του Γιώργου Θαλάσση
Μία ώρα πριν τα μεσάνυχτα και την έλευση της νέας χρονιάς οι πόρτες του νεκροταφείου στην μικρή πόλη Τάλκα της Χιλής ανοίγουν για να υποδεχτούν τους συγγενείς των κεκοιμημένων με συνοδεία κλασικής μουσικής και με φώτα που κάνουν την ατμόσφαιρα επιβλητική.
Σε αυτές τις στιγμές, που όλος ο κόσμος πανηγυρίζει για τον ερχομό ενός νέου έτους, 5000 άνθρωποι της μικρής αυτής πόλης προτιμάνε να ζήσουν προσευχόμενοι μαζί με τους πατέρες, μητέρες, αδέρφια και παιδιά που έφυγαν για τον Ουρανό πράττοντας κάτι το οποίο μπορεί να είναι ανατριχιαστικό για αυτούς που φοβούνται τον θάνατο και που νομίζουν ότι θα ζήσουν για πάντα στην Γη, αλλά που έχει νόημα και ουσία.
Μπορεί το "έθιμο" στην πόλη Τάλκα να χρονολογείται μόλις από το 1995, η αθάνατη όμως Ρωμιοσύνη μας το είχε δημιουργήσει προ πολλού σε κάποιες περιοχές της Πατρίδας μας στην παραμονή της Ανάστασης, (δες ΕΔΩ).
Τα νεκροταφεία, τα νοσοκομεία και όποιος τόπος έχει σχέση με το θάνατο, για το Χριστιανό πρέπει να θεωρείται αεροδρόμιο και πύλη προς τον Ουρανό.
Για εμάς δεν υπάρχει θάνατος. Είμαστε Αιώνιοι!
yiorgosthalassis.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου