Εναλλακτικές χρήσεις 9 αντικειμένων που όλοι έχουμε στο σπίτι.

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε συνδέσει μερικά αντικείμενα, αν όχι όλα, με συγκεκριμένες χρήσεις στο σπίτι ή στον εαυτό μας και δεν έχουμε μπει ποτέ στον κόπο να μάθουμε τι άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε, για παράδειγμα, με την οδοντόκρεμα, το κέτσαπ ή το ψωμί!

Το μόνο σίγουρο είναι πάντως πως όλα αυτά και αρκετά ακόμη δεν χρησιμεύουν μόνο στα αυτονόητα.

Αναβράζοντα δισκία

Συνήθως τα χρησιμοποιούμε κατά του πονοκεφάλου ή ενάντια στον πυρετό. Τώρα ήρθε η ώρα να δράσουν και κατά τις βρομιάς σε λεκάνες τουαλέτας και είδη υγιεινής!

2. Κέτσαπ

Μακράν από τη μακαρονάδα και τις τηγανητές πατάτες, το κέτσαπ κάνει τα μπρούντζινα σκεύη σαν καινούρια. Αρκούν μόνο λίγες σταγόνες και ένα μαλακό πανί και είστε έτοιμοι!

Φωτογραφίες 100 ετών!!! Του φιλέλληνα φωτογράφου των αρχών του 20ου αιώνα Φρεντ Μπουασονά

Δείτε φωτογραφίες απ’ όλη την Ελλάδα, που μπορέσαμε να συλλέξουμε και να σας παρουσιάσουμε :

Πήλιο – Πορταριά 1908

Το Ερέχθειο, 1910

Θεσσαλονίκη 1908

Μυστικά για να στεγνώσετε τα ρούχα σας γρήγορα

 

 

Συντάκτης: Άκης Αδαμόπουλος

Το στέγνωμα των ρούχων χωρίς στεγνωτήριο, χρειάζεται υπομονή και σύμμαχό σας τον καιρό ή τον ήλιο.Ωστόσο τι γίνεται όταν χρειάζεστε σύντομα το αγαπημένο σας ρούχο, δεν είναι εύκολο να κάνετε υπομονή για να στεγνώσει από την απλώστρα.
Ας δούμε ορισμένα μυστικά για να στεγνώσετε γρήγορα τα ρούχα σας.

• Αλλάξτε απορρυπαντικό.Το απορρυπαντικό που χρησιμοποιείτε επηρεάζει σημαντικά το χρόνο που θα χρειαστεί ένα ρούχο να στεγνώσει
• Απλώστε τα με το που βγουν από το πλυντήριο. Κρεμάστε τα άμεσα σε κρεμάστρες ή στην πλάτη καρέκλας καθώς έτσι στεγνώνουν πιο σύντομα.
• Ξεχωρίστε από τα ρούχα που θα πλυθούν, όσα είναι μεγάλα καθώς θα καθυστερήσουν το στέγνωμα των υπολοίπων.
• Βάλτε στην μπουγάδα (αμέσως μετά τον πλυντήριο) μια καθαρή πετσέτα για να απορροφήσει αρκετή από την υγρασία των υπόλοιπων ρούχων, μέχρι να τα απλώσετε.
• Κρεμάστε τα πουκάμισα σας ανάποδα, και όχι από τους ώμους για λιγότερο δύσκολο σιδέρωμα.

Μοναχός Ιάκωβος Βατοπεδινός (1807 – 2 Φεβρουρίου 1904)

Ο κατά κόσμον Ιωάννης Βαρσαμάς γεννήθηκε στο χωριό Παναγία της νήσου Θάσου το έτος 1807. Στη μονή Βατοπεδίου ήλθε το 1829. Κατά τη μοναχική του κουρά από Ιωάννης ονομάσθηκε Ιάκωβος.

Επί εξήντα έτη διετέλεσε τυπικάρης άριστος στο Καθολικό της μεγάλης μονής. Έχαιρε άκρας εκτιμήσεως άπ όλη την πολυπληθή αδελφότητα, λόγω της οσιότητος του βίου του, του ήθους, της υπομονής και της χάριτός του.

Μοναχός Ιάκωβος Βατοπεδινός (1807 – 2 Φεβρουρίου 1904)

Υπαπαντή, οικογένεια και εκκλησιαστική διακονία

Σαράντα ημερών γίνεται ο νεογέννητος Χριστός και εισέρχεται στο Ναό, ώστε να εκπληρωθούν οι διατάξεις του μωσαϊκού Νόμου. Με τη συνοδεία της οικογένειάς του, γίνεται δεκτός από τον δίκαιο Συμεών, ως ο Λυτρωτής, αυτός που θα απελευθερώσει τον άνθρωπο από τα δεσμά της ανάγκης και της φθοράς.

Δεν είναι λίγες οι ενοριακές κινήσεις που έχουν επιλέξει ακριβώς αυτή τη γιορτή για να τιμήσουν τον ιερό θεσμό της οικογένειας. Σε πολλές περιπτώσεις, μάλιστα, πιστεύεται -και όχι άδικα- ότι αν υπάρχει μία ειδική μέρα που να θεωρείται με εκκλησιαστικά κριτήρια “γιορτή της μητέρας”, θα είναι ακριβώς η μέρα της Υπαπαντής. Σε άλλες περιπτώσεις, πάλι, τιμάται ως ημέρα των Νεανικών Ενοριακών Συντροφιών, καθώς η κίνηση του Ιωακείμ και της Θεομήτορος αντανακλάται στην εμπιστοσύνη που δείχνουν οι σύγχρονοι γονείς προς τα ενοριακά στελέχη, ώστε να βοηθήσουν τα παιδιά τους να εισέλθουν στα άδυτα της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης.

Πράγματι, πρόκειται για δύο κινήσεις με παράλληλο προσανατολισμό:

· Είναι η τήρηση του Νόμου, όπως στο χώρο της Λατρείας τηρούμε όλες τις διατάξεις που θα μας βοηθήσουν να λάβουμε τη χάρη να υπερβούμε όλες τις δεσμεύσεις των νόμων του αιώνος τούτου

· Είναι η συνάντηση του Θείου Βρέφους με τον γέροντα προφήτη, όπως ακριβώς στους κόλπους της Εκκλησίας συναντιούνται όλες οι γενιές, για να πορευτούν μαζί στο δρόμο που καταλήγει στην υπερνίκηση του χρόνου

· Είναι η αναγνώριση του Σωτήρα από τον Συμεών, όπως αντίστοιχα μέσα στη χριστιανική αγάπη διδασκόμαστε να βλέπουμε τον κάθε άνθρωπο ως πλησίον, να τον αναγνωρίζουμε ως τον ίδιο τον Χριστό, όπως ακριβώς ο ίδιος μας δίδαξε

· Είναι η προφήτιδα Άννα, που αμέσως μετά διακηρύττει στον κόσμο την έλευση του Μεσσία − όπως και τα στελέχη που έχουν ταχθεί από την Εκκλησία να κηρύττουν την καλή ελπίδα της Ανάστασης του Χριστού, το χαρμόσυνο άγγελμα της νέας ζωής που ανοίγει ο Θεός μπροστά στον κάθε άνθρωπο.

· Είναι και τα παιδιά -και κατ’ επέκταση όλοι οι πιστοί – που σπεύδουν στο Ναό, για να προετοιμασθούν να υποδεχθούν τον Λυτρωτή μέσα τους, να πραγματοποιήσουν τη δική τους, προσωπική υπαπαντή, τη δική τους προϋπάντηση στο κάλεσμα της σωτηρίας.

Η εορτή της Υπαπαντής, λοιπόν, φέρει μέσα της ένα βαθύ εκκλησιολογικό περιεχόμενο, που αγκαλιάζει την οικογένεια, τη νεότητα και την ίδια την εκκλησιαστική διακονία.

 

ΠΗΓΗ : http://www.pemptousia.gr

Σύναξη Υπεραγίας Θεοτόκου της Παραμυθίας (εορτάζει στις 21-01 / 3 Φεβρουαρίου εκάστου έτους)

Παναγία η Παραμυθία – Λυδία Γουριώτη© (lydiagourioti-iconography.blogspot.com)

Το έτος 807 μ.Χ. κατά την ημέρα αυτή και ενώ ο ηγούμενος της Μονής Βατοπαιδίου ήταν μέσα στο ναό, άκουσε ξαφνικά μέσα από την εικόνα τη φωνή της Θεοτόκου, που του είπε να μην ανοίξουν εκείνη την ημέρα τις πύλες της μονής, επειδή παραμόνευαν οι πειρατές.

Έκπληκτος ο ηγούμενος είδε αμέσως ότι το πρόσωπο της Θεοτόκου έγινε ζωντανό, ομοίως και του βασταζόμενου στην αγκαλιά της Ιησού Χριστού, ο οποίος σήκωσε το δεξί του χέρι και πήγε με αυτό να καλύψει το στόμα της Παναγίας.

Αλλά αμέσως η Παντάνασσα κράτησε το χέρι του Μονογενούς Υιού της και προς τούτο έκλινε δεξιότερα το πρόσωπό της και σχεδόν είπε τους ίδιους λόγους.

Ο ηγούμενος αμέσως κάλεσε τους μοναχούς, οι οποίοι θαύμασαν το γεγονός και διαπίστωσαν ότι η εικόνα είχε λάβει άλλη μορφή και σχηματισμό διαφορετικό.

Θαύματα Παναγίας Παραμυθίας (μέρος 1ο)

Η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας της Παραμυθίας

VatopaidiFriend: Σήμερα 20 Ιανουαρίου / 2 Φεβρουαρίου εορτάζεται η Σύναξις της Παναγίας της Παραμυθίας και η μνήμη των Αγίων Μαξίμου του νέου Ομολογητού του Βατοπαιδινού του επιλεγομένου Γραικού του φωτιστού της Ρωσίας (για να διαβάσετε το σχετικό άρθρο πατήστε εδώ) και Νεοφύτου του Προσμοναρίου της Παραμυθίας του Βατοπαιδινού.

Στη συνέχεια μπορείτε να διαβάσετε 1. ένα πολύ μικρό μέρος από τα θαύματα της Παναγίας της Παραμυθίας ενώ 2. όποιοι θα ήθελαν να ξαναθυμηθούν το θαυμαστό γεγονός-ιστορικό της θαυματουργού εικόνας μπορούν να πατήσουν εδώ

Απολυτίκιον

Ήχος πλ. α´. Τον συνάναρχον Λόγον.

Σώσαι θέλουσα Κόρη το Βατοπαίδιον,
Παραμυθία γλυκεία εκ πειρατών βδελυρών,
θαυμαστώς τώ προεστώτι προσωμίλησας,
και καθυπέδειξας αυτώ, σωτηρίας χειρισμούς·
διό σε νύν ευφημούντες, πιστώς αιτούμεθα πάντες,
πρός τον Υιόν σου τάς θερμάς σου λιτάς.

Κοντάκιον

Ήχος γ΄. Την ωραιότητα.

Προ της εικόνος σου ο Καθηγούμενος,
εστώς Πανύμνητε και προσευχόμενος,
είδε την ξένην και φρικτήν αλλοίωσιν τη μορφή σου·
και εκ των χειλέων σου, τη πολλή ευσπλαγχνία σου
έλαβε το κέλευσμα, ο την μάνδραν διέσωσε·
διό σοι προσηκόντως βοώμεν· Χαίρε, σεμνή Παραμυθία.

Μεγαλυναριον

Κόρη πανακήρατε η ελπίς, των απηλπισμένων και αντίληψις των πιστών, σώσον σούς οικέτας από παντοίας βλάβης, Παρθένε Θεοτόκε, Παραμυθία μου.

Σύμφωνα με μαρτυρίες και πάρα πολλών προσκυνητών η Παναγία η Παραμυθία ενεργεί κατά ένα ιδιαίτερο τρόπο θαύματα στις ψυχές των πιστών. Παρηγορεί τους θλιβομένους, παραμυθεί τους ολιγοψύχους, παρακινεί σε μετάνοια, «πληροφορεί» τους ευχομένους.
Αναφέρονται στη συνέχεια μαρτυρίες για τις θαυματουργικές επεμβάσεις της Παναγίας της Παραμυθίας, της παρηγορήτριας των Ορθοδόξων Χριστιανών, που πραγματοποίησε διά της ιεράς εικόνας της.

Δίκαιος Συμεών ο Θεοδόχος και Άννα η Προφήτιδα

 

Εορτάζει στις 3 Φεβρουαρίου εκάστου έτους.

 

Eις τον Συμεών.

Ἤγγειλε νεκροῖς Πρέσβυς, ὡς Θεὸς Λόγος,

Ἄνθρωπος ὀφθείς, μέχρι καὶ τούτων φθάσει.

 

Eις την Άνναν.

Οὐ γὰρ ἀπῆρεν ἡ Φανουὴλ θυγάτηρ,

Ἕως ἐπ’ αὐτῆς τὸν Θεὸν εἶδε βρέφος.

Τῇ τριτάτῃ δεσμοῖο βίαιο λύθη Συμεώνης.

Βιογραφία
Ο Συμεών κατοικούσε στην Ιερουσαλήμ.
Ήταν δίκαιος, ευλαβής και φωτισμένος από το Άγιο Πνεύμα, που του είχε φανερώσει ότι δε θα πέθαινε πριν δει το Χριστό. Η χαρμόσυνη αυτή πληροφορία τον εμψύχωνε ως τα βαθειά γεράματα του.
Τέλος, ακριβώς σαράντα μέρες μετά τη γέννηση του Ιησού, το Πνεύμα τον πληροφόρησε ότι έπρεπε να πάει στο Ιερό. Ετοιμάστηκε, λοιπόν, με νεανική ζωηρότητα, πήγε εκεί και στάθηκε στην πόρτα, γεμάτος ευχαρίστηση και αγαλλίαση.
Μέσα στην προσδοκία αυτή, φάνηκαν να έρχονται ο Ιωσήφ με την Παρθένο, που κρατούσε τον Ιησού. Ο Συμεών, πληροφορημένος από το Πνεύμα ότι το βρέφος αυτό είναι ο Χριστός, τρέχει και παίρνει τον Ιησού στην αγκαλιά του.
Τον κρατάει ευλαβικά και, αφού καλά – καλά παρατήρησε το νήπιο και δέχθηκε όλη την ιλαρότητα της θείας μορφής του, ύψωσε το βλέμμα του επάνω και είπε ευχαριστώντας το Θεό: «Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη· ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου, ο ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών, φως εις άποκάλυψιν εθνών και δόξαν λάου σου Ισραήλ».
Τώρα, δηλαδή, πάρε την ψυχή μου Δέσποτα, σύμφωνα με το λόγο σου, ειρηνικά, διότι τα μάτια μου είδαν αυτόν που θα φέρει τη σωτηρία που ετοίμασες για όλους τους λαούς και θα είναι γι’ αυτούς φως, που θα αποκαλύψει τον αληθινό Θεό και θα δοξάσει το λαό σου Ισραήλ.
Η Προφήτιδα Άννα ήταν θυγατέρα του Φανουήλ και καταγόταν από τη φυλή του Ασήρ, ογδόου γιου του Ιακώβ. Παντρεύτηκε πολύ νέα, και μετά επτά χρόνια έμεινε χήρα. Από κει και πέρα έζησε μόνη της, χωρίς να έλθει πλέον σε νέο γάμο. Παρηγοριά και ευχαρίστηση της ήταν η προσευχή, η νηστεία, η ανάγνωση των Γραφών, η φιλανθρωπία και η συχνή παρουσία της στο Ιερό σ’ όλες τις πρωινές και εσπερινές δεήσεις. Για τον τρόπο αυτό της ζωής της, το Άγιο Πνεύμα μετέδωσε στην Άννα το προφητικό χάρισμα. Αξιώθηκε μάλιστα, αν και 84 ετών τότε να υποδεχθεί στο Ναό μαζί με τον δίκαιο Συμεών, το θείο Βρέφος. Κατά τη συνάντηση εκείνη, η καρδιά της Άννας υπερχάρηκε και σκίρτησε. Πλησίασε, προσκύνησε το παιδί και κατόπιν, αφού ευχαρίστησε και δοξολόγησε και αυτή το Θεό, διακήρυττε ότι ήλθε ο Μεσσίας προς όλους, οι όποιοι ζούσαν περιμένοντας με ειλικρινή ευσέβεια τη λύτρωση του Ισραήλ.
Η μνήμη της Προφήτιδας Άννας επαναλαμβάνεται στις 28 Αυγούστου.
Η Σύναξή τους ετελείτο στο Αποστολείο Ιακώβου του Αδελφοθέου, που ήταν παρεκκλήσιο του ναού της Θεοτόκου Ευουρανιωτίσσης.

Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Τὸν Ὕπερθεον Λόγον σάρκα γενόμενον, ἐνηγκαλίσω ὡς βρέφος ἐν τῷ Ναῷ τοῦ Θεοῦ, Θεοδόχε Συμεὼν Πρεσβῦτα ἔνδοξε, ὅθεν καὶ Ἄννα ἡ σεπτή, ἀνθομολόγησιν αὐτῶ, προσήγαγεν ὠς Προφήτις, ὅθεν ὑμᾶς εὐφημοῦμεν, οἴα Χριστοῦ θείους θεράποντος.

Κοντάκιον
Ἦχος α’.
Ὁ μήτραν παρθενικὴν ἁγιάσας τῷ τόκῳ σου, καὶ χεῖρας τοῦ Συμεὼν εὐλογήσας ὡς ἔπρεπε, προφθάσας καὶ νῦν ἔσωσας ἠμᾶς Χριστὲ ὁ Θεός. Ἀλλ’ εἰρήνευσον ἐν πολέμοις τὸ πολίτευμα, καὶ κραταίωσον Βασιλεῖς οὓς ἠγάπησας, ὁ μόνος φιλάνθρωπος.

Ο Άγιος Συμεών ο Θεοδόχος

(Ιερεμίου, Μητροπ. Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως)

 

1. Την 2^α του μηνός Φεβρουαρίου, η αγία μας Εκκλησία εορτάζει την τέταρτη Δεσποτική εορτή, την Υπαπαντή του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Πρώτη Δεσποτική εορτή είναι τα Χριστούγεννα, δεύτερη είναι η Περιτομή, τρίτη η Βάπτιση στον Ιορδάνη ποταμό και τέταρτη η Υπαπαντή. Είναι μεγάλη η εορτή αυτή, γιατί δεν είναι μόνο Δεσποτική, αλλά και Θεομητορική εορτή. Κατά λειτουργικό κανόνα που ακολουθεί η Εκκλησία μας, την άλλη μέρα μιας Δεσποτικής εορτής, εορτάζουμε το πρόσωπο εκείνο που συνδέεται άμεσα με την εορτή αυτή. Επειδή σας μίλησα άλλοτε για την Υπαπαντή, θα σας μιλήσω σήμερα για τον άγιο Συμεών τον θεοδόχο, ο οποίος εορτάζει την άλλη μέρα της εορτής· γιατί αυτός «απάντησε» τον Κύριο, και γι’ αυτό η εορτή λέγεται Υπαπαντή.

2. Ο άγιος Συμεών, ήταν ένας ευσεβής Ισραηλίτης «προσδεχόμενος παράκλησιν του Ισραήλ», όπως λέγει γι’ αυτόν ο ευαγγελιστής Λουκάς (2,25). Αυτό σημαίνει ότι άνηκε στους Ισραηλίτες εκείνους οι οποίοι καρτερούσαν με δυνατή πίστη και προσδοκία τον ερχομό του Μεσσία, για τον οποίον έγραψαν οι Προφήτες στην Παλαιά Διαθήκη. Στην Παλαιά Διαθήκη, οι Προφήτες σαλπίζουν για τον ερχομό του Μεσσία, και ο θεοδόχος Συμεών άκουε την φωνή των σαλπίγγων αυτών. Αυτό μάλιστα σημαίνει και το όνομά του Συμεών, που είναι από το εβραϊκό ρήμα «σαμά», το οποίο ερμηνεύεται «ακούω». Ο Συμεών λοιπόν ήταν όλο ακοή. Άκουε τις φωνές των Προφητών για τον ερχομό του Μεσσία, και επιθυμούσε να ζήσει και αυτός τις ημέρες εκείνες του ερχομού Του. Μάλιστα το Άγιο Πνεύμα, που είχε μέσα του (Λουκ. 2, 25), τον πληροφόρησε καθαρά ότι δεν θα πεθάνει προτού να δει τον Μεσσία, τον Χριστόν Κυρίου (Λουκ. 2, 27). Και έτσι έγινε. Στα χέρια του δέχθηκε τον Χριστό, τον Θεό, γι’ αυτό και λέγεται «θεοδόχος».

Υπαπαντή του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού

 

 

Εορτάζει στις 2 Φεβρουαρίου εκάστου έτους.

 

Κόλπους Πατρὸς τυποῦσι τοῦ σοῦ, Χριστέ μου,

Τοῦ Συμεὼν αἱ χεῖρες, αἱ φέρουσί σε.

Δέξατο δευτερίῃ Χριστὸν Συμεὼν παρὰ Νηῷ.

Το γεγονός αυτό εξιστορεί ο ευαγγελιστής Λουκάς στο κεφάλαιο Β’, στ. 22-35.

Συνέβη σαράντα μέρες μετά τη γέννηση του παιδιού Ιησού. Σύμφωνα με το Μωσαϊκό νόμο, η Παρθένος Μαρία, αφού συμπλήρωσε το χρόνο καθαρισμού από τον τοκετό, πήγε στο Ναό της Ιερουσαλήμ μαζί με τον Ιωσήφ, για να εκτελεσθεί η τυπική αφιέρωση του βρέφους στο Θεό κατά το «πάν άρσεν διανοίγον μήτραν (δηλαδή πρωτότοκο) άγιον τω Κυρίω κληθήσεται» και για να προσφέρουν θυσία, που αποτελούνταν από ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια.

Κατά τη μετάβαση αυτή, δέχθηκε τον Ιησού στην αγκαλιά του ο υπερήλικας Συμεών (βλέπε 3 Φεβρουαρίου). Αυτό το γεγονός αποτελεί άλλη μια απόδειξη ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός δεν ήλθε να καταργήσει τον Μωσαϊκό νόμο, όπως ισχυρίζονταν οι υποκριτές Φαρισαίοι και Γραμματείς, αλλά να τον συμπληρώσει, να τον τελειοποιήσει.

Κατά την ολονυκτία της Υπαπαντής στην Κωνσταντινούπολη, οι βασιλείς συνήθιζαν να παρευρίσκονται στο Ναό των Βλαχερνών. Η συνήθεια αυτή εξακολούθησε μέχρι τέλους της βυζαντινής αυτοκρατορίας.