Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΕΥΦΗΜΙΑΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΪΣΙΟ

 

Στις 26 Φεβρουαρίου 1974 (με το παλιό ημερολόγιο)ο Πατήρ Παΐσιος επέστρεψε στο Άγιον Όρος. Την επόμενη ημέρα, 27 Φεβρουαρίου,κατά τις δέκα η ώρα το πρωί, ενώ έκανε την Ακολουθία των Ωρών με κομποσχοίνι,άκουσε ξαφνικά χτύπημα στην πόρτα και μία απαλή γυναικεία φωνή να λέει: «Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών».Παραξενεύτηκε και ρώτησε: «Ποιος είναι;».Άκουσε την ίδια φωνή να λέει: «Η Ευφημία!».«Ποια Ευφημία;», σκέφθηκε, «Μήπως καμμιά γυναίκα έκανε την τρέλλα ναέρθει στο Άγιον Όρος;». Το χτύπημα επαναλήφθηκε τρεις φορές. Με το τέταρτοχτύπημα, η πόρτα, αν και ήταν κλεισμένη με σύρτη, άνοιξε μόνη της και μπήκεμέσα η Αγία Μεγαλομάρτυς Ευφημία! Την συνόδευε ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, οοποίος δεν μπήκε μέσα μαζί της, αλλά αμέσως εξαφανίσθηκε.

Χαιρετισμοί εις τον Άγιο Ένδοξο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο

 

Κοντάκιον

 Ἦχος πλ. δ΄. Τῇ ὐπερμάχω
Ὠς τοῦ Χριστοῦ Μεγαλομάρτυρα παμμέγιστον, καὶ τῆς Παρθένου κατὰ πάντα φίλον γνήσιον, ἀνυμνοῦμέν σε, Γεώργιε στρατηλάτα, ἀλλ’ ὠς ἔχων ἐξ αὐτής του Ὄρους ἅπασαν προστασίαν καὶ ἠμᾶς αεὶ περίσωζε τοῦς βοῶντάς σοι· χαίροις μάρτυς Γεώργιε.

Παρέα με το Νίκο Καββαδία που μας απαγγέλει...!

 

https://www.youtube.com

Ἅγιος Παΐσιος καὶ Ἀθηναγόρας τό 1969: Σὰν σήμερα στή Νίκαια

 

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Μέ ἀφορμή τήν τελευταία συνάντηση Πατριάρχη-πάπα στή Νίκαια τῆς Βιθυνίας κατά τίς 30 Νοεμβρίου 2025 ἄς θυμηθοῦμε τί ἔλεγε ὁ ἅγιος Παΐσιος γιά τήν ἕνωση τῶν «Ἐκκλησιῶν» ἀφοῦ πρῶτα ἐπισημάνουμε ὅτι ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι εὐλαβούμαστε τὸν ἅγιο Παΐσιο, μελετοῦμε τὶς διδαχὲς του καὶ πάρα πολὺ ὠφελούμαστε.

Ὅμως πολλὰ ἀπὸ ὅσα λέει τὰ παραβλέπουμε ὡς μὴ …πνευματικὰ καὶ τά ὑποβάλλουμε ὄχι στὴν κρίση τῆς Ἐκκλησίας δηλ. τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῶν ἁγίων Πατέρων, ἀλλὰ στὴν δική μας κρίση! Ἔτσι οὔτε στὸ ὡραῖο σήριαλ γιὰ τὴν ζωή του οὔτε στὶς περισσότερες ὁμιλίες θὰ δοῦμε ἢ θὰ ἀκούσουμε ὅσα διδάσκει γιὰ τὴν ὀρθόδοξη πίστη, γιὰ τὴν μασωνία ἢ γιὰ τὸ χάραγμα τοῦ Ἀντιχρίστου. Συμβαίνει αὐτὸ ποὺ λένε στὴν πολιτικὴ à la karte, δηλαδὴ διαλέγεις καὶ χρησιμοποιεῖς ἀπὸ ἕνα σύνολο ὅ,τι σὲ συμφέρει ἀποφεύγοντας τὶς κακοτοπιές δηλ. τὴν κριτικὴ καὶ τὸν ἐνδεχόμενο πόλεμο ἀπὸ τοὺς ἀντιθέτους.

Τό κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ, ἐπιστολή πρός τόν π. Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, ἐκδότη τῆς ἐφημερίδας ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ, γνωστὸ ἀπὸ παλιά, φανερώνει τὸ ὀρθόδοξο φρόνημα τοῦ ἁγίου Παϊσίου τὴν ἀγάπη του γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, τὴν στάση του ἀπέναντι στὴν πρόκληση τῶν ἀνιέρων προσπαθειῶν γιὰ τὴν ἕνωση τῶν «Ἐκκλησιῶν» καὶ τὴν ἁγιοπνευματική του διάκριση ποὺ δὲν ἐπιτρέπει τὴν ζηλωτικὴ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ Τὴν κομματιάζει καὶ δημιουργεῖ ἐπιπλέον σκάνδαλα. Καὶ εἶναι ἐπίκαιρο τὸ κείμενο αὐτὸ μετὰ τὴν πικρία ποὺ νιώσαμε ὕστερα ἀπὸ τὸ θέατρο τῶν ἀνοήτων καὶ βλασφήμων συμπροσευχῶν τοῦ Πατριάρχου μὲ τὸν Πάπα.

Η Μικρά Είσοδος (+Διονυσίου, Μητροπ. Σερβίων και Κοζάνης)

 

«Δεύτε   προσκυνήσωμεν   και   προσπέσωμεν Χριστώ»

(Ελάτε, ας προσκυνήσουμε κι ας λατρεύσουμε το Χριστό.)

Όταν ψάλλεται το τρίτο Αντίφωνο, τότε γίνεται και η Μικρά Είσοδος. Η Μικρά Είσοδος, σε αντίθεση προς τη Μεγάλη, που γίνεται παρακάτω στη θεία Λειτουργία, είναι η επίσημη μεταφορά του Ευαγγελίου από το Σκευοφυλάκιο, στην αγία Τράπεζα. Στην αρχαία εποχή το Ευαγγέλιο φυλαγόταν στο Σκευοφυλάκιο, που ήταν έξω στην είσοδο του ναού. Τώρα λοιπόν που πλησιάζει η ώρα για να αναγνωσθεί, μεταφέρεται το Ευαγγέλιο, αν και δεν φυλάγεται πια στο Σκευοφυλάκιο, αλλά μένει πάντα επάνω
στην αγία Τράπεζα. Συγχρόνως όμως αυτή την ώρα μπαίνει επίσημα στο ναό και στο ιερό Βήμα για τη θεία Λειτουργία ο επίσκοπος. Η Μικρά Είσοδος λοιπόν είναι μια τελετή με διπλό νόημα· τη μεταφορά του Ευαγγελίου και την είσοδο
του επισκόπου. Το Ευαγγέλιο είναι το κήρυγμα του Χριστού και ο επίσκοπος στην Εκκλησία είναι «εις τόπον Χριστού». Με τα ίδια λοιπόν αισθήματα και με τον ίδιο ύμνο χαιρετίζει και υποδέχεται στην ιερή σύναξη ο λαός το Ευαγγέλιο και τον επίσκοπο, ψάλλοντας· «Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν Χριστώ…».

*

Σοφία Σειράχ – Άρχοντες και Αρχόμενοι

 

Ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία τοῦ πατρός Κωνσταντίνου Παπαγιάννη

«Κριτής σοφός παιδεύσει τόν λαόν αὐτοῦ, καί ἡγεμονία συνετοῦ τεταγμένη ἔσται» (Σοφία Σειράχ, ι΄1).

Ὀ σοφός καί συνετός ἄρχοντας θά διαπαιδαγωγήση καλά τόν λαό του, καί ἡ ἐξουσία του θά εἶναι ὀρθά τακτοποιημένη.

Ὁ καλός καί συνετός ἄρχοντας φροντίζει γιά τήν καλή διακυβέρνησι τοῦ κράτους. Ὀργανώνει καλά τίς διάφορες ὑπηρεσίες καί θεσπίζει νόμους σοφούς, ὥστε ἡ κρατική μηχανή νά λειτουργῆ εὔρυθμα καί ἀποδοτικά.

Ασθενούντων Ιατρός – Μνήμη Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου

 

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 6-5-2002]

      Σήμερα, αγαπητοί μου, έχουμε την μνήμην του αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου. Τον αγαπούμε πάρα πολύ. Η Εκκλησία μας τον τιμά πάρα πολύ. Και όταν μάλιστα ακούει από το τροπάριόν του τις εξής θέσεις: «Ἀσθενούντων ἰατρός· τροπαιοφόρε μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν», τότε αισθάνεται θαυμάσια η Εκκλησία, οι Χριστιανοί. Ναι. «Ἀσθενούντων ἰατρός». Ας δοξάσουμε, λοιπόν, τον Θεό, γιατί έδωσε το χάρισμα της θεραπείας στους αγίους Του, για να γινόμαστε καλά. Και οι Χριστιανοί, όπως σας είπα, όταν αισθάνονται μία τέτοια χάριν σε κάποιον άγιον, τον τιμούν πολύ και τρέχουν, για να γιατρευτούν.

    Μετά το ένδοξον μαρτύριον του αγίου Γεωργίου, που έγινε το 303, μετά Χριστόν βέβαια, χτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός στη Λύδδα της Παλαιστίνης και μεταφέρθηκε εκεί το άγιον λείψανό του. Από τότε αναρίθμητα θαύματα έγιναν εκεί. Έτσι εξηγείται γιατί κι εμείς σήμερα, ύστερα από τόσους αιώνες, ερχόμαστε να τιμήσουμε τον άγιο και να ζητήσουμε την θεραπεία των ασθενειών μας, όπως ήδη σας το είπα.

Άγιος Γεώργιος ο Μεγαλομάρτυρας και Τροπαιοφόρος

Βιογραφία

Ἐχθροὺς ὁ τέμνων Γεώργιος ἐν μάχαις,
Ἑκὼν παρ' ἐχθρῶν τέμνεται διὰ ξίφους.
Ἦρε Γεωργίου τρίτῃ εἰκάδι αὐχένα χαλκός.

Ο λαοφιλής Άγιος Γεώργιος ο μεγαλομάρτυρας και Τροπαιοφόρος γεννήθηκε περίπου το 275 μ.Χ. στην Καππαδοκία, από γονείς χριστιανούς. Ο πατέρας του, μάλιστα, πέθανε μαρτυρικά για το Χριστό όταν ο Γεώργιος ήταν δέκα χρονών. Η μητέρα του τότε τον πήρε μαζί της στην πατρίδα της την Παλαιστίνη, όπου είχε και τα κτήματα της. Όταν έγινε 18 χρονών, στρατεύθηκε στο ρωμαϊκό στρατό. Αν και νέος στην ηλικία, διεκπεραίωνε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις τέλεια. Όλοι τον θαύμαζαν για το παράστημα του. Γι' αυτό, γρήγορα τον προήγαγαν σε ανώτερα αξιώματα και του έδωσαν τον τίτλο του κόμη και ο Διοκλητιανός τον εκτιμούσε πολύ.

Ομολογητής
Από την εποχή του αυτοκράτορα Δεκίου μέχρι την εποχή που ανέβηκε στον θρόνο ο Διοκλητιανός, το 283 μ.χ., η Χριστιανική Εκκλησία μεγάλωσε πάρα πολύ, γιατί επικρατούσε ειρήνη. Οι Χριστιανοί πήραν πολλές δημόσιες θέσεις, έκτισαν πολλούς και μεγάλους ναούς, διάφορα σχολεία και οργάνωσαν την διοίκηση και τη διαχείριση των εκκλησιών και της φιλανθρωπίας.

Ἀκολουθία Ὁσίου ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ τοῦ ἐν Πάτμῳ

 Ἀκολουθία Ὁσίου ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ τοῦ ἐν Πάτμῳ

 Γ. Γαλανοπούλου

 Ψαλλομένη τῇ 16^η Ἀπριλίου  

ΜΙΚΡΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Ἱστῶμεν στίχους δ΄ καὶ ψάλλομεν Στιχηρὰ Προσόμοια. 

Ἦχος δ΄. Ἔδωκας σημείωσιν.

 

Ἔδωκας τὴν χάριν Σου, τοῖς Ἱερεῦσί Σου Κύριε, φυγαδεύειν νοσήματα, ψυχῆς τε καὶ σώματος, τοῦ μακρύνειν θλίψεις, δεινὰς καχεξίας, βλάβης ἐκρύεσθαι πιστούς, καὶ πανουργίας δαιμόνων πόῤῥωθεν, ἐλαύνειν θείοις θαύμασιν, ἐν ἐγκρατείας δεήσεσιν, ἣν πλουσίως ἀπείληφεν, ὁ σεπτὸς Ἀμφιλόχιος. 

Κυριακή του Θωμά

 

Βιογραφία

Εἰ νηδύος κλείς, ἢ τάφου μὴ κωλύει,
Σὴν Σῶτερ ὁρμήν, κλεὶς θυρῶν πῶς κωλύσει;

Ο Απόστολος Θωμάς απουσίαζε όταν ο Χριστός, μετά την Ανάστασή Του, επισκέφθηκε τους Μαθητές Του στο υπερώον όπου ήταν συνηγμένοι. Όταν πληροφορήθηκε τα σχετικά με την επίσκεψη του Χριστού, ζήτησε να Τον δη και να ψηλαφίση τις πληγές του Σταυρού στα χέρια και την πλευρά Του. Ο Χριστός όταν επισκέφθηκε και πάλι τους Μαθητές Του μετά από οκτώ ημέρες, κάλεσε τον Απόστολο Θωμά να ψηλαφήση τα σημάδια των πληγών στο Σώμα Του. Τότε ο Απόστολος Θωμάς Τον ανεγνώρισε και Τον ομολόγησε Κύριο και Θεό του. Τον ανεγνώρισε από τις πληγές του Σταυρού, οι οποίες αποτελούν σημάδι της αγάπης Του, αλλά και της δυνάμεώς Του. Την ομολογία του Θωμά οι άγιοι Πατέρες την ονομάζουν σωτήριο. Και πραγματικά οδηγεί στην σωτηρία όλους εκείνους που την απευθύνουν στον Χριστό εκζητώντας ταπεινά το έλεός Του.

Το γεγονός ότι ο Απόστολος Θωμάς αρχικά απουσίαζε κατά την εμφάνιση του Χριστού στους Μαθητές Του, φαίνεται ότι ήταν οικονομία Θεού, για να γίνη πιστευτό το θαύμα της Αναστάσεως και να διαλυθή κάθε είδους αμφιβολία.

Ο Απόστολος Θωμάς, μετά την Πεντηκοστή, κήρυξε το Ευαγγέλιο στους Πάρθους, τους Πέρσες, τους Μήδους και τους Ινδούς και είχε μαρτυρικό τέλος.

Σύναξη των Οσίων Κολλυβάδων Πατέρων, των εκ του Αγιωνύμου Άθωνος ορμωμένων

 

Βιογραφία

Γέγηθε ὑμῖν ὁ Ἄθως Κολλυβάδες,
Νύμφη δὲ Χριστοῦ, νῦν Ἐκκλησία χαίρει

Σπείραντες Θεοῦ τήν γνῶσιν Κολλυβάδες,
δράγματα ζωῆς ἐθέρισαν ἀφθόνως

Ἡμέρα Λαμπρᾶς καταπαύσεως δεῦτε
ἐργάτας φωτός στέψωμεν Κολλυβάδας.

Στην ιστορία της Εκκλησίας μας το Πνεύμα το Άγιο αναδεικνύει κάποιες πνευματικές προσωπικότητες, οι οποίες όχι μόνο χαρακτηρίζουν την εποχή τους, αλλά και γίνονται φωτεινοί φάροι για τις επερχόμενες γενεές. Γι’ αυτό ατενίζοντας προς αυτούς μπορούμε και εμείς, οι «εις τους εσχάτους καιρούς καταντήσαντες», να διαπλεύσουμε ακίνδυνα, «αβρόχοις ποσί» την θάλασσα των πειρασμών, των παθών, των πλανών του διαβόλου και να φθάσουμε στο λιμάνι της «όντως ζωής», της απαθείας, του «σαββατισμού»· να επιτύχουμε την σωτηρία μας. Τέτοιοι ήταν οι Τρεις Ιεράρχες (βλέπε 30 Ιανουαρίου), ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής (βλέπε 21 Ιανουαρίου), ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος (βλέπε 12 Οκτωβρίου), ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς (βλέπε 14 Νοεμβρίου), οι Κολλυβάδες Πατέρες.

Η εμφάνιση των Κολλυβάδων κατά τον 18ο μ.Χ. αιώνα στον αγιορειτικό και ευρύτερα τον ελλαδικό χώρο, προκαλεί μία δυναμική επιστροφή στις ρίζες της Ορθοδόξου Πατερικής Παραδόσεως.

Άγιος Μακάριος Νοταράς: Ο Πρωτεργάτης του Κολλυβαδικού Κινήματος

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Το Κολλυβαδικό Κίνημα είναι η συνέχεια του Ησυχαστικού Κινήματος και αποτελεί μια από τις πλέον γνήσιες εκφάνσεις της ορθοδόξου πνευματικότητας. Ταυτόχρονα αποτέλεσε και μια ισχυρή πνευματική αναγέννηση, σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία για την Εκκλησία μας, κατά την οποία απειλούνταν το εκκλησιαστικό πλήρωμα από τους εξισλαμισμούς και η σώζουσα αλήθεια της Ορθοδοξίας μας από την άλωση της κακόδοξης δυτικής παράδοσης. Ένας από τους πρωτεργάτες του κινήματος υπήρξε και ο άγιος Μακάριος Νοταράς, μια μεγάλη πνευματική και εκκλησιαστική μορφή του 18ου αιώνα.

Άγιοι Κολλυβάδες Πατέρες

 

Άγιοι Κολλυβάδες Πατέρες

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης - Άγιος Αθανάσιος Πάριος.

Το Σάββατο της Διακαινησίμου εβδομάδος η Εκκλησία μας τιμά άπαντες τούς Αγίους Κολλυβάδες Πατέρες. Πρόκειται για οσιακές μορφές κυρίως του 18ου και του 19ου αιώνος, αν και δεν είναι άτοπο να συγκαταριθμήσουμε μαζί τους και άλλους Πατέρες του 20ου, οι οποίοι αγωνίστηκαν να επαναφέρουν στο προσκήνιο την γνήσια ορθόδοξη πνευματική ζωή. Η αρχή έγινε με οξείες διαφωνίες με άλλους αγιορείτες που υποστήριζαν την κατά την Κυριακή τέλεση των μνημοσύνων αλλά και την σπάνια συμμετοχή στην θεία Κοινωνία.

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΚΟΛΛΥΒΑΔΩΝ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ

 

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΚΟΛΛΥΒΑΔΩΝ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ

Οι μεγάλοι διδάσκαλοι της Εκκλησίας και του Γένους Μακάριος Νοταράς, Νικόδημος Αγιορείτης και Αθανάσιος Πάριος, που έζησαν και έδρασαν τον 18ον αιώνα και στις αρχές του 19ου, αποτελούν μία νέα τριάδα μεγίστων φωστήρων, όπως οι παλαιοί Τρεις Ιεράρχαι, τηρουμένων βεβαίως των αναλογιών και λαμβανομένων υπ' όψιν των ιστορικών συγκυριών στις οποίες έζησαν με τις διαφορές και τις ομοιότητες. Σ' αυτούς προστίθεται και ο Νεόφυτος Καυσοκαλυβίτης, πρωτουργός χρονικά του κινήματος, όχι όμως με την προσφορά και δραστηριότητα που οι τρεις άλλοι επέδειξαν στη συνέχεια, η οποία άλλωστε ήταν και η αιτία να συγκαταριθμηθούν στη χορεία των αγίων. Ονομάσθηκαν ειρωνικά Κολλυβάδες από τους αντιπάλους τους στο Άγιο Όρος, εξ αιτίας του ότι αντέδρασαν στην αντιπαραδοσιακή μεταφορά της τελέσεως των μνημοσυνών από το Σάββατο στην Κυριακή, γιατί ορθά και δίκαια εξετίμησαν ότι προσβάλλεται έτσι ο αναστάσιμος και πανηγυρικός χαρακτήρ της ημέρας.

«Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς» (Το ορθόδοξον οικουμενικόν σήμαντρον)

 

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Έτσι συνοψίζει, ο μακαριστός Ορθόδοξος επίσκοπος Ύδρας Ιερόθεος, την Πατερική παρουσία του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, ως «ορθόδοξον οικουμενικόν σήμαντρον, ιδιαιτέρως επίκαιρον και εξόχως αναγκαίον εις τας κρισίμους ημέρας τας οποίας διέρχεται ο Ορθόδοξος Ελληνισμός» (Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης Ιερόθεος). Αυτή η πολύ γνήσια (πνευματικά) δήλωση του μακαριστού επισκόπου, αποτελεί (πλέον) μια διαχρονική ατέρμονη προλόγιση της παρουσίας του Αγίου για ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο.

Ο Όσιος κοιμήθηκε την ημέρα της εορτής του Ακαθίστου Ύμνου (7 Απριλίου 1979).

Οι άξονες της σπουδής – κατάρτισης του Αγίου Ιουστίνου είναι γνωσιολογικοί, οντολογικοί, φωτισμένοι από το Άγιο Πνεύμα, οργανωμένοι δηλ. σύμφωνα με τις λειτουργίες της Πατερικής – Αγιοπνευματικής όρασης.

Στη μελέτη του: «Το πρόβλημα της σωτηρίας κατά την διδασκαλίαν του Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου», γράφει:

ΑΙΡΕΣΕΙΣ, ΟΙ ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΠΛΑΝΕΣ

ΑΙΡΕΣΕΙΣ, ΟΙ ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΠΛΑΝΕΣ

(Όχι στην ανίερη Πανθρησκεία) 

Η Ορθοδοξία δεν είναι θρησκεία. Η Ορθοδοξία είναι η θεραπεία της σύγχρονης θρησκείας και δηλαδή όλου εκείνου του συστήματος που στήθηκε από τον άνθρωπο, για να προσπαθήσει να προσεγγίσει τον Θεό και ουσιαστικά απέτυχε, πλανήθηκε, έπεσε έξω εις τους στόχους του. Η Ορθοδοξία, γεννημένη μέσα από το σχέδιο του ίδιου του Θεού Αυτοπροσώπως, αποκαλύφθηκε εις τον άνθρωπο για τον απολυτρώσει από την θρησκευτική μεθοδολογία της πλάνης και δηλαδή της σφαλερής αναζήτησης που έδωσε λάθος αποτελέσματα, τα οποία εσφαλμένα εξακολουθεί να ακολουθεί πλειάδα ανθρώπων, εικόνων του Θεού. Υπάρχουν πολλοί που έχουν την γνώμη, ότι μια ιστορία «βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα», είναι και αυτή αληθινή. Οι διάφορες χριστιανικές αιρέσεις δεν είναι τίποτα άλλο παρά «ιστορίες» βασισμένες πάνω πραγματικά γεγονότα, που όμως έχουν αλλοιωθεί λίγο ή πολύ και που αναγκαστικά για τους αρχι-αιρετικούς δεν αφήνει πολλά περιθώρια ελπίδας (Κατά Ματθαίον, Κεφ. Ιβ΄ «30 ὁ μὴ ὢν μετ' ἐμοῦ κατ' ἐμοῦ ἐστι, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ' ἐμοῦ σκορπίζει. 31 Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, πᾶσα ἁμαρτία καὶ βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις, ἡ δὲ τοῦ Πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις·»). Το πρόβλημα που έχουν οι αιρέσεις του Χριστιανισμού είναι σοβαρό, από πλευράς ηγεσίας, διότι εκατομμύρια ανθρώπων χάρη στα συστήματα αίρεσης πιστεύουν πως είναι χριστιανοί, ενώ δεν είναι, και εφόσον νομίζουν πως είναι δεν αναζητούν τον Χριστιανισμό, που είναι η Ορθοδοξία, αλλά μένουν στις πλάνες που δημιούργησαν οι πνευματικοί τους ηγέτες. Αποτέλεσμα αυτών η μη συμμετοχή τους στα Μυστήρια του Ιησού. Από την άλλη μεριά, αν σκεφτεί ο καθείς πόσο σοβαρό παράπτωμα είναι το αιρεσιολογείν «βασισμένο πάνω σε πραγματικά γεγονότα», αντιλαμβάνεται πόσο σοβαρότερο είναι ο παγανισμός, που δεν είναι βασισμένος πάνω σε πραγματικά θεολογικά γεγονότα.

Άγιος Τούνομ ο εμίρης, ο Μάρτυς

 

18 Απριλίου ο Άγιος Τούνομ - του Μουσουλμάνου αξιωματικού που ομολόγησε την πίστη του βλέποντας το Άγιο Φως να σχίζει την κολώνα, του Παναγίου τάφου.

Άγιος Τούνομ ο εμίρης, ο Μάρτυς

 

Βιογραφία

Φῶς ἅγιον, Τούνομ, φωτίσαν σὸν σκότος,
Πρὸς Φῶς εἴλκυσέ σε, Χριστόν, ἐν τῷ πόλῳ.
Ὁ ἔνδοξος τοῦ Χριστοῦ Μάρτυς Ἐμίρης

Το Πάσχα του 1579 μ.Χ. οι Αρμένιοι (σημείωση: η αρμενική Εκκλησία είναι μονοφυσιτικών αποκλίσεων, ανήκει δηλαδή στους λεγόμενους «αντιχαλκηδόνιους») κατόρθωσαν να δωροδοκήσουν τον Τούρκο Διοικητή, και να εκδώσει απαγορευτική διαταγή προς τον Έλληνα Ορθόδοξο Πατριάρχη Σωφρόνιο Δ’, ώστε να μην έχει πρόσβαση εντός του Ναού της Αναστάσεως για την τελετή του Αγίου Φωτός. Οι φρουροί έκλεισαν την Αγία Πόρτα και ο Πατριάρχης Σωφρόνιος Δ’ με το ιερατείο και τους πιστούς του παρέμειναν έξω προσευχόμενοι, αναμένοντες την έκβαση των γεγονότων.

Πράγματι η απάντηση του Κυρίου μας ήταν άμεσος. Παρά τις απέλπιδες προσπάθειες του Αρμενίου Πατριάρχου, το Άγιο Φως δεν έλαμψε στο ιερό Κουβούκλιο ή σε άλλο σημείο εντός του Ναού. Το Άγιο Φως εξήλθε διαπερνόν την Κολόνα, η οποία μέχρι σήμερον φαίνεται σχισμένη και μαυρισμένη, και προς μεγάλη κατάπληξιν άναψαν τα κεριά, τα οποία κρατούσε στα χέρια του ο Ορθόδοξος Πατριάρχης. Στην συνέχεια ο Πατριάρχης έδωσε το Άγιο Φως στους Ορθοδόξους, οι οποίοι βρίσκονταν στην αυλή, ενώ ο Αρμένιος έφυγε ντροπιασμένος.

Υπεραγία Θεοτόκε, Πηγή Θεραπείας και Ελέους, ευλόγησε ημάς τους αμαρτωλούς με το Άγιο Φως της Αναστάσεως του Κυρίου

 

Υπεραγία Θεοτόκε, Πηγή Θεραπείας και Ελέους, ευλόγησε ημάς τους αμαρτωλούς με το Άγιο Φως της Αναστάσεως του Κυρίου, προστάτευσέ μας με την Αγία Σου Ζώνη και καθάρισέ μας όλους με την Πηγή της Σωτηρίας του Υιού Σου Ιησού Χριστού! Αμήν! Δόξα σε Σένα, Μητέρα του Θεού, Δόξα σε Σένα, Κύριε ο Θεός! Αμήν!

Παρασκευή της Διακαινησίμου 16 Απριλίου η Αγία μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη των εγκαινίων του Ιερού Ναού της Θεοτόκου της Ζωοδόχου Πηγής. Με το όνομα Ζωοδόχος Πηγή του Μπαλουκλί ή Παναγία η Μπαλουκλιώτισσα φέρεται ιερό χριστιανικό αγίασμα που βρίσκεται στη Κωνσταντινούπολη έξω από τη δυτική πύλη της Σηλυβρίας, όπου υπήρχαν τα λεγόμενα «παλάτια των πηγών» στα οποία οι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες παραθέριζαν την Άνοιξη. Πήρε την ονομασία του από το τουρκικό όνομα Balık (που σημαίνει ψάρι) και περιλαμβάνει το μοναστήρι, την εκκλησία και το αγίασμα.

Για την αποκάλυψη του Αγιάσματος υπάρχουν δυο εκδοχές:

Προφητεία Γέροντα Χατζηφλουρέντζου: Τα ξενοδοχεία θα κλείσουν και τα σπίτια θα μείνουν ατελείωτα πάνω στις κολόνες

 

Γέροντας Χατζηφλουρέντζος Μιχαήλ Πατσιάς από τη Μηλιά Αμμοχώστου.

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ

«Θα έρθει μια ώρα που θα τρέχετε σαν τα καμήλια, θα φοβάστε να κοιτάξετε πίσω σας. Θα μαυροφορήσει όλη η Κύπρος και θα γυρεύετε την πιο μικρή σπηλιά, την πιο μικρή τρύπα να τρυπώσετε. Θα γίνει μεγάλο κακό. Εσείς θα φύγετε, εγώ όμως θα μείνω. Θα έρθει ώρα που θα λείψει το μαύρο που την Κύπρο. Αλλόθρησκοι θα βεβηλώσουν τις εκκλησιές μας. Θα μπαίνουν κοπάδια μέσα. Μετανοείτε, ήγγικεν η ώρα!»

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΧΡΥΣΟΠΗΓΗΣ ΧΑΝΙΩΝ

 

Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Χρυσοπηγής στα Χανιά

Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής, ένα από τα γνωστότερα γυναικεία μοναστήρια σήμερα στην Ελλάδα. Βρίσκεται στα Χανιά της Κρήτης, σε απόσταση μόλις τριών χλμ. από την πόλη, στη διαδρομή προς το λιμάνι της Σούδας.

Είναι αφιερωμένη στην Παναγία την Ζωοδόχο Πηγή και πανηγυρίζει την Παρασκευή μετά το Πάσχα. Xιλιάδες προσκυνητές συρρέουν την ημέρα αυτή με ευλάβεια στη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Το Καθολικό της μονής ανήκει στο αγιορείτικο τρίκογχο με τρούλο.

Η μονής ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα, κατά την τελευταία περίοδο της Βενετοκρατίας και υπήρξε ανδρική μέχρι τα πρόσφατα χρόνια. Στο πέρασμα των αιώνων το μοναστήρι γνώρισε περιόδους άνθισης και παρακμής.

Ζωοδόχος Πηγή

 

Βιογραφία

Μάννα, Σιλωάμ, καὶ Στοὰν Σολομῶντος,
Πηγὴν Κόρη σήν, ἐμφανῶς πᾶς τις βλέπει.

Με το όνομα Ζωοδόχος Πηγή του Μπαλουκλί ή Παναγία η Μπαλουκλιώτισσα φέρεται ιερό χριστιανικό αγίασμα που βρίσκεται στη Κωνσταντινούπολη έξω από τη δυτική πύλη της Σηλυβρίας, όπου υπήρχαν τα λεγόμενα «παλάτια των πηγών» στα οποία οι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες παραθέριζαν την Άνοιξη. Πήρε την ονομασία του από το τουρκικό όνομα Balık (που σημαίνει ψάρι) και περιλαμβάνει το μοναστήρι, την εκκλησία και το αγίασμα.

Για την αποκάλυψη του Αγιάσματος υπάρχουν δυο εκδοχές:

Ὁ ἅγιος Ἀμφιλόχιος ὁ ἐν Πάτμῳ

 

Κατά τόν 20^ο αἰώνα διέλαμψαν δύο φαεινές τριάδες ἁγίων στό στερέωμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ πρώτη τριάδα, πασίγνωστη, εἶναι ὁ ἅγιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης, ὁ ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης καί ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ὁ ἐν Εὐβοίᾳ. Ἡ δεύτερη τριάδα, λιγώτερο γνωστή στούς νεωτέρους, εἶναι ὁ ἅγιος Ἀμφιλόχιος ὁ ἐν Πάτμω, ὁ ὅσιος Φιλόθεος ὁ ἐν Πάρῳ καί ὁ γέροντας Γαβριήλ ὁ Διονυσιάτης.

Ασύλληπτες βόμβες από κορυφαίο τοξικολόγο της Pfizer: Δεν εγκρίθηκε ποτέ το εμβόλιο για τον Covid - Θάνατος και καρκίνος για τα κέρδη

 

Αδιανόητες αποκαλύψεις για την πιο σκοτεινή περίοδο της ανθρωπότητας

Συγκλονιστική είναι η κατάθεση του Δρ. Helmut Sterz, πρώην επικεφαλης τοξικολόγου της Pfizer Europe στην Εξεταστική Επιτροπή της Bundestag για τα εμβόλια MRNA, στις 19/3/2026, σχετικά με το πώς ενεκρίθη το εμβόλιο MRNA της Pfizer-Biontech, πόσο επικίνδυνο είναι και το πώς μαγειρεύτηκαν οι αριθμοί των παρενεργειών και των θυμάτων του εμβολίου τα χρόνια που ακολούθησαν.Ασυνήθιστοι καρκίνοι, αύξηση των θρομβόσεων και άλλων ασθενειών του ανοσοποιητικού συστήματος, καρδιακών βλαβών και θανάτων μετά από την κυκλοφορία των εμβολίων για τον COVID-19, οδήγησαν τον παθολόγο Δρ Ryan Cole σε εκτενή μελέτη περιπτώσεων και προηγούμενων μελετών.

Ο Cole είπε ότι τα εμβόλια έχουν σχεδιαστεί για ένα στέλεχος του ιού που έχει εξαφανιστεί, αλλά η πρωτεΐνη ακίδας στις ενέσεις προέρχεται από το αρχικό στέλεχος Wuhan και προκαλεί αυτά τα προβλήματα υγείας.

Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΣΑΒΒΑ ΤΟΥ ΗΓΙΑΣΜΕΝΟΥ ΕΙΣ ΝΕΑΝ ΛΑΡΝΑΚΑ

 

Τήν νύκτα τοῦ Σαββάτου, 30ῆς Σεπτεμβρίου / 13ης Ὀκτωβρίου 2018, ἐτελέσθη εἰς τήν Ἱεράν Λαύραν τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῶν Σάββα τοῦ ἡγιασμένου ἡ κατά τήν Ἁγιοσαββιτικήν τάξιν νυκτερινή ἀκολουθία καί λειτουργία, τῆς ὁποίας προεξῆρξεν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς κ. Νικολάου, καί τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιεπισκόπων Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, Πέλλης κ. Φιλουμένου καί τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἑλενουπόλεως κ. Ἰωακείμ, Ἁγιοταφιτῶν Ἱερομονάχων καί Ἀραβοφώνων Ἱερέων, ὡς καί παρεπιδημούντων ἐξ ἄλλων Ἐκκλησιῶν, τοῦ Ἀρχιδιακόνου Μάρκου καί τοῦ διακόνου Δημητρίου.

ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΑ [Τετάρτη της Διακαινησίμου - 15.4.2026]

 

Διαβάζει ο Κων/νος Οικονόμου

Η θαυματουργή Πορταΐτισσα, η εξέχουσα μεταξύ των θεομητορικών εικόνων του Αγίου Όρους, ήταν αρχικά φυλαγμένη, καθώς διασώζει η παράδοση, στη μικρασιατική Νίκαια. Εκεί, μία ευσεβής γυναίκα με τον μοναχογιό της, την είχαν τοποθετήσει μέσα στην ιδιόκτητη εκκλησία τους και την τιμούσαν. Στα χρόνια της δεύτερης εικονομαχίας βασιλικοί κατάσκοποι ανακάλυψαν την εικόνα και απείλησαν τη γυναίκα πως θα τη σκοτώσουν αν δεν τους δωροδοκήσει. Εκείνη υποσχέθηκε ότι την επομένη θα τους έδινε τα χρήματα. Τη νύχτα εκείνη, αφού προσευχήθηκε μπροστά στην εικόνα, τη σήκωσε με ευλάβεια, κατέβηκε στην παραλία και την έριξε στη θάλασσα λέγοντας:

Τυπολάτρες ή Ορθόδοξοι;

 

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης 

 Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί Χριστός Ανέστη

 Τα τελευταία χρόνια διαβάζουμε από ιστοσελίδες ανά τον κόσμο, ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται προς την Ορθοδοξία.

Τόσο στην Ευρώπη όσο κυρίως στην Αμερική και στην βόρεια και στην νότια, χριστιανοί άλλων δογμάτων, επιστρέφουν στις πατρογονικές ρίζες αναζητώντας την αρχική πίστη.

Δηλώνουν απογοητευμένοι, αφού Παπικοί και προτεστάντες δεν φαίνεται να γεμίζουν την καρδιά των ανθρώπων που διψά για Χριστό. Πλέον μέσω του διαδικτύου οι χριστιανοί ενημερώνονται ότι η Ορθοδοξία κρατάει ανόθευτη την αρχική πίστη όπως την παρέλαβε από τους Αποστόλους.

Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ Π. ΣΑΒΒΑΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ ΙΡΑΝ

 

https://www.facebook.com/photo/?fbid=1065894078991151&set=a.2213877042179934

Ο π. Σάββας Αχιλλέως (1930–2016) ήταν μια εξέχουσα πνευματική μορφή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, γνωστός για το έργο του ως εφημέριος, συγγραφέας και πνευματικός καθοδηγητής. 

Γεννήθηκε το 1930 στο ορεινό χωριό Άλωνα της Κύπρου. Συμμετείχε ενεργά στον αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-1959) κατά της αγγλοκρατίας, γεγονός που οδήγησε στη σύλληψη και φυλάκισή του. 

Η γνωριμία και η σχέσις του Αγίου Ραφαήλ με τον Άγιον Μάρκον τον Ευγενικόν

 

Γράφει ο Αρχιμ. Κύριλλος Κεφαλόπουλος, ιστορικός, Δρ. Αρχαίας Ιστορίας Παν/μίου B.I.U. Μαδρίτης

Οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη συγκαταλέγονται στη χορεία των Νεοφανών Αγίων και μάλιστα εκείνων που μαρτύρησαν σχεδόν αμέσως μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως. Σχετικά με τον βίο τους γνωρίζουμε λίγα πράγματα. Οι πρώτες πληροφορίες για την ύπαρξη των Αγίων ιστορούνται με θαυματουργικό και αποκαλυπτικό τρόπο από το έτος 1959 μ.Χ. Από μία ανασκαφή που έγινε στη Θερμή της Λέσβου, ανακαλύφθηκε ο τάφος ενός αγνώστου προσώπου, που όπως αποκαλύφθηκε σε συνεχή οράματα, ανήκε στον Άγιο Ιερομάρτυρα Ραφαήλ, ο οποίος μαρτύρησε μαζί με τον Άγιο Οσιομάρτυρα Νικόλαο και την Αγία Ειρήνη. Ο τάφος και το λείψανο του Αγίου Νικολάου ανακαλύφθηκε στις 13 Ιουνίου 1960 μ.Χ.

Ο σπηλαιώδης ναός του Αγίου Γερασίμου στο Μονόχωρο Φαιστού Κρήτης

 

Ανατολικά του χωριού Γαλιά Δήμου Φαιστού, κοντά στο Μονόχωρο, και δυτικά του γηπέδου «Δόξα Γαλιάς», υπάρχει και σήμερα μια πολυσυζητημένη σπηλιά, η οποία είναι παράλληλα και ναός του Αγίου Γερασίμου!

Ο σπηλαιώδης αυτός ναός, το πιθανότερο όλων,  πρόκειται για ναό του  Αγίου Γερασίμου Κεφαλληνίας, και λιγότερο πιθανόν, να πρόκειται για άλλον τοπικό άγιο. 

Η λαϊκή  προφορική τοπική παράδοση, μας λέει ότι ο ίδιος ο Άγιος Γεράσιμος, μόνασε στην σπηλιά αυτή για δύο ολόκληρα χρόνια, (από το 1548, μέχρι το 1550).

Ήταν η εποχή που ο Άγιος είχε κατέβει στην Κρήτη, για να επισκεφθεί τα Ιεροσόλυμα, και κατά την επιστροφή του, ασκήτευσε τα δύο χρόνια αυτά στην εν λόγω σπηλιά, πριν ακόμα τον ανακηρύξουν σε Άγιο το 1622.

Ο Ναός Αγίου του Γερασίμου στο Αρώνι Κυδωνίας Κρήτης

 

Το Ακρωτήρι Χανίων έχει την μεγαλύτερη πυκνότητα σε ναούς κάθε εποχής από όλα τα άλλα τμήματα του νομού Χανίων. Πολλοί από αυτούς τους ναούς είναι σήμερα πολύ γνωστοί και τους επισκέπτεται πλήθος κόσμου λόγω της ιστορίας, αλλά και της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής που έχουν. Κάποιοι άλλοι είναι λιγότερο γνωστοί ή και παντελώς άγνωστοι. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έχουν την δική τους, σημαντική ιστορία πολλές φορές μάλιστα, άγνωστη.

Το άγνωστο σπήλαιο που ασκήτεψε ο Αγιος Γεράσιμος στα Χανιά

 

Δύο χιλιόμετρα νοτίως του χωριού Μόδι πάνω από τον Πλατανιά  Χανίων βρίσκεται ο σπηλαιώδης ναός του Αγίου Γεράσιμου. Στο σημείο που βρίσκεται το όμορφο αυτό σπήλαιο που φιλοξενεί το ναό του Άγιου Γεράσιμου μας οδηγεί χωματόδρομος που ξεκινάει μέσα από το Μόδι και σε όλη την διαδρομή υπάρχουν ενημερωτικές πινακίδες.

Το σπήλαιο βρίσκεται στην πλαγιά ενός λόφου που είναι καλυμμένος από ένα αρχαίο ελαιώνα. 

Κυριακή του Πάσχα: Ευαγγέλιο της νίκης κατά του θανάτου (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

 

Όσοι παγώνουν από τ’ αγιάζι μαζεύονται γύρω από τη φωτιά, για να νιώσουν τη θαλπωρή της. Όσοι λιμοκτονούν πλησιάζουν στο τραπέζι, για να κορέσουν την πείνα τους. Εκείνοι που τράβηξαν πολλά όσο κρατούσε η μακρά νύχτα, χαίρονται με την ανατολή του ήλιου, με το φως. Αυτοί που εξαντλήθηκαν σε μάχες σκληρές και φονικές, χαίρονται πολύ όταν απολαμβάνουν μιαν ανέλπιστη νίκη.
Εσύ, Κύριε, με την Ανάστασή Σου, έγινες τα πάντα σε όλους τους ανθρώπους! Ένδοξε Κύριε! Μ’ ένα Σου δώρο, γέμισες τ’ άδεια χέρια που απλώνονταν προς τον ουρανό! Χαίρετε ουρανοί, χαίρε η γη! Χαίρετε ουρανοί, όπως χαίρεται η μάνα που ταΐζει τα πεινασμένα παιδιά της. Χαίρε γη, όπως χαίρονται τα παιδιά όταν δέχονται το τάισμα από τα χέρια της μάνας τους!

Χειροτονία διακονισσῶν

 

Ἄλλοτε δειλά καί ἄλλοτε πιό θαρρετά ἀπό συγκεκριμένους ἐκκλησιαστικούς παράγοντες ἐπανέρχεται "ἄνωθεν" τό θέμα "τῶν διακονισσῶν" στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.

Κυριότερος προπαγανδιστής τῆς παραπάνω πρότασης εἶναι ὁ ὁμότιμος καθηγητής τῆς θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. Εὐάγγελος Θεοδώρου, ὁ ὁποῖος ἐπί τριάντα περίπου χρόνια μέ τίς σχετικές μελέτες του προσπαθεῖ νά πείσει τούς Σεβασμιωτάτους Ἱεράρχες τῆς ἀνά τήν οἰκουμένη Ὀρθοδοξίας νά προβοῦν χωρίς ἀναστολές σέ χειροτονίες διακονισσῶν.

Η εντονότατη παρουσία του οσίου Γεωργίου στο μοναστήρι του

Μία κυρία από τις Σέρρες, αρκετούς μήνες μετά την αγιοκατάταξη του οσίου Γεωργίου, πήγε με τον σύζυγό της και μία φίλη της στο μοναστήρι για προσκύνημα. Προσκύνησαν τον τάφο, τη λάρνακα και την τιμία κάρα του. Ο σύζυγος όμως απουσίαζε την ώρα που ήλθε η κάρα στο ναό και όταν στην επιστροφή, κατά τη συζήτηση το πληροφορήθηκε, λυπήθηκε. Συμφώνησαν να πάνε σύντομα να προσκυνήσει και ο σύζυγος την αγία κάρα.

Εν τω μεταξύ προέκυψαν σοβαρά προβλήματα υγείας στον σύζυγο. Πήγαν πάλι στο μοναστήρι. Αφού προσκύνησαν τον τάφο και τη λάρνακα, στάθηκαν μπροστά στην αγία κάρα. Ο σύζυγος γονάτισε μπροστά της και παρακαλούσε τον όσιο για τα προβλήματα της υγείας του. Παρατηρούσε για αρκετή ώρα τον σταυρό που έχει σχηματισθεί στην κάρα. Ξαφνικά άρχισε να κλαίει με λυγμούς και στη συνέχεια να λέει: «Είδα τον άγιο, είδα τον άγιο…».

Ώρες, Απόδειπνο & Μεσονυκτικό Διακαινησίμου

 

ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ 

᾽Από τῆς σήμερον μέχρι τοῦ Σαββάτου τῆς Διακαινησίμου, ὡς καί τῇ ἡμέρᾳ τῆς ᾽Αποδόσεως, ἀντί τῆς πρό τοῦ ῾Εσπερινοῦ Θ´ ῞Ωρας, τῶν ῾Ωρῶν τοῦ ᾽Αποδείπνου καί τοῦ Μεσονυκτικοῦ, ἀναγινώσκεται ἡ διατεταγμένη ἐναρκτήριος ᾽Ακολουθία ὡς ἑξῆς:

Γιατί ο αναστάσιμος όρθρος και η πασχαλινή λειτουργία ψάλλονται σε τόσο γρήγορο ρυθμό; Μήπως δεν είναι σωστό ή ασέβεια;

Η μία θέση  λέει ότι υπάρχη ένα φαινόμενο που έχει λάβει μεγάλη έκταση, ως νόσος λοιμική...( εδώ) 

Ο αντίλογος

Είναι παλιά πρακτική της Εκκλησίας (ίδε διατάξεις Τριωδίου, Οδοιπορικό Αιθεριας κ.α.) να συντομεύει ακολουθίες για τον κόπο των ημερών και των πολλών αγρυπνιών. Ειδικά η Θεία Λειτουργία είναι από μόνη της και πάντα σύντομη και σε διαλογικό ύφος πλην ενίων μουσικών κομματιών και όχι τόσο μουσικώτατη και μακρόσυρτη όσο την καταντήσαμε. Πολύ λογικά λοιπόν την νύχτα της Ανάστασης είναι όλα πολύ σύντομα και τελειώνουμε νωρίτερα. Αν συνυπολογίσουμε μάλιστα ότι οι Χριστιανοί ταλαιπωρούνται από την καθημερινή προσέλευση και τις πυκνές ακολουθίες. Και μάλιστα έχει Χριστιανούς οι οποίοι δεν αφίστανται από τον ναό και την λατρεία από το βράδυ της Τυρινής!

Φαινόμενο που έχει λάβει δυστυχώς μεγάλη έκταση, ως νόσος λοιμική

 

Γράφει ο Φώτιος Μιχαήλ

Ἐρώτημα γιά νά προβληματισθοῦμε:

Καλοί μου ἀδελφοί, γιατί σέ πολλούς ἱερούς ναούς κατά τήν Πασχαλιάτικη Παννυχίδα γίνεται ἕνας ἀγῶνας δρόμου ταχυτήτων (ψαλίδισμα ἀκολουθίας, γρήγορες κινήσεις, ἀσθμαίνοντες ἱερεῖς καί ἱεροψάλτες);

Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος, Ειρήνη και οι συν αυτοίς

 

Βιογραφία

Ὡς φῶς ἡμῖν ὤφθησαν Ραφαὴλ μέγα
Ὁμοῦ καὶ Νικόλαος οἱ κεκρυμμένοι.
Εἰρήνη ἀθλήσασα σὺν τοῖς τοκεῦσι
Ἡμῖν ἤδη ἔγνωσται θαύμασι ξένοις.
Καρυῶν ἀθλήσαντες Μονῇ τῇ πάλαι
Τῆς ἄνω ἐπέβητε Μάρτυρες δόξῃς.

Οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη συγκαταλέγονται στη χορεία των Νεοφανών Αγίων και μάλιστα εκείνων που μαρτύρησαν σχεδόν αμέσως μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως. Σχετικά με τον βίο τους γνωρίζουμε λίγα πράγματα. Οι πρώτες πληροφορίες για την ύπαρξη των Αγίων ιστορούνται με θαυματουργικό και αποκαλυπτικό τρόπο από το έτος 1959 μ.Χ. Από μία ανασκαφή που έγινε στη Θερμή της Λέσβου, ανακαλύφθηκε ο τάφος ενός αγνώστου προσώπου, που όπως αποκαλύφθηκε σε συνεχή οράματα, ανήκε στον Άγιο Ιερομάρτυρα Ραφαήλ, ο οποίος μαρτύρησε μαζί με τον Άγιο Οσιομάρτυρα Νικόλαο και την Αγία Ειρήνη. Ο τάφος και το λείψανο του Αγίου Νικολάου ανακαλύφθηκε στις 13 Ιουνίου 1960 μ.Χ.

Ο Άγιος Ραφαήλ καταγόταν από τους Μύλους της Ιθάκης και γεννήθηκε το έτος 1410 μ.Χ. Το κοσμικό του όνομα ήταν Γεώργιος Λάσκαρης ή Λασκαρίδης και ο πατέρας του ονομαζόταν Διονύσιος. Πριν γίνει κληρικός είχε σταδιοδρομήσει στο βυζαντινό στρατό και έφθασε μάλιστα σε μεγάλο βαθμό. Σε ηλικία τριάντα πέντε ετών γνώρισε ένα ασκητικό και σεβάσμιο γέροντα, τον Ιωάννη, ο οποίος τον προσείλκυσε στην εν Χριστώ ζωή. Κάποια Χριστούγεννα ο γέροντας κατέβηκε από τον τόπο της ασκήσεώς του, για να εξομολογήσει και να κοινωνήσει τους στρατιώτες και κήρυξε τον λόγο του Θεού. Τότε ο αξιωματικός Γεώργιος, όταν ο γέροντας κατέβηκε πάλι τα Θεοφάνεια, αποχαιρέτισε τους στρατιώτες και τον ακολούθησε.