H Μεγάλη Πυραμίδα έχει κρυφές πόρτες!

Πριν από 19 χρόνια, το 1994, ο γερμανός μηχανικός ρούντολφ γκαντενμπρινκ είχε καταφέρει να αναστατώσει τους αρχαιολογικούς κύκλους χάρη σε μια ανακάλυψη που είχε κάνει μέσα στην μεγάλη πυραμίδα!!!!

Σε μια προσπάθεια να βελτιώσει τον εξαερισμό στο εσωτερικό της, είχε στείλει ένα τηλεκατευθυνόμενο ρομπότ στον νότιο «αεραγωγό» που βρίσκετε στο θάλαμο της Βασίλισσας και ανακάλυψε σε αυτόν μια πόρτα. Το μικρό ερπυστριοφόρο ρομπότ, το οποίο έφερε μια κάμερα διέσχισε περίπου 65 μέτρα στον αεραγωγό(διατομή 20 επί 20 εκατοστά)έως ότου η πορεία του ανακόπηκε από μια πλάκα, στο μέσω της οποίας υπήρχαν δυο χερούλια.

Οι ειδικοί είχαν τότε μιλήσει για την πιθανότητα να κρύβεται κάποιος θάλαμος πίσω από την πόρτα, εφόσον στην πραγματικότητα ο «αεραγωγός » δεν φαίνεται να φθάνει έως την επιφάνεια της πυραμίδας.
Η ανακάλυψη αυτή είχε εξάψει τη φαντασία των αρχαιολόγων αλλά και πολλών ερευνητών αρχαίων μυστήριων, οι οποίοι υπέθεσαν την ύπαρξη κρυμμένων θησαυρών, πάπυρων η άλλων αντικειμένων, που να έριχναν φως στο μυστήριο της Μεγάλης πυραμίδας.
Παρά την έξαψη που δημιουργήθηκε, το επόμενο κεφάλαιο αυτής της ιστορίας αλλά όχι το τελευταίο, γράφτηκε πριν από μερικές εβδομάδες, στα μέσα του Σεπτέμβρη, και μάλιστα παρουσία του τηλεοπτικού δικτύου National Geographic, το οποίο μετέδωσε ζωντανά την νέα προσπάθεια ερευνάς του αεραγωγού.

Η ΚΑΡΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ

Ο Απόστολος Φίλιππος καταγόταν από την Βησθαϊδά της Γαλιλαίας, από όπου καταγόταν ο Ανδρέας και ο Πέτρος, ίσως και ο Βαρθολομαίος (Ιωάν.1, 44). Το όνομά του είναι ελληνικό και σημαίνει τον φίλο των ίππων. Αυτό υποδηλώνει ότι ήταν ελληνιστής, δηλαδή Ιουδαίος εξελληνισμένος.
Όπως είναι γνωστό η περιοχή της Γαλιλαίας ονομαζόταν «Γαλιλαία των Εθνών», διότι είχε εξελληνισθεί σε σημείο τέτοιο που οι υπόλοιποι Ιουδαίοι κατηγορούσαν τους κατοίκους αυτής της περιοχής για έκπτωση από την ορθοδοξία του Ιουδαϊσμού. Για κάποιους άλλους ο Φίλιππος ήταν Έλληνας προσήλυτος στον Ιουδαϊσμό. Αν αυτός ο ισχυρισμός είναι πραγματικός η σημασία είναι μεγάλη. Ο Φίλιππος είναι ο εκπρόσωπος του εθνισμού στη χορεία των μαθητών του Κυρίου!

To 2011 ο ιταλός διευθυντής των ανασκαφών της Ιεράπολης (Τουρκία) Francesco D’Andria
έφερε στο φως τάφο του 1ου μχ αιώνα που, όπως υποστήριξε με πειστικότητα, ήταν ο τάφος
του Αποστόλου Φιλίππου. Ο τάφος δεν βρέθηκε στο οκταγωνικό μαρτύριο πάνω στο λόφο,
όπως αναμενόταν, αλλά σε μια εκκλησία σαράντα περίπου μέτρα μακριά.
Η πρωτοχριστιανική εκκλησία χτίστηκε τον 4ο ή 5ο αιώνα γύρω από τον τάφο,
ενώ το κοντινό μαρτύριο χτίστηκε την ίδια περίπου εποχή, πιθανόν στις αρχές του 5ου αιώνα.
Και τα δύο κτήρια ήταν σημαντικά χριστιανικά προσκυνήματα κατά τη βυζαντινή εποχή.

Ο φύλακας της εικόνας της Παναγίας.(Αληθινή ιστορία)!

O γέρο Χαραλάμπης έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του με την νοσταλγία της χαμένης του πατρίδας.Σκεφτόταν συνέχεια το όμορφο χωριό του κοντά στην Προύσα και τα μάτια του βούρκωναν.Μ’αυτόν τον καημό έφυγε για την ζωή.

Συχνά έπαιρνε στην αγκαλιά του τον εγγονό του τον Μπάμπη, και του μιλούσε για το χωριό του. Του περιέγραφε πως ήταν η εκκλησία, το σχολείο που έμαθε τα πρώτα του γράμματα, την πλατεία που έπαιζε. Με μεγάλη λεπτομέρεια του περιέγραφε το σπίτι που γεννήθηκε, παντρεύθηκε, απέκτησε τα παιδιά του. Ο Μπάμπης μεγάλωσε και σπούδασε στην Αθήνα. Πάντα όμως θυμόταν τον παππού του….. Και όταν κάποια μέρα πληροφορήθηκε πως ένα ταξιδιωτικό πρακτορείο είχε οργανώσει εκδρομή στα μέρη της Προύσας, θεώρησε χρέος του να επισκεφθεί αυτόν τον τόπο, στη μνήμη του παππού του.

«Η Ελλάδα ήταν, που έσωσε την ψυχή της ανθρωπότητας»!

Η Μάχη της Πίνδου (28 Οκτωβρίου-13 Νοεμβρίου 1940) υπήρξε, μαζί με την Μάχη Ελαίας - Καλαμά, μια από τις πιο αποφασιστικές ένοπλες συμπλοκές των πρώτων ημερών του Ελληνοϊταλικού πολέμου (1940-1941) που απέκοψαν την ιταλική είσοδο στο ελληνικό έδαφος. 

Οι ελληνικές δυνάμεις που υπερασπίζονταν τον τομέα της Πίνδου ήταν το Απόσπασμα Πίνδου, υπό τον συνταγματάρχη Κωνσταντίνο Δαβάκη, που αριθμούσε 2.000 και με αποστολή να αμυνθεί στην γραμμή: όρος Σμόλικας-Μόλικας-Καστάνιανη-Κιάφα-Καταφύκι. Οι Ιταλοί παρέταξαν την 3η Μεραρχία αλπινιστών «Τζούλια», δύναμης 10.800 ανδρών. Αποστολή της ήταν να κινηθεί μέσω των ορεινών διαβάσεων προς το Μέτσοβο. 

Η τελευταία φράση ενός ήρωα Έλληνα πιλότου

Η φράση έχει γραφτεί από έναν ήρωα. Ήρωα αεροπόρο, ο οποίος εκτελέστηκε το 1943 μπροστά σ΄ ένα τοίχο της Καισαριανής,μαζί με συναγωνιστές του. 

Ο αντιστασιακός αξιωματικός της Πολεμικής μας Αεροπορίας Κώστας Περρίκος αγωνίστηκε εναντίον του φασισμού και των συνεργατών του, εντός της χώρας. Τον Σεπτέμβριο του 1942 μαζί ο Περρικός μαζί με άλλους συναγωνιστές του ανατίναξαν την ΕΣΠΟ [ Εθνικοσοσιαλιστική οργάνωση συνεργαζομένη με τα SS τον Σεπτέμβρη του 1942. Που να φαντάζονταν ότι όλα αυτά σήμερα κάποιοι κάνουν ότι τα ΄χουν ξεχάσει και απαιτούν απ΄ όλους μας να τα ξεχάσουμε όλοι μας!

Ο Κ. Περρίκος και οι συντροφοί του εκτελέστηκαν στην Καισαριανή το 1943. Η τελευταία παράγραφος στο σημειώμά του είναι συγκλονιστική.

 

Η μνήμη του τιμήθηκε με επιμνημόσυνη δέηση για τους δολοφονηθέντες από τα γερμανικά εκτελεστικά αποσπάσματα, στελεχών της ΠΕΑΝ.
 
Μίλησαν εκπρόσωποι των Χιακων Οργανώσεων [ο Κ. Περρίκος κατηγετο από τη Χιο ], ο Αντισμήναρχος [Ι] Παντελής  Βατάκης , ως κεντρικός ομιλητής και ,ο Καθηγητής Βασίλης Φίλιας, ο οποίος ως νεαρός μαθητής τότε ηταν  εκ των βασικών μελών της Ιεράς Ταξιαρχίας οργάνωσης συνδεδεμένης με την ΠΕΑΝ και η οποία δραστηριοποιήθηκε στον μαθητικό χωρο, κυρίως μετά την εκτέλεση των παραπάνω ηρωικών στελεχών της ΠΕΑΝ.
 

Πως κερδίσαμε τους Ιταλούς το 40; Ποια ήταν τα όπλα του Ελληνικού Στρατού.

Η νίκη των Ελλήνων εναντίον των Ιταλών το 1940 χαρακτηρίζεται από πολλούς ως ένα θαύμα. Τα θαύματα βέβαια έχουν συνήθως την εξήγησή τους. Στο προκειμένη περίπτωση το ηθικό των Ελληνών μαχητών ,ο πραγματικός πατριωτισμός και η αίσθηση ότι εκείνος ο πόλεμος ήταν ένας ακόμη πόλεμος εθνικής επιβίωσης αποτελούν μερικες από τις ερμηνείες του “θαύματος”. Ο άνθρωπος παίζει πάντα τον πρωταγωνστικό ρόλο.

Δεν θα παραγνωρίσουμε όμως ότι πριν από τον πόλεμο είχε γίνει μια αρκετά σοβαρή προσπάθεια συμμαζέματος των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και εξοπλισμού τους τουλάχιστον με τα απαραίτητα όπλα που απαιτούσε μια πολεμική σύγκρουση. 

Ποια ήταν λοιπόν τα όπλα που είχε τότε ο Ελληνικό Στρατός;

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΓΕΣ:

ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

Στο μέτωπο, σ' όλη τη γραμμή, από τη γαλανή θάλασσα του Ιονίου μέχρι ψηλά τις παγωμένες Πρέσπες, ο Ελληνικός στρατός άρχιζε να βλέπει παντού το ίδιο όραμα: Έβλεπε τις νύχτες μια γυναικεία μορφή να προβαδίζει ψηλόλιγνη, αλαφροπερπάτητη, με την καλύπτρα της αναριγμένη από το κεφάλι στους ώμους. Την αναγνώριζε, την ήξερε από παλιά, του την είχαν τραγουδήσει όταν ήταν μωρό κι ονειρευόταν στην κούνια. Ήταν η μάνα η μεγαλόψυχη στον πόνο και στην δόξα, η λαβωμένη της Τήνου, η υπέρμαχος Στρατηγός.

Γράμμα από τη Μόροβα

Ο Τάσος Ρηγόπουλος, στρατευμένος στην Αλβανία το 1940, έστειλε από το μέτωπο το παρακάτω γράμμα στον αδελφό του.

«Αδελφέ μου Νίκο.

Σου γράφω από μια αετοφωλιά, τετρακόσια μέτρα ψηλότερη από την κορυφή της Πάρνηθας. Η φύση τριγύρω είναι πάλλευκη. Σκοπός μου όμως δεν είναι να σου περιγράψω τα θέλγητρα μιας χιονισμένης Μόροβας με όλο το άγριο μεγαλείο της. Σκοπός μου είναι να σου μεταδώσω αυτό που έζησα, που το είδα με τα μάτια μου και που φοβάμαι μήπως, ακούγοντάς το από άλλους, δεν το πιστέψεις.

ΠΟΙΑ ΩΡΑ ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΜΕ ΑΓΓΕΛΟΥΣ.. ( Γερόντισσα Λαμπρινή )

Στην θεία Λειτουργία και όταν κοινωνούσε είχε εμπειρίες και κάποιες από αυτές τις εκμυστηρεύτηκε ως έξης: «Όλα αυτά που προσφέρουμε στην Προσκομιδή, κρασιά, κεριά και τα ονόματα, τα παίρνουν Άγγελοι και τα πηγαίνουν απάνω. Μια φορά είχα πάει στην αγία Αικατερίνη.

Είχαν μνήμη (εορτή αγίου) εκεί και έδωκα το χαρτάκι μου με τα ονόματα. Το πρωΐ υστέρα πού είχε τελειώσει η Λειτουργία, είδα κατά γης το χαρτάκι στο Ιερό μπροστά. Στενοχωρήθηκα και είπα: «Αχ, Θεέ μου, αγία Αικατερίνη, ήρθα εδώ και δεν διαβάστηκαν τα ονόματά μου».

Τη νύχτα στον ύπνο μου ήρθε μία νέα ωραία (αγία Αικατερίνη) και μου είπε: «Φοβήθηκες, παιδί μου, μήπως δεν διαβάστηκαν τα ονόματα; Τα διάβασα εγώ, ας μην τα διάβασε ο παπάς».

Στα χέρια της κρατούσε ένα χαρτί. Μου το έδειξε. Είδα ότι ήταν το χαρτί πού είχα γράψει τα ονόματα και το είχα δώσει στον παπά για να τα μνημονεύσει στην Προσκομιδή.

«Όταν ξεκινά το πρωί η Λειτουργία μας, εκεί όλα είναι πολύ ωραία.

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΘΥΓΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΙΑΕΙΡΟΥ ΚΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΑΙΜΟΡΡΟΟΥΣΗΣ ΓΥΝΑΙΚΟΣ (Λουκ. 8,41-56)

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΘΥΓΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΙΑΕΙΡΟΥ

ΚΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΑΙΜΟΡΡΟΟΥΣΗΣ ΓΥΝΑΙΚΟΣ

(Λουκ. 8,41-56)

Μιχαήλ Χούλη, Θεολόγου

Αμέσως μετά τη θεραπεία από τον Ιησού του δαιμονισμένου Γαδαρηνού, που φανερώνει ότι και οι δυνάμεις του σκότους είναι υπό τον έλεγχό Του, στη σημερινή ευαγγελική περικοπή δωρίζει εκ νέου τη ζωή στη θυγατέρα του αρχισυνάγωγου Ιαείρου, αλλά και θεραπεύει χρονίως αιμορροούσα γυναίκα, αποκαλύπτοντας ότι είναι επίσης χορηγός της ζωής και μοναδικός ιατρός ψυχών και σωμάτων.

Ο άρχοντας Ιάειρος λοιπόν, που το όνομά του μεταφράζεται στα ελληνικά ως Φωτεινός, φωτίστηκε πραγματικά, και αφού πλησίασε προσκύνησε τον Χριστό ταπεινά και δημόσια, αναγνωρίζοντας Αυτόν ως απεσταλμένο του Θεού. Ο Ιησούς δεν αρνήθηκε την προσκύνηση –ενώ αργότερα ο Πέτρος θα αρνηθεί να τον προσκυνήσει ο εκατόνταρχος Κορνήλιος (Πράξ. 10,25-26) και ο άγγελος θα αρνηθεί να τον προσκυνήσει ο Ιωάννης, λέγοντάς του: «Τον Θεό να προσκυνήσεις» (Αποκ. 19,10). Έμμεσα εξάγεται έτσι ότι ο Ιησούς υπήρξε και είναι Θεάνθρωπος, αφού μόνο το Θεό επιτρέπεται να προσκυνά κανείς λατρευτικά. Ο Ιάειρος παρακάλεσε τον Ιησού να έρθει στο σπίτι του και να θεραπεύσει την μονάκριβη δωδεκαετή κόρη του, που βρισκόταν στα τελευταία της. Δεν είχε βέβαια τόση πίστη όσο ο Ρωμαίος εκατόνταρχος, που θεώρησε ότι και από μακριά μπορεί ο Ιησούς να θεραπεύσει τον ετοιμοθάνατο δούλο του (Λουκ. 7,7), αλλά δεν έπαυε ο Κύριος να αναζητεί ευκαιρίες για να τονώσει την ασθενική πίστη των ανθρώπων και δεν αρνήθηκε ποτέ αίτημα ταπεινού και πληγέντος από συμφορά ικέτη.

1940-41: Ελλάδα, η Πρώτη Νίκη | Greece, the First Victory

1940-41: Ελλάδα, η Πρώτη Νίκη | Greece, the First Victory

Αφιέρωμα από το National Geographic, English Subtitles

Ένα από τα καλυτέρα ντοκιμαντέρ που γυρίστηκαν για το έπος του 1940-41! Εξιστορεί με αμερόληπτο τρόπο τον ελληνοιταλικό και ελληνογερμανικό πόλεμο καθώς και τη μάχη της Κρήτης. 

Παρουσιάζει τις μάχες και τα κατορθώματα του ελληνικού στρατού και αναδεικνύει το μεγαλείο της Ελληνικής ψυχής και την συμβολή της Ελλάδος στη λυτρωτική για την ανθρωπότητα έκβαση του 2ου παγκοσμίου πολέμου!

http://www.youtube.com/watch?v=EFwR9-KOFp8