Ἡ ἀρχὴ τοῦ κατὰ Μᾶρκον Εὐαγγελίου μᾶς παρουσιάζει τὸκήρυγμα καὶ βάπτισμα τῆς μετανοίας, τὸ ὁποῖο ὑπούργησε, προετοιμάζοντας τὸ χαρμόσυνο μήνυμα τοῦ ἐρχομοῦ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ διὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὁ Πρόδρομος καὶΒαπτιστὴς Ἰωάννης.
Προάγγελος καὶ ἑωσφόρος τῆς σαρκωμένης Ἀληθείας ὁμέγιστος τῶν Προφητῶν στὸ μεταίχμιο τῆς ἀλλαγῆς τοῦ ῥοῦτῆς ἱστορίας διαδραματίζει ἕνα πολλαπλὸ ῥόλο. Εἶναι μέγιστος Προφήτης· μαρτυρεῖ καὶ ἑρμηνεύει τὸ θέλημα τοῦΘεοῦ στοὺς Ἰουδαίους, ὥστε νὰ προετοιμαστοῦν γιὰ τὸν σύντομο ἐρχομὸ τοῦ Μεσσία. Εἶναι μέγιστος ἀσκητής·ὁμολογεῖ διὰ τῆς ἀσκητικῆς πολιτείας του πὼς γιὰ τὴνὑποδοχὴ τοῦ θείου λόγου ὁ ἄνθρωπος πρέπει ἐμπράκτως νὰἀποδεσμευθῇ ἀπὸ τὰ πράγματα τοῦ κόσμου. Εἶναι μέγιστος κῆρυξ τῆς μετανοίας· διδάσκει τὸν τρόπο τῆς ἐπιστροφῆς στὸΘεὸ Πατέρα σὲ ἕνα ἔθνος ποὺ ἀρκεῖτο στὴν τήρηση τῶν νομικῶν διατάξεων ὡς ἀνταπόκριση καὶ ἐπιβεβαίωση τῆς μετ’Ἐκείνου διαθήκης. Εἶναι συνάμα προεισηγητὴς καὶπαρασκευαστὴς τοῦ εἰσαγωγικοῦ στὴν πνευματικὴ ζωὴμυστηρίου ὡς Βαπτιστής, ἀλλὰ καὶ τοῦ μυστηρίου τῆςἐξομολογήσεως· προτυπώνει στοὺς εὐσεβεῖς τῆς ἐποχῆς του τὸ λειτουργικὸ τυπικὸ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοὺς προετοιμάζει κατάλληλα, ὥστε ἐκεῖνοι νὰ δεχθοῦν μετὰ τὸ δικό του βάπτισμα μετανοίας τὸ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν «ἐν Πνεύματι καὶπυρί».
Τὸ βάπτισμα τοῦ Ἰωάννη περιορίζεται στὸ πλαίσιο τοῦπαλαιοῦ ἀκόμη κόσμου, στὸν ὁποῖο ὑποφώσκει ἡ φθορά, μιὰκαὶ δὲν ἔχει ξεκινήσει τὸ σωτηριῶδες ἔργο καὶ δὲν ἔχει πραγματοποιηθεῖ ἡ θυσία τοῦ Χριστοῦ. Γι’ αὐτὸ καὶ ὅσοιἀκολουθοῦν αὐτὸ τὸ βάπτισμα, παραμένουν δέσμιοι τοῦθανάτου. Σαφῶς ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς δὲν εἶχε καμία ἀνάγκη ἢὑποχρέωση νὰ βαπτισθῇ, γιατὶ εἶναι ἀναμάρτητος καὶ ἔξω ἀπὸτὴν ἐπίδραση τῆς φθορᾶς. Γιὰ λόγους ὅμως συνεπείας πρὸςὅ,τι νομοθετεῖ καὶ εὐδοκεῖ χάριν τοῦ θείου σχεδίου τῆς σωτηρίας μας, ἂν καὶ Νομοθέτης, ἔγινε ὑπήκοος τοῦ νόμου καὶὑπογραμμὸς γιὰ τὸν εὐσεβῆ λαό.
Τὸ βαπτισμα τοῦ Κυρίου μας, ὅπως προσυμφωνοῦσε καὶ ὁ Ἰωάννης, γίνεται μὲ Ἅγιο Πνεῦμα. Πραγματικά, ἀδελφοί μου, εἶναι σπουδαῖο τὸ μυστήριο, ὅταν μπαίνουμε μέσα στὴν κολυμβήθρα. Ἐὰν εἴχαμε γυμνασμένα τὰ πνευματικά μας αἰσθητήρια, ἐὰν εἴχαμε τὰ μάτια τῶν ἁγίων μας, θὰβλέπαμε νὰ διαδραματίζονται συνταρακτικὰ γεγονότα.
«Ὁμοίωμα τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ»,ὀνομάζει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος τὸ χριστιανικὸ βάπτισμα.Μιμούμαστε τὴν τριήμερο ταφὴ καὶ ἀνάσταση τοῦΚυρίου μας μὲ τὴν τριπλὴ κατάδυση στὸ νερὸ καὶἀνάδυση. Ἀλλὰ δεῖτε πόσο φιλάνθρωπος εἶναι ὁ Δεσπότης μας! Δὲν χρειάζεται νὰ σταυρωθοῦμε ἐμεῖς, γιὰ νὰἐξιλεωθοῦμε γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας. Πέθανε Ἐκεῖνος μία φορὰγιὰ ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα. Ἐμεῖς ἁπλῶς Τὸν ἀκολουθοῦμεὅπου πηγαίνει. Στὸν τάφο, στὸν ᾅδη, στὸν οὐρανό. Ἡκολυμβήθρα γίνεται γιὰ ὅλους μας ἕνας τάφος, ὅπου θάπτεταιὁ παλαιός μας ἑαυτός, ἀλλὰ ταυτόχρονα καὶ μία καινούρια κοιλιά, μία καινούρια μήτρα, ποὺ μᾶς ξαναγεννᾶ καὶ μᾶς βγάζει στὸ φῶς τῆς ἀληθινῆς ζωῆς. Μέσα στὸ νερό, κάτω ἀπὸτὸ νερό, θάπτεται καὶ τὸ τελευταῖο σημεῖο τοῦ σώματός μας,ὁλόκληρος ὁ ἐν ἡμῖν ἄνθρωπος, καὶ ἀνασταίνεται, γιατὶ ἔχει προηγουμένως ὁμολογήσει τὴν πίστη του στὸν Τριαδικὸ Θεό,ἔχει ἐπισφραγίσει διὰ τῆς θελήσεώς του τὴν ἀποδοχὴ τοῦἸησοῦ Χριστοῦ ὡς Σωτῆρα καὶ Λυτρωτή του. Ἰχνεύοντες τὸνἀναστάντα Κύριο, ὁδηγούμαστε στὴν ὁλόφωτη καὶ ἀνέσπερη βασιλεία Του.
Στὴν πορεία ὅμως τῆς ζωῆς μας ὁ διάβολος ἀναλαμβάνει τὸδόλιο ἔργο τῆς ἐπιστροφῆς μας ἀπὸ τὸ φῶς τῆς βασιλείας στὸσκοτάδι τῆς ἁμαρτίας. Μᾶς ἀποπροσανατολίζει, μᾶς παρουσιάζει ψεύτικα φῶτα, μᾶς θαμπώνει μὲ τὰ ὡραῖα τοῦκόσμου, τὰ τόσο μάταια καὶ ψεύτικα, γιὰ νὰ μᾶς παρασύρῃστὴν ἀπώλεια. Μᾶς δείχνει τὴ λεωφόρο τῆς ἀνέσεως, τῶνἀπολαύσεων, ἐκμεταλλευόμενος μάλιστα τὴν προσωρινότητα τοῦ ἐπιγείου βίου, ὥστε νὰ μᾶς ῥίξῃ στὴν παγίδα τῆς ματαιοφροσύνης. Διαστρέφει καὶ ἀλλοιώνει τὴν ὄψη τῶν πραγμάτων τοῦ κόσμου. Μᾶς παρουσιάζει τὰ πρόσκαιρα ὡς αἰώνια καὶ τὰ αἰώνια ὡς ἄκαιρα.
Ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε τὸ βάπτισμα στὴν κολυμβήθρα γίνεται μία φορά. Ὅμως ὑπάρχει κι ἕνα ἄλλο βάπτισμα, ποὺκαὶ αὐτὸ πραγματοποιεῖται μὲ τὴν καθαρτικὴ δύναμη τοῦνεροῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, παρέχει πλήρη ἄφεσηἁμαρτιῶν καὶ μᾶς καθιστᾶ καὶ πάλι καθαροὺς ἐνώπιον τοῦΘεοῦ. Τοῦτο τὸ βάπτισμα λαμβάνει χώρα στὴν κολυμβήθρα τῆς καρδιᾶς μας, ὅταν αὐτὴ γεμίζει μὲ τὸὕδωρ τῶν δακρύων μας. Εἶναι τὸ μυστήριο τῆς μετανοίας καὶ ἐξομολογήσεως, τὸ ὁποῖο ἀποκαθιστᾶ καὶ πάλι τὴ σχέση μας μὲ τὸν Θεό. Ὁ Τίμιος Πρόδρομος καὶ στὸ πρῶτο βάπτισμα σήμερα μᾶς καλεῖ, καὶ στὸ δεύτερο.
Ὅλοι εἴμαστε ἁμαρτωλοί, γι’ αὐτὸ καὶ ὅλοι ἔχουμε ἀνάγκη νὰ ἀναβαπτιστοῦμε στὰ νάματα τῆς μετανοίας. Ὅσο κι ἂνἁμαρτήσαμε, λίγο ἢ πολύ, ἂς ἀναλογιστοῦμε πὼς ὁ Χριστὸς μᾶς σώζει δωρεάν, ἀρκεῖ ἐμεῖς νὰ θέλουμε τὴν διὰ τῶν μυστηρίων σωτηρία μας.
π. Στυλιανός Μακρής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου