων παραδόσεσι». (Ύμνος υπέρ Αγίου Μάρκου του Ευγενικού)

Αγαπητοί, αναλογιζόμενοι α) τα εκατοντάδες βίντεο, τις δε, χιλιάδες χιλιάδων προβολές τους, όπου ο νυν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως συμπροσεύχεται εντός ιερών Ναών μετά διαφόρων αιρετικών, και εκτός Αυτών μετα ποικιλώνυμων ειδολολατρών, β) την πρόσφατη δημοσιογραφική είδηση όπου «Σύμφωνα με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο το Άγιο Πνεύμα θέλει όλοι οι Χριστιανοί να γιορτάζουν το Πάσχα την ίδια ημερομηνία.»[1] και γ) την «σκωπτική απάντηση» του Μητροπολίτη Φλωρίνης κ. Ειρηναίου: «Γιατί; Είναι κακό το ‘κοινό Πάσχα’; Να, στη Σύρο οι Ορθόδοξοι γιορτάζουν το Πάσχα μαζί με τους Καθολικούς. Ο καθένας κρατάει τις παραδόσεις του, αλλ’ όμως γιορτάζουν το Πάσχα μαζί. Είναι κακό αυτό;»[2]

Ὁ μνημονεύων τόν πάπα, γίνεται παπικός

 

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΝ ΕΡΓΩΝ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥ

Τοῦ κ. Nicoló Ghigi, ὑποψ. διδάκτορος, Scienze dell’ Antichitá, Πανεπιστήμιον Ca Foscari, Venezia

  Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς μελέτης μας ἐπὶ τῶν ἔργων τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ κατὰ τῆς ψευδο-συνόδου τῆς Φλωρεντίας, εἴχαμε τὴν εὐκαιρία νὰ ἐξετάσωμε ἐπιμελῶς τὸ χειρόγραφο ὑπ’ ἀριθμὸν 256 τῆς ἐν Μονάχῳ Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης τῆς Βαυαρίας. Ὁ κῶδιξ αὐτὸς ἀντεγράφη γύρω στὸ 1445 ἀπὸ τέσσερις γραφεῖς εὑρισκομένους πολὺ κοντὰ στὸν Ἅγιο Μᾶρκο, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦταν καὶ ὁ τότε διάκονος καὶ ἱερομνήμων τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας Θεόδωρος Ἀγαλλιανός (ὁ μετέπειτα ἐπίσκοπος Μηδείας Θεοφάνης) [1], καὶ παραδίδει ἔργα ἐξαιρετικῶς πολύτιμα, ὅπως ἐπιστολὰς τοῦ ἁγίου Μάρκου πρὸς τοὺς φίλους του, προτρέποντάς τους νὰ μὴ μνημονεύουν ὅσους ἀποδέχθηκαν τὴν ἕνωσι μετὰ τῶν Λατίνων, ἢ τὸ πρωτότυπο τοῦ Ἀντιρρητικοῦ κατὰ τοῦ ὅρου τῆς Συνόδου τῆς Φλωρεντίας, γραμμένο ἀπὸ τὸν ἀδελφὸ τοῦ Ἁγίου Μάρκου, Ἰωάννη Εὐγενικό.

Η Υμνολογία της Εβδομάδος της Σταυροπροσκυνήσεως καταρρίπτει τις διδασκαλίες του Μητροπολίτη Περιστερίου

 

Ο Μητροπολίτης Περιστερίου συνεχίζοντας την ανήλεη πολεμική του κατά του Εσταυρωμένου, ανάμεσα στα πολλά, θεολογικώς προβληματικά διδάγματά του και παρερμηνεύοντας την σχετική Συνοδική Εγκύκλιο διδάσκει ότι μεταξύ «Ἐσταυρωμένου» καί «Τιμίου Σταυροῦ» υπάρχει «θεολογική διάκριση», «ξεκαθάρισμα, ξεχώρισμα καί εἰσαγωγή βασικῆς διάκρισης ἀνάμεσα σέ αὐτά τά δύο», ώστε νά γίνεται «ἀντιληπτό τό διαφορότροπο περιεχόμενό τους».

Διαχωρίζοντας τα δύο, αναφέρεται απαξιωτικά στον «Εσταυρωμένο»  ως «ἐνσώματος Σταυρός – Εἴδωλο»,  που του αποδίδεται «τιμή τῆς μιᾶς ἡμέρας», αφού διδάσκει την λυτρωτική Σταύρωση του Κυρίου μας ώς  «στιγμιαῖο» και «ἐφήμερο γεγονός μιᾶς ἡμέρας», ενώ στον Τίμιο Σταυρό αντιδιαστέλλει ως «Ἄδειο» και «Ἀσώματο»  που του αποδίδεται «τιμή ὅλου τοῦ ἐνιαυτοῦ».

Στην καινοφανή αυτή διδασκαλία υποστηρίζεται ακόμα, ότι «μὲ τόν Ἀσώματο Λιτανευτικό χωρίς Ἔσταυρωμένο Ἄδειο Σταυρό δίδεται ἔμφαση στό σύμβολο …καί ὄχι στό γεγονός (τῆς Σταύρωσης τῆς Μ. Πέμπτης)». Και πως όταν με τον Εσταυρωμένο «προβάλλεται τό γεγονός τῆς Σταύρωσης,  ἐπικαλύπτεται τό σύμβολο», δηλαδή ο Τίμιος Σταυρός.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ωστόσο πιστεύει και διδάσκει διαφορετικά μέσα από την Υμνολογία της: