«Ο Άδης, φησίν, επικράνθη, συναστήσας σοι κάτω. Επικράνθη και γαρ κατηργήθη. Επικράνθη και γαρ ενεπαίχθη. Επικράνθη και γαρ ενεκρώθη. Επικράνθη και γαρ καθηρέθη. Επικράνθη και γαρ εδεσμεύθη. ¨ελαβε σώμα και Θεώ περιέτυχεν. Έλαβεν γην, και συνήντησεν ουρανώ. Έλαβε όπερ έβλεπε, και πέπτωκεν όθεν ουκ έβλεπε. Που σου, θάνατε, το κέντρον; Που σου, Άδη, το νείκος;
ΑΝΕΣΤΗ ΧΡΙΣΤΟΣ, και συ καταβέβλησαι.
ΑΝΕΣΤΗ ΧΡΙΣΤΟΣ, και πεπτώκασι δαίμονες.
ΑΝΕΣΤΗ ΧΡΙΣΤΟΣ, και ζωή πολιτεύεται.
ΑΝΕΣΤΗ ΧΡΙΣΤΟΣ, και νεκρός ουδείς επί μνήματος.
Χριστός
γαρ εγερθείς εκ νεκρών, απαρχή των κεκοιμημένων εγένετο.»
Πηγή: Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Αφιδνών
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου