Μα είναι τόσο απλό…
…ζεις σε μια κοινωνία ζούγκλα, μια κοινωνία κόλαση, που για πάνω από ένα αιώνα κυριαρχείται και καθοδηγείται από ένα τσούρμο ανεγκέφαλα και ηλίθια ανθρωποειδή, με νοημοσύνη λιγότερη κι από αυτή των σκουληκιών, σκουλήκια και οι ίδιοι, που αναζητούν παντού τρύπες να χώσουν την βρωμερή ανυπαρξία τους.
Ζεις στην κόλαση των άθλιων τραπεζιτών,
των διεφθαρμένων οικονομολόγων,
των διεφθαρμένων λογιστών της ζωής,
των διεφθαρμένων δικηγόρων,
των διεφθαρμένων επιχειρηματιών,
των διεφθαρμένων χρηματιστών και τζογαδόρων της ζωής,
των διεφθαρμένων διαφημιστών,
των διεφθαρμένων πολιτικών,
των διεφθαρμένων βιομηχάνων όπλων, ναρκωτικών, φαρμάκων, τροφίμων…ζωής…
Ζεις στην κόλαση των λίγων αυτών ηλιθίων κοντόφθαλμων που βλέπουν τη ζωή σαν μπίζνα και τίποτε άλλο.
Ζεις στην κόλαση που έφτιαξαν, συντηρούν και αναπαράγουν αυτά τα λιγοστά ανέραστα ανθρωπόμορφα τέρατα, με την ανοχή των υπόλοιπων φοβισμένων «προβάτων», που έχασαν το δρόμο τους διαμορφωμένα και χειραγωγημένα κατάλληλα για να οδηγούνται καθημερινά στα κάθε λογής σφαγεία των εξουσιαστών τους.
Ζεις στο σκηνικό- ζούγκλα που σου έστησαν αυτοί οι διεστραμμένοι σκηνοθέτες του ανάποδου, κι ο ρόλος που σου δώσανε είναι του τρομαγμένου θηρίου που για να επιβιώσει πρέπει να φάει τις σάρκες του διπλανού του πριν εκείνος φάει τις δικές σου…πρέπει να είσαι συνεχώς απασχολημένος και αποπροσανατολισμένος σε ότι σου σερβίρουν…κι έτσι ναευνουχίζεται η εφευρετικότητα, η δημιουργικότητα, η νοημοσύνη και η ελεύθερη φαντασία σου.
Όσο η συνείδησή σου θα αδειάζει από τα σκοτάδια της άγνοιας των ηλιθίων τόσο το φως θα δυναμώνει μέσα και ολόγυρά σου…
…γι αυτό κράτα γερά το χέρι του διπλανού που τα οράματά σας ανταμώσαν κι από το φως σας ανάψτε όσα σβηστά κεριά βρείτε στο πέρασμά σας.
Ο νέος κόσμος βρίσκεται ήδη μπροστά μας, δεν είναι ούτε όνειρο ούτε ουτοπία.
Σπύρος Αλεβιζόπουλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου