Καμπαναριό του 15ου αιώνα στην Κεφαλονιά

Καμπαναριό του 15ου αιώνα στην Κεφαλονιά
Αγαπητοί επισκέπτες καλώς ήλθατε.
Μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας, να αποστέλλετε και να μοιράζεστε κρίσεις, σχόλια, απόψεις, στην ηλεκτρονική διεύθυνση :
amalgamaparamythias@gmail.com

Με εκτίμηση,
Η Ομάδα Διαχείρισης


Τετάρτη 1 Απριλίου 2026

Η παρουσία τής Ρωμηοσύνης στο σύγχρονο γίγνεσθαι

 











Η παρουσία της Ρωμηοσύνης στο σύγχρονο γίγνεσθαι καθορίζεται από τα πνευματικά συστατικά στοιχεία της: Την Ελληνική παιδεία και πολιτιστική συνέχεια. Την Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη και παράδοση. Το βυζαντινορωμαϊκό Δίκαιο. Την αίσθηση ότι «η Ρωμανία κι αν πέρασε ανθεί και φέρει κι άλλο», όπως τραγουδά ο Ποντιακός θρήνος για την Άλωση. Την πεποίθηση ότι «η Ρωμηοσύνη εν να χαθή όντας ο κόσμος λείψη», όπως είναι τα λόγια του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού, τα οποία κατέγραψε με ποιητική χάρη ο Κύπριος βάρδος Βασίλης Μιχαηλίδης. Την παρακαταθήκη του Αγίου Αυτοκράτορος της Νικαίας Ιωάννου Γ΄ Βατάτζη, ο οποίος γράφει προς τον Πάπα Νικόλαο Θ΄ το 1250 ότι ο τίτλος του είναι βασιλεύς Ρωμαίων, αλλά γνωρίζει την καταγωγή του από το ελληνικόν γένος, από το οποίο διεδόθη η σοφία σε όλον τον κόσμο και στο οποίο δια του Μεγάλου Κωνσταντίνου πέρασε η κληρονομιά του κράτους των Ρωμαίων*. Την συγκινητική υπόμνηση του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου προς τους τελευταίους υπερασπιστές της Βασιλεύουσας ότι «είμασθε απόγονοι Ελλήνων και Ρωμαίων», γι’ αυτό πρέπει να αγωνισθούμε για την Πίστη, την Πατρίδα και τους συγγενείς μας. Και την επίκαιρη υπογράμμιση του μακαριστού π. Ιωάννου Ρωμανίδη ότι ο Ρωμηός κάνει κατά καιρούς συμμαχίες για το συμφέρον του Έθνους, αλλά δεν γίνεται δούλος των συμμάχων, ούτε πιστεύει στην συγχώνευση των πολιτισμών.

Η παρουσία της Ρωμηοσύνης ανιχνεύεται και πρέπει να γίνει ακόμη πιο δυναμική στους εξής τομείς:

Συλλεκτικό. Μητροπολίτης «ομολογεί» την σύμπραξη διοικούσας Εκκλησίας – Πολιτείας στον αποδεκατισμό των Ελλήνων με τα m-RNA δηλητήρια


σ.σ. Τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων; Το προδοτικό πολιτικό σύστημα στέκεται ακόμη όρθιο, επηρεάζει και πληγώνει τον Ελληνικό λαό με την εργαλειοποίηση της εκκοσμικευμένης και πνευματικά τυφλωμένης, θεραπαινίδος διοικούσης Εκκλησίας. Τα ψευτοεμβόλια είναι μόνο ένα παράδειγμα. Bιώνουμε απανωτές ηθικές και εθνικές ήττες. Οι σχέσεις Εκκλησίας – Πολιτείας βρίσκονται σε προχωρημένη σήψη και χρειάζονται σοβαρό χειρουργείο και θεραπεία. ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ να πληρώνει άλλο ο Ελληνικός λαός τούτη την αρρωστημένη σχέση και συνεργασία.

ΑΟΜΜΑΤΟΣ ΟΔΗΓΕΙ ΑΟΜΜΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΦΕΛΕΙΣ

(+) Μητροπολίτης Καστορίας Σεραφείμ. Χαιρετισμοί εις την Υπεραγία Θεοτόκο

 

Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΥΡΙΩΤΙΣΣΑΣ ή ΠΟΡΦΥΡΑΣ


Απέραντη η αγάπη και απέραντος ο σεβασμός του μακαριστού ιεράρχη για το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου. 

«Η Παναγία είναι η μάνα μας, η παρηγοριά μας, η ελπίδα μας. Στην αγκαλιά της βρίσκουμε γαλήνη και λιμάνι σωτηρίας», έλεγε χαρακτηριστικά. «Μαζὶ μὲ τὸν Ἀρχάγγελο Γαβριήλ, μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Δαμασκηνό, μαζὶ μὲ τὴν χορεία τῶν Ἁγίων Πατέρων, χαιρετίζουμε καὶ ἐμεῖς «οἱ πηλινόγλωσσοι», δηλαδή ἐμεῖς πού ἔχουμε πύλινη γλῶσσα, τὴν φωτοφόρο μητέρα μας, τὴν δική μας μητέρα, μὲ τὸν ἴδιο χαιρετισμό:

«Χαῖρε κεχαριτωμένη ὁ Κύριος μετά Σου, χαῖρε μητέρα τῆς ζωῆς, εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου».

Τρίτη 31 Μαρτίου 2026

Ὁ μνημονεύων τόν πάπα, γίνεται παπικός

 

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΝ ΕΡΓΩΝ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥ

Τοῦ κ. Nicoló Ghigi, ὑποψ. διδάκτορος, Scienze dell’ Antichitá, Πανεπιστήμιον Ca Foscari, Venezia

  Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς μελέτης μας ἐπὶ τῶν ἔργων τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ κατὰ τῆς ψευδο-συνόδου τῆς Φλωρεντίας, εἴχαμε τὴν εὐκαιρία νὰ ἐξετάσωμε ἐπιμελῶς τὸ χειρόγραφο ὑπ’ ἀριθμὸν 256 τῆς ἐν Μονάχῳ Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης τῆς Βαυαρίας. Ὁ κῶδιξ αὐτὸς ἀντεγράφη γύρω στὸ 1445 ἀπὸ τέσσερις γραφεῖς εὑρισκομένους πολὺ κοντὰ στὸν Ἅγιο Μᾶρκο, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦταν καὶ ὁ τότε διάκονος καὶ ἱερομνήμων τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας Θεόδωρος Ἀγαλλιανός (ὁ μετέπειτα ἐπίσκοπος Μηδείας Θεοφάνης) [1], καὶ παραδίδει ἔργα ἐξαιρετικῶς πολύτιμα, ὅπως ἐπιστολὰς τοῦ ἁγίου Μάρκου πρὸς τοὺς φίλους του, προτρέποντάς τους νὰ μὴ μνημονεύουν ὅσους ἀποδέχθηκαν τὴν ἕνωσι μετὰ τῶν Λατίνων, ἢ τὸ πρωτότυπο τοῦ Ἀντιρρητικοῦ κατὰ τοῦ ὅρου τῆς Συνόδου τῆς Φλωρεντίας, γραμμένο ἀπὸ τὸν ἀδελφὸ τοῦ Ἁγίου Μάρκου, Ἰωάννη Εὐγενικό.

Η Υμνολογία της Εβδομάδος της Σταυροπροσκυνήσεως καταρρίπτει τις διδασκαλίες του Μητροπολίτη Περιστερίου

 


Ο Μητροπολίτης Περιστερίου συνεχίζοντας την ανήλεη πολεμική του κατά του Εσταυρωμένου, ανάμεσα στα πολλά, θεολογικώς προβληματικά διδάγματά του και παρερμηνεύοντας την σχετική Συνοδική Εγκύκλιο διδάσκει ότι μεταξύ «Ἐσταυρωμένου» καί «Τιμίου Σταυροῦ» υπάρχει «θεολογική διάκριση», «ξεκαθάρισμα, ξεχώρισμα καί εἰσαγωγή βασικῆς διάκρισης ἀνάμεσα σέ αὐτά τά δύο», ώστε νά γίνεται «ἀντιληπτό τό διαφορότροπο περιεχόμενό τους».

Διαχωρίζοντας τα δύο, αναφέρεται απαξιωτικά στον «Εσταυρωμένο»  ως «ἐνσώματος Σταυρός – Εἴδωλο»,  που του αποδίδεται «τιμή τῆς μιᾶς ἡμέρας», αφού διδάσκει την λυτρωτική Σταύρωση του Κυρίου μας ώς  «στιγμιαῖο» και «ἐφήμερο γεγονός μιᾶς ἡμέρας», ενώ στον Τίμιο Σταυρό αντιδιαστέλλει ως «Ἄδειο» και «Ἀσώματο»  που του αποδίδεται «τιμή ὅλου τοῦ ἐνιαυτοῦ».

Στην καινοφανή αυτή διδασκαλία υποστηρίζεται ακόμα, ότι «μὲ τόν Ἀσώματο Λιτανευτικό χωρίς Ἔσταυρωμένο Ἄδειο Σταυρό δίδεται ἔμφαση στό σύμβολο …καί ὄχι στό γεγονός (τῆς Σταύρωσης τῆς Μ. Πέμπτης)». Και πως όταν με τον Εσταυρωμένο «προβάλλεται τό γεγονός τῆς Σταύρωσης,  ἐπικαλύπτεται τό σύμβολο», δηλαδή ο Τίμιος Σταυρός.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ωστόσο πιστεύει και διδάσκει διαφορετικά μέσα από την Υμνολογία της:  

Ο επισιτισμός του πολιορκημένου Μεσολογγίου από την Ιερά Μονή των Αγίων Φανέντων

 


22.03.2026

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Αντζουλάτος, συγγραφεύς

Με την έναρξη της Εθνικής Παλιγγενεσίας το Μεσολόγγι επαναστάτησε ενάντια στον Οθωμανικό ζυγό στις 20 Μαΐου 1821. Από τον Οκτώβριο έως τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους η πόλη πολιορκήθηκε από ξηράς υπό την καθοδήγηση του Ομέρ Βρυώνη και του Μεχμέτ Ρεσίτ πασά (Κιουταχή), ενώ ο Γιουσούφ πασάς την απέκλεισε από θαλάσσης. Η δίχως αποτέλεσμα επιχείρηση επαναλήφθηκε υπό τον Ομέρ Βρυώνη, ανεπιτυχώς και πάλι, το φθινόπωρο του 1823. Όμως τον Απρίλιο του 1825 ο Κιουταχής έφθασε με πολυάριθμο στράτευμα έξω από την πόλη καιξενικά μια ασφυκτική πολιορκία. Τον Δεκέμβριο, καταφθάνει και ο Ιμπραήμ πασάς με ισχυρότατες ενισχύσεις, αποκόπτοντας κάθε ανεφοδιασμό της, τόσο από ξηράς όσο και από θαλάσσης.

Ακριβώς σ΄ αυτήν την κρίσιμη χρονική περίοδο ανατρέχει ο ριζοσπάστης Σπυρίδων Μαλάκης όταν, καταγράφοντας αξιομνημόνευτες δράσεις διαφόρων προσωπικοτήτων της Κεφαλονιάς σχετικές με την Μεγάλη Ιδέα στο έργο του «Απομνημονεύματα επί της συγχρόνου ιστορίας», μεταφέρει και τα ακόλουθα: «Εν ταις πονηραίς εκείναις ημέραις του στενού αποκλεισμού του ηρωϊκού Μεσολογγίου, ο Ιωάννης Μεταξάς ετροφοδότει κρύφα το Μεσολόγγιον διά της εν Σάμη μονής των αγίων Φανέντων ήν είχε λάβει υπ΄ ενοίκιον αγγλική τις οικογένεια Τουλ και ήν μονήν είχον ως αποθήκην τροφίμων διά το Μεσολόγγιον οι διάφοροι Κεφαλλήνες εύποροι Ιωάννης Μεταξάς, ο Ανδρέας Αντίππας και άλλοι. Καιρού δε συγχωρούντος επλήρουν το μονόξυλον των και το απέστελλον εις την θέσιν Λούρον προς την βορειοδυτικήν του Μεσολογγίου παραλίαν, ένθα εξεφόρτωνε το φορτίον του και πάλιν επέστρεφεν εις Σάμην Κεφαλληνίας, όπως πάλιν φορτώση και επανέλθη εις Λούρον και το μονόξυλον εκείνον ήτο εις αένναον κίνησιν. Η υπόθεσις αύτη διήρκεσεν επί πολύν χρόνον, ώστε παρ΄ ολίγον να τρελλάνη τον Αιγύπτιον Ιμβραήμην πόθεν οι πολιορκούμενοι πορίζονται τροφάς».Με αφορμή τη συμπλήρωση 200 ετών από τη μαρτυρική Έξοδο των υπερασπιστών της πόλης, επιχειρείται στη συνέχεια–ως ελάχιστος φόρος τιμής–μία σύντομη προσέγγιση των κύριων σημείων της καταγραφής.

Γέρων Γαβριήλ Αγιορείτης προς Αρχιεπίσκοπο και Αρχιερείς: Αποδειχθήκατε μισθωτοί ποιμένες

 


ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ἀποδειχθήκατε μισθωτοὶ ποιμένες

Γέρων Γαβριὴλ Ἁγιορείτης
Καρυές, 17 Φεβρουαρίου 2024 (π. ἡμ.)

Μακαριώτατε ἀρχιεπίσκοπε Ἱερώνυμε, Σεβασμιώτατοι ἀρχιερεῖς,

1. Στίγμα καὶ ἐντροπὴ ὁ Σοδομικὸς νόμος

Ὁ ταπεινὸς μοναχὸς Γαβριήλ, Γέροντας τοῦ Ἱεροῦ Κουτλουμουσιανοῦ Κελλίου τοῦ Ὁσίου Χριστοδούλου τοῦ ἐν Πάτμῳ, συμμετέχω ἐκ βαθέων στὴν στενοχώρια, στὴν θλίψη καὶ στὸν πόνο, ποὺ προκάλεσε ἡ ὑπερψήφιση στὴ Βουλή, στὶς 15 Φεβρουαρίου τρέχοντος ἔτους, τοῦ ἐπαίσχυντου νόμου ποὺ νομιμοποιεῖ τὸ θεομίσητο καὶ κορυφαῖο ἁμάρτημα τῆς Ὁμοφυλοφιλίας. Θὰ παραμείνει ὡς στίγμα ἐντροπῆς αἰώνιο καὶ πρωτοφανὲς στὴν ἑλληνικὴ ἱστορία, κακὸ παράδειγμα ἀπὸ μία μέχρι τώρα ὀρθόδοξη χώρα, ἐπαινούμενο ἀπὸ δυτικοὺς χριστομάχους καὶ ἀθέους καὶ ἐπικρινόμενο μὲ πίκρα καὶ ἀπορία ἀπὸ ὁμοδόξους Ὀρθοδόξους ἀδελφοὺς ἄλλων χωρῶν. Οἱ τελευταῖοι διερωτῶνται πῶς ἐπέτρεψε ἡ Ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία, τὸ Ἅγιον Ὄρος, πῶς ἐπιτρέψαμε ὅλοι ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι νὰ καταληφθεῖ τὸ Ἑλληνικὸ Κοινοβούλιο ἀπὸ ξένες πολιτιστικὰ καὶ ἁμαρτωλὲς δυνάμεις, ποὺ πανηγυρίζουν καὶ θριαμβολογοῦν καὶ γλεντοῦν, γιατὶ ἀνέτρεψαν τὸ Εὐαγγέλιο, τὴν Πίστη μας, τὰ ἔβαλαν οἱ μικροὶ καὶ γελοῖοι μὲ τὸν παντοδύναμο Τριαδικὸ Θεό καὶ μὲ τὸ Ἅγιο θέλημά Του.

Το άφθαρτο και σεπτό σκήνωμα του Αγίου Γερασίμου μέσα στην ασημένια λάρνακα

 

Το άφθαρτο  και σεπτό σκήνωμα του Αγίου Γερασίμου μέσα στην  ασημένια λάρνακα.

Βίντεο: ΜΑΚΗΣ ΛΕΚΑΤΣΑΣ

Στην Κώ «Έλληνες Ορθόδοξοι» σκύβουν στο ισλάμ (βίντεο)

 















Τα Συναξάρια μας είναι γεμάτα από Ομολογητές Μάρτυρες που δεν σκύψαν στο ισλάμ. Τότε, σκλαβωμένοι οι Έλληνες, ομολογούσαν με την ίδια τη ζωή τους την Ορθόδοξη Πίστη. Σήμερα «ελεύθεροι», τρώνε μαζί με τους μωαμεθανούς για το ραμαζάνι. Τότε είχαν την χατζάρα του τούρκου πάνω στα κεφάλια τους. Τώρα έχουν τους επισκόπους που τους μοιράζουν κοράνια.

Σύμφωνα με το realvoice: «Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Παρασκευής 13 Μαρτίου το γεύμα Ιφτάρ που διοργάνωσε το Βακούφ Κω, στο πλαίσιο της περιόδου του Ραμαζανιού. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 17:30 στον χώρο «Αλής», συγκεντρώνοντας μέλη της τοπικής κοινωνίας και προσκεκλημένους, σε μια ατμόσφαιρα συνάντησης, επικοινωνίας και κοινωνικής συνεύρεσης.»

Αυτό που σόκαρε είναι οι δηλώσεις των τοπικών αρχόντων:

Δευτέρα 30 Μαρτίου 2026

Ποιός είναι ο (τιμώμενος …) συγγραφέας Νίκος Καζαντζάκης ; Ιδού η διαχρονική άποψη της του Χριστού Εκκλησίας.

 


Επειδή σε ένα δισέλιδο δεν χωρούν ούτε τα αμέτρητα άτοπα και βλάσφημα που έγραψε ο Νίκος Καζαντζάκης κατά του Τριαδικού Θεού, κατά του Χριστού μας, της Εκκλησίας Του και της Πατρίδας μας, ούτε και οι αμέτρητες εναντίον του επικρίσεις, περιοριζόμαστε σε λίγες ενδεικτικές εκκλησιαστικές θέσεις και αξιολογήσεις:

¡ Ο Άγιος Αμφιλόχιος της Πάτμου γράφει σε ιδιόχειρες επιστολές του, το 1957: «Όσον για τα βιβλία [κατά] του Καζαντζάκη πρέπει να διαδοθούν. Εγώ, χάριν του Χριστού μας, που τόσον διαβολκώς αυτός ο άνθρωπος εβλασφήμησε, όσον ουδείς των θνητών, ανέλαβα τόσον κόπον, καθώς και ο π. Παύλος. Διότι ο Καζαντζάκης είναι αυτός ο Σατανάς ενσαρκωμένος ως Καζαντζάκης, και πρέπει όλοι οι Χριστιανοί να τον αποκηρύξουν». Και αλλού: «Ευχαριστώ πολύ διά τον κόπον που κάματε για την διάδοσιν του μικρού βιβλίου. Λυπούμαι που και πνευματικά πρόσωπα θαυμάζουν και εκτιμούν τον ενσαρκωμένον διάβολον που λέγεται Καζαντζάκης, διότι ουδείς των θνητών εβλασφήμησε τον Κύριόν μας και Θεόν μας Ιησούν Χριστόν ως ο αντίχριστος Καζαντζάκης. Εγώ και ο π. Παύλος εκάμαμεν αυτήν την θυσίαν προς  δόξαν Χριστού»1.