ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΥΡΙΝΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ στην εικόνα της Κρίσης.

“..O πύρινος αυτός ποταμός είναι εκείνος ο αρχαίος που “εκπορεύεται εξ Εδέμ ποτίζειν τον παράδεισον” (Γεν. β ́ 10). Είναι ο ποταμός της χάρης του Θεού που πότιζε τους αγίους του Θεού από την αρχή. Με μια λέξη, είναι το ξεχείλισμα της αγάπης του Θεού γιά τα πλάσματά Του. Η αγάπη είναι φωτιά. Όποιος αγαπάει το γνωρίζει αυτό. Ο Θεός είναι Αγάπη. Επομένως, ο Θεός είναι Φωτιά. Και η φωτιά καταναλώνει όλους εκείνους που δεν είναι οι ίδιοι φωτιά και κάνει λαμπερούς και φωτεινούς όλους εκείνους που είναι οι ίδιοι φωτιά (παράβ. Εβρ. ιβ ́ 29).Πολλές  φορές  ο  Θεός  εμφανίστηκε  σαν  φωτιά:  στον  Αβραάμ,  στό  Μωυσή  στη φλεγόμενη βάτο, στό λαό του Ισραήλ, δείχνοντάς τους στην έρημο το δρόμο, σαν μια πύρινη στήλη τη νύχτα και σαν φωτεινή νεφέλη την ημέρα, όταν κάλυπτε τη σκηνή του μαρτυρίου με τη δόξα Του (Έξοδος, μ ́ 28,32), και όταν έβρεχε φωτιά στην κορυφή του όρους Σινά. Ο Θεός αποκαλύφθηκε σαν φωτιά στό όρος της Μεταμορφώσεως και είπε ότι ήρθε “βαλείν πύρ επί την γήν” (Λουκ. ιβ ́ 49), δηλαδή αγάπη, γιατί όπως λέει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος “η αγάπη είναι πηγή πυρός” (ομιλία λ ́ 18).

Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ - π. Δημητρίου Μπόκου

 

Ἡ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ θὰ εἶναι τὸ συγκλονιστικὸ ἐπιστέγασμα τῆς ἱστορίας τοῦ κόσμου, ἡ τελικὴ ἀποκατάσταση τῆς ὅλης δημιουργίας τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία μέχρι τὴ στιγμὴ ἐκείνη θὰ συστενάζει καὶ θὰ συνωδίνει μὲ τὸν ἐκπεσόντα στὴν ἁμαρτία ἄνθρωπο. Τὰ πρωτόγνωρα γεγονότα θὰ συγκλονίσουν τὴ σύμπασα κτίση, φυσικὴ καὶ πνευματική, ἀνθρώπους καὶ ἀγγέλους. Ἀκόμα «καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν (οἱ ἀγγελικὲς τάξεις) σαλευθήσονται». Τὰ γεγονότα αὐτὰ θὰ εἶναι ἡ ἀνάσταση τῶν νεκρῶν, ἡ ἀνακαίνιση τοῦ σύμπαντος, ἡ θριαμβευτικὴ παρουσία τοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ τελικὴ κρίση τῶν ἀνθρώπων (Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω).

Θα μπορούσε να ζήσει, αλλά επέλεξε τον θάνατο

 Κώστας Βενιζέλος

  Θα μπορούσε να παραδοθεί και να ζήσει. Θα μπορούσε, αλλά δεν το έκανε. Θα μπορούσε να ζήσει, αλλά τι ζωή θα ήταν άραγε όταν ο εχθρός θα τον παρουσίαζε ως το τρόπαιο «νίκης»; Όταν η ξεδοντιασμένη αυτοκρατορία ήθελε, δια της παράδοσης του, να διασύρει τον αγώνα; Ο Γρηγόρης Αυξεντίου από τη Λύση Αμμοχώστου, αντάρτης της ΕΟΚΑ, έμεινε μόνος στο περικυκλωμένο από τις βρετανικές  δυνάμεις κρησφύγετο.

 Έδιωξε  τους συντρόφους του. Είδε κατάματα το θάνατο και αποφάσισε να τον κερδίσει. Άδειασε όλες τις γεμιστήρες με τις σφαίρες, πολέμησε μέχρι τέλους. Στις 3 Μαρτίου 1957, στα βουνά του Μαχαιρά, σκοτώθηκε πολεμώντας.

Ὁ Γέροντας Ἰάκωβος συνομιλεῖ μὲ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Ρῶσο

 

Ὁ μακαριστὸς Γέροντας Ἰάκωβος Τσαλίκης διηγεῖται σὲ προσκυνητὲς στὴν ἱερὰ μονὴ Ὁσίου Δαβὶδ στὴν Εὔβοια τὴ θαυμαστὴ συνομιλία ποὺ εἶχε μὲ τὸν ὅσιο Ἰωάννη, ὅπου τὸν παρακαλεῖ νὰ μὴν γίνει πόλεμος, ἀλλὰ  ὁ Ὅσιος Ἰωάννης  τοῦ ἐπαναλαμβάνει ὅτι «πρέπει νὰ γίνει πόλεμος γιατὶ ὁ κόσμος γέμισε μὲ πολλὴ ἁμαρτία, ἀπιστία καὶ ἀσέβεια».

ΠΗΓΗ

ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΚΕΙΜ Ο ΙΘΑΚΗΣΙΟΣ Ο ΠΑΠΟΥΛΑΚΗΣ

 

Στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας αναδείχτηκαν σπουδαίες εκκλησιαστικές προσωπικότητες, οι οποίες βοήθησαν το υπόδουλο Γένος μας να κρατήσει την πίστη του στον αληθινό Τριαδικό Θεό και την εθνική του ταυτότητα. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Ιωακείμ ο Ιθακήσιος, ο αποκαλούμενος Παπουλάκης.

Γεννήθηκε στο μικρό χωριό Καλύβια του τότε δήμου Πολυκτορίων Ιθάκης, στα 1786 και το βαφτιστικό του όνομα ήταν Ιωάννης. Πατέρας του ήταν ο Άγγελος Πατρίκιος, ιθακήσιος πλοίαρχος, και η μητέρα του η Αγνή από την Πρέβεζα. Ήταν ευσεβείς άνθρωποι, με ορθόδοξο φρόνημα. Λίγο μετά τη γέννησή του, η μητέρα του πέθανε και ο πατέρας του έκαμε δεύτερο γάμο.

Γέρων Γεώργιος: ΣΕ ΠΟΙΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ...

 

Ομιλία του Γέροντα Γεωργίου από την Κυριακή ΙΕ’ Ματθαίου (4-2-2024).

Σχολιάζοντας την Ευαγγελική περικοπή της ημέρας και την πρώτη εντολή “ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου. αὕτη πρώτη ἐντολή”, ο Γέροντας Γεώργιος μίλησε για την αγάπη και τη δικαιοσύνη του Θεού,  ως νομοθέτη αλλά και για τον άνομο διάβολο.

«Θα αγωνιστώ και θα πεθάνω σαν Έλληνας αλλά ζωντανό δε θα με πιάσουν» Η άγνωστη ιστορία του Εθνομάρτυρα Γρηγόρη Αυξεντίου με εγγλέζο διεθνή παίκτη του ράγμπι

Η 3η Μαρτίου 1957 έχει καταγραφεί ως μία από τις ηρωικότερες στιγμές του σύγχρονου ελληνισμού και ο «Σταυραετός του Μαχαιρά» πέρασε στην αθανασία ως παράδειγμα προς μίμηση για τους νεότερους. «Στην εσχάτην ανάγκην θα αγωνιστώ και θα πεθάνω σαν Έλληνας, αλλά ζωντανόν δεν θα με πιάσουν», είχε πει ο υπαρχηγός του αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-59 διατρανώνοντας τη θέλησή του για την ελευθερία.

Η άνιση μάχη του Μαχαιρά της 3ης Μαρτίου 1957, όταν ο Γρηγόρης Αυξεντίου, βοηθούμενος στη δεύτερη φάση της σύγκρουσης από τον Αυγουστή Ευσταθίου, αντιμετώπισε δεκάδες άνδρες του βρετανικού Στρατού, κρύβει και μια ενδιαφέρουσα πτυχή της ιστορίας του αθλητισμού, αλλά και την ιστορία δύο ανθρώπων με αρκετά κοινά στη ζωή τους, που βρέθηκαν σε διαφορετικά στρατόπεδα.

Οι άυλες παρουσίες γύρω από τους ετοιμοθάνατους λίγο πριν την έξοδο της ψυχής

Το αληθινό γεγονός πού καταγράφουμε έγινε γύρω στο 1940, πριν από την έναρξη του πολέμου.

Ένας ιερεύς ο παπα- Θεόδωρος κλήθηκε για να κοινωνήσει δύο χριστιανούς ετοιμοθάνατους. Έναν πλούσιο, σκληρό και φιλάργυρο και μια ενάρετη χήρα, πού μεγάλωσε μόνη της, με τιμιότητα και σωφροσύνη, σκληρό αγώνα και φτώχεια πολλή, εκείνα τα χρόνια, οκτώ παιδιά!

Τι δύναμη έχει ο Αγιασμός που γίνεται στα σπίτια;

Γνωρίζουμε ότι ο κόσμος προστατεύεται από τον άγγελο του Χριστού, όπως και κάθε χώρα, πόλη ή χωριό. Καθαγιάζοντας το διαμέρισμα ή το σπίτι, ο ιερέας καλεί το Άγιο Πνεύμα μέσω των προσευχών του και διώχνει τα κακά πνεύματα από ένα δωμάτιο. Είναι αγιασμένο, αφιερωμένο στον Θεό και τελεί υπό την προστασία του αγγέλου της αντίστοιχης τοποθεσίας. Ο άγγελος προστατεύει το σπίτι με την προϋπόθεση ότι κάποιος ζει εκεί κανονικά, σύμφωνα με τη χριστιανική ηθική.

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ: Ἡ δυσωδία τῆς κολάσεως στά βλάσφημα αἰσχρουργήματα τῆς ψευδοτέχνης μέ τή χορηγία τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Θέσπιδος 11  ΜΑΡΟΥΣΙ

ΤΗΛ. 210 8025211 estiapm@gmail.com

Ἀπό τή στιγμή πού καταργήθηκαν μέ τό Ν. 4619/2019 οἱ ποινικές διατάξεις γιά τήν κακόβουλη βλασφημία καί τήν καθύβριση θρησκεύματος, ξεσάλωσαν κάποιοι «καλλιτέχνες», βγάζοντας τήν ἐσωτερική δυσωδία τους ἐναντίον ἱερῶν προσώπων τῆς χριστιανοσύνης, σέ μία προσπάθεια νά προκαλέσουν τό ἐνδιαφέρον, ἀφοῦ δέν τό προκαλοῦν μέ τό ἀνύπαρκτο ταλέντο τους.